Lev Nikolajevitsj Tolstoj (1828-1910) verloor op jeugdige leeftijd zijn ouders en werd opgevoed door verwanten op het familiedomein Jasnaja Poljana. Na zijn studietijd in Kazan
keerde hij daarheen terug. Hij zag in dat de situatie van de boeren afschuwelijk was en trachtte de toestand op zijn eigen domein te verbeteren. In 1854 en 1855 nam hij als officier deel aan de krijgsverrichtingen aan de Donau en in Sebastopol tegen de Turken. Hij was toen al enigszins bekend geworden door het verhaal
Kinderjaren uit 1852. Zijn oorlogservaringen vinden hun neerslag in
Sewastopol I, II en
III.
Eind 1857, begin
1858 maakte Tolstoj een reis naar het Westen waar hij in Parijs Toergenjev ontmoette. Terug op zijn landgoed voelde hij steeds meer de behoefte om de levensomstandigheden van het volk te helpen verbeteren. De verhalen uit deze periode vertonen over het algemeen een sterk moraliserende strekking: Luzern (1857), Albert (1858) en Drie sterfgevallen (1859). In 1862 trouwde Tolstoj met Sofja Behrs en maakte hij een aanvang met zijn grote epische roman Oorlog en vrede. In 1878 verscheen zijn tweede grote roman, Anna Karenina waarmee hij veel succes oogste en zijn naam definitief vestigde. Alles wat hij zei of schreef vond een enorme weerklank.
Het literaire werk van de laatste dertig jaar van zijn leven draagt ontegenzeggelijk het stempel van zijn ideologie, maar zijn talent was zo rijp en diep dat hij nog meesterwerken wist te scheppen zoals de grote novelle De dood van Iwan Iljitsj. De al een kwart eeuw heersende spanningen in zijn gezin – vooral zijn afzien van auteursrecht gaf bij elke publicatie aanleiding tot pijnlijke onenigheden – maakte dat Tolstoj in de winter van 1910 zijn gezin en domein verliet om als boer te gaan leven. Hij stierf kort daarop aan longontsteking.
 | L.N. Tolstoj
Verzamelde werken 3 en 4
Oorlog en vrede (nieuwe vertaling)
ISBN 9789028240469
Roman, 1680 pagina’s
Vertaling Yolanda Bloemen en Marja Wiebes
Verschenen in 2006
2e druk
Gebonden € 85.00
bestellen
|
Deze schitterende vertaling door Yolanda Bloemen en Marja Wiebes van het grootste meesterwerk uit de Russische literatuur: Tolstojs
Oorlog en vrede, behelst de enige echte originele tekst, en is dus niet te vergelijken met de onlangs elders verschenen ingekorte versie. Dat wil zeggen: het door Tolstoj zelf in boekvorm gepubliceerde verhaal over de adellijke families Rostov en Bolkonski, hun zinderende feesten en liefdesgeschiedenissen en dat tegen de achtergrond van Napoleons fataal verlopen Russische veldtocht, afgesloten met Tolstojs beschouwingen over de aard en betekenis van de geschiedenis en over het probleem van de vrije wil. Kortom: het Ene boek waarin liefde, vriend- en vijandschap, het intiem-persoonlijke en het groot-menselijke samenkomen in een verbluffend actuele roman die het hele leven omvat.
Deze nieuwe vertaling bevat veel aantrekkelijke extra’s: historische aantekeningen voor de hedendaagse lezer, een beschrijvend personenregister van alle historische figuren, een kaart van de Slag bij Borodino, een overzicht van de belangrijkste romanpersonages en een beknopte inhoudsopgave per hoofdstuk. Het Frans en Duits dat Tolstoj zelf in zijn roman opnam is gerespecteerd, maar voor het eerst wordt ook een Nederlandse vertaling van deze passages toegevoegd.
Lev Nikolajevitsj Tolstoj (1828–1910) schreef Oorlog en vrede (Vojna i mir) tussen 1864 en 1869. Het verhaal begint in de regeringsperiode van tsaar Aleksander I, die in 1805 steuntroepen levert aan de Oostenrijkse keizer voor zijn oorlogen tegen Napoleon. Dan volgt de Franse inval in Rusland op 12 juni 1811, de bloedige Slag bij Borodino, Napoleons inname van Moskou, en ten slotte de bijna complete vernietiging van zijn ‘Grande Armée’ op de terugtocht uit Rusland in de winter van 1812. Het verhaal van de roman cirkelt rond drie hoofdpersonen:
Graaf Andrej Bolkonski dient in het Russische leger. Als bij de geboorte van zijn zoon zijn vrouw komt te overlijden, laat hij zijn zoontje achter en neemt deel aan de Slag bij Austerlitz in 1805. Als commandant keert hij terug naar zijn landgoed. Omstreeks 1810 verblijft hij temidden van de beau monde in Moskou en Petersburg, en ontmoet daar Natasja Rostova.
Natasja Rostova stamt uit een verarmd geslacht van Russische landadel. Op haar zestiende vat zij een bakvissenliefde voor Bolkonski op. In de hoop op een forse bruidsschat stemmen haar ouders toe in een huwelijk. Nog tijdens hun verlovingstijd verliest Natasja zich aan de adellijke losbol Anatole Koeragin. Bolkonski neemt deel aan de Slag bij Borodino en raakt dodelijk gewond.
Pierre Bezoechov is Bolkonski’s boezemvriend (een feestbeest maar aandoenlijk naïef) bastaardzoon en toekomstig erfgenaam van de rijkste man van Rusland. Graaf Koeragin, vader van Anatole, aast op Bezoechovs erfenis en slaagt erin hem te laten trouwen met zijn dochter. Na de Slag bij Borodino wordt Bezoechov krijgsgevangen gemaakt, wat zijn periode van loutering inluidt. Eenmaal bevrijd keert hij terug naar Petersburg, hoort dat zowel zijn vrouw als Bolkonski dood zijn en geeft zichzelf toe dat hij altijd maar van één vrouw heeft gehouden: Natasja Rostova. Kort daarop trouwen zij.