|
Raymond Carver in vertaling en prachtige recensies!
|
September is aangebroken en dat merken we op de uitgeverij maar al te goed: de toeristenstroom die de afgelopen maanden langs ons kantoor voerde maakt weer plaats voor ouders met volgeladen bakfietsen en groepjes kersverse studenten. Maar belangrijker nog: ons hele team is druk in de weer om dit najaar weer een heleboel fantastische boeken voor u beschikbaar te maken! We beginnen gelijk met een knallende klassieker uit de traditie van het Amerikaanse korte verhaal. Een kleine weldaad is de grootste verzameling van Raymond Carvers werk die tot nu toe in Nederland is verschenen, in een piekfijne vertaling van Sjaak Commandeur (onderaan deze brief geven we u vast een voorproefje!). Verder vindt u in deze nieuwsbrief de aankondiging van Julien Ignacio’s Goudjakhals, een meerstemmige roman over migratie zoals u die niet eerder gelezen heeft, en een aantal prachtige recensies van onder andere Malacqua van Nicola Pugliese en Sergej Dovlatovs Omtrekkende bewegingen. Leest u snel verder!
|
|
|
|
Vandaag verschenen!
|
|
|
Raymond Carver - Een kleine weldaad
|
Raymond Carvers wereldfaam berust op tweeënzeventig korte verhalen waarin zelden iets bijzonders gebeurt. Carver beschrijft de gewone wederwaardigheden van gewone mensen in gewoon proza. Zijn grote talent is het naar boven brengen van het bijzondere, het beangstigende en het dramatische in al die gewoonheid.
|
De verhalen van Carver vormen het archetype van het korte verhaal als een slice of life: er is weinig plot, weinig expliciete voorgeschiedenis; hoe het afloopt krijg je ook nooit te lezen, maar de kennismaking met een volstrekt authentiek, onbekend leven, dat in zijn beperktheid toch een volledig beeld geeft, brandt de lezer in de ziel.
|
Carver-vertaler Sjaak Commandeur selecteerde speciaal voor deze uitgave 200 pagina’s nooit eerder vertaald werk. Een kleine weldaad is de grootste verzameling van Carvers werk die ooit in Nederland verscheen, met onder veel meer de klassiekers Wees alsjeblieft stil, alsjeblieft, Waar we over praten als we over liefde praten en Kathedraal.
|
|
|
|
|
|
|
|
Julien Ignacio - Goudjakhals
|
Iedere stem in deze roman vertolkt een persoonlijke zoektocht naar vrijheid en geeft een gezicht aan de mensen die een bestaan opbouwen in een land van vreemden. Goudjakhals speelt zich af op de fonkelnieuwe grachten van Amsterdam in de zeventiende eeuw, op de eilanden Aruba en Curaçao, in de kapotgeschoten straten van Beirut en Aleppo, in een vluchtelingenkamp op Lesbos onder erbarmelijke omstandigheden. Aan het woord komen onder anderen Zwarte Sjaan, een Amsterdamse sekswerker van kleur in de tijd van Rembrandt; Ma Mercedes, eigenaresse van een rumshop in Zeewijk; Tarek, een Palestijn met een gebroken en gespleten hart; en een Iraanse Koerd met detentienummer meg45, die in zijn onmogelijke situatie bevriend raakt met AI-software.
|
Elk van hen laat op persoonlijke wijze zien hoe het is als je wortels en je verblijfplaats niet samenvallen. Goudjakhals belicht politieke en sociale tegenstellingen, het kafkaëske lot van de illegaal en de bootvluchteling, maar vooral de zachte krachten die uiteindelijk zullen overwinnen.
|
|
|
|
|
|
In zijn kritische en satirische romans toont Andrej Platonov de strubbelingen van het leven in de Sovjet-Unie. Met gevoel voor absurdisme beschrijft Tsjevengoer de plotselinge en onontkoombare invoering van het communisme in het gelijknamige dorp.
|
De bouwput, een verhaal over de collectivisatie van de landbouw, laat zien hoe de boeren hun eigen vee slachten en opeten, en hun boompjes uit de grond trekken om ze niet te hoeven afstaan. Het geeft een waarachtig beeld van de ramp die zich op het Russische platteland in de jaren dertig heeft voltrokken.
|
Platonovs romans mochten pas eind jaren tachtig in de Sovjet- Unie verschijnen, en ze bezorgden hem postuum internationale bekendheid. Dit deel bevat behalve Tsjevengoer en De bouwput ook Brood en lezen, Dzjan en De gelukkige Moskou.
|
|
|
|
|
|
In de media
- Maar liefst vijf ballen in NRC Handelsblad voor het adembenemende Malacqua van Nicola Pugliese én een interview met vertaalster Annemart Pilon! 'Het boze hemelwater sist en borrelt, maar alles in deze bruisende cultroman verzet zich tegen het einde.'
- Ook voor Omtrekkende bewegingen van Sergej Dovlatov vijf ballen in NRC! Michel Krielaars over waarom Dovlatovs werk ook nu nog relevant is: 'De Sovjet-Unie van Dovlatov is net als het Rusland van Poetin een land van leugen en bedrog. En precies daarom fascineert zijn werk me na veertig jaar nog altijd.'
- NRC gaf ook nog eens vier sterren aan de baanbrekende klassieker Ideeën. Het boek Le Grand van Heinrich Heine! 'Spot heeft beperkte houdbaarheidswaarde, zeker wanneer de slachtoffers ervan al lang zijn vergeten. De remedie tegen dat bederf is zelfspot en hierom blijft het lezen van Heine zo leuk.'
- Miek Zwamborns Onderling werd uitgebreid besproken in NRC Handelsblad en kreeg een eveneens lovende recensie op Tzum: 'Onderling is overwegend een zachtmoedig en intiem portret van de mens die met de natuur kan leven.
- Op woensdag 4 oktober organiseert ILFU een avond met Mensje van Keulen waarbij haar fenomenale schrijverschap in het middelpunt van de aandacht komt te staan, net zoals wij zullen doen in het nieuwste deel van onze dundruk-reeks dat komende oktober verschijnt: Alles raak, Mensje van Keulen gedundrukt. Het wordt een verrassende en feestelijke avond, met onder andere Andrea van de Pol als presentator en Maartje Wortel als een van de sprekers! Tickets voor de avond zijn hier te bestellen en uiteraard zal er ter plekke gelegenheid zijn de Van Keulen-dundruk te kopen!
|
|
|
|
|
|
|
|
Ter ere van de mooie recensie in het NRC verloten we deze nieuwsbrief een exemplaar van het messcherpe en tijdloze Ideeën. Het boek Le Grand. Wilt u meeloten? Stuur dan vóór 15 september een mail met als onderwerp 'loting nieuwsbrief' naar contact@vanoorschot.nl en vermeld daarin graag ook uw adresgegevens, zodat we u eventueel het boek kunnen toesturen.
|
|
|
|
|
|
Leesfragment
|
Bent u, na het zien van de prachtige uitgave, ook nieuwsgierig geworden naar de inhoud van onze Carver-bundel? Leest u dan snel hieronder verder voor een voorproefje van de vertaling van Sjaak Commandeur!
|
|
|
|
|
|
Raymond Carver: Alle verhalen
|
Ik zit met een sigaret achter een kop koffie bij mijn vriendin Rita en ik vertel haar erover.
|
|
Wat ik haar vertel is dit.
|
|
Het is al laat op een stille woensdag als Herb de dikke man een plaats wijst in mijn wijk.
|
|
Deze dikke man is de dikste die ik ooit gezien heb, al maakt hij een verzorgde indruk en is hij vrij goed gekleed. Alles aan hem is groot. Maar de vingers herinner ik me het best. Als ik bij het oude stel langsloop aan het tafeltje naast het zijne, valt mijn oog het eerst op die vingers. Ze lijken wel drie keer zo groot als
|
|
de vingers van een normaal mens: lange, dikke roomvingers.
|
|
Ik loop mijn andere tafeltjes af, een gezelschap van vier zakenlieden, heel veeleisend, nog een gezelschap van vier personen, drie mannen en een vrouw, en dat oude stel dus. Leander heeft de dikke man zijn water ingeschonken en ik geef de dikke man alle tijd om een keus te maken voor ik op hem toe loop.
|
|
Goedenavond, zeg ik. Kan ik u van dienst zijn? zeg ik.
|
|
Rita, groot dat hij was, gróót.
|
|
Goedenavond, zegt hij. Hallo. Ja, zegt hij. Ik denk dat we nu wel kunnen bestellen, zegt hij.
|
|
Hij heeft een bepaalde manier van praten – een aparte manier, weet je niet. En hij maakt af en toe een pufgeluidje.
|
|
Ik denk dat we maar eens beginnen met een Caesar salad, zegt hij. En dan een kopje soep met wat extra brood en boter graag. De lamskoteletjes, denk ik, zegt hij. En gepofte aardappel met zure room. Het nagerecht komt straks wel. Dank u beleefd, zegt hij, en hij geeft me de kaart.
|
Ik loop snel naar de keuken en leg de bestelling neer bij Rudy, die er met een vies gezicht naar kijkt. Je kent Rudy. Zo is Rudy onder het werk. Als ik de keuken uit kom, zegt Margo – heb ik je al eens over Margo verteld? Die achter Rudy aan zit? Margo zegt tegen me: Wie is die dikke vriend van je? Wat een enorme dikzak.
|
|
Kijk, dat speelt mee. Dat speelt volgens mij echt mee.
|
|
Ik maak de Caesar salad bij hem aan tafel af terwijl hij me op de vingers kijkt en intussen stukjes brood besmeert en apart legt – met maar steeds van die pufgeluidjes. Maar goed, ik sta zo stijf van
|
|
de zenuwen of zoiets dat ik zijn glas water omstoot.
|
|
O, wat dom van me, zeg ik. Dat zul je altijd zien als je haast maakt. Wat dom van me, zeg ik. Is er iets op uw kleren gekomen? zeg ik. Ik zal de jongen de boel meteen laten opruimen, zeg ik.
|
|
Het geeft niet, zegt hij. Niets aan de hand, zegt hij, en hij puft.
|
|
Trek het u niet aan, we vinden het niet erg, zegt hij. Hij lacht erbij en wuift wat als ik wegloop om Leander te halen, en wanneer ik terugkom om de salade op te scheppen, zie ik dat de dikke man al zijn brood en boter opheeft.
|
|
Als ik hem even later nog wat brood breng, heeft hij zijn salade ook op. Weet je hoe groot die Caesar salads zijn?
|
|
Heel vriendelijk van u, zegt hij. Het brood is heerlijk, zegt hij.
|
|
Het is echt heel lekker, zegt hij, en dat menen we. Zulk goed brood eten we niet vaak, zegt hij.
|
|
Waar komt u vandaan? vraag ik hem. Ik geloof niet dat ik u eerder gezien heb, zeg ik.
|
|
En hij is geen type dat je snel vergeet, gniffelt Rita ertussendoor.
|
|
Ik ga er niet verder op in, al ben ik wel nieuwsgierig.
|
|
Uw soep komt zo, zeg ik, en ik ga kijken of ik nog iets kan doen voor mijn gezelschap van vier zakenlieden, heel veeleisend.
|
|
Als ik zijn soep opdien, zie ik dat het brood weer verdwenen is.
|
|
Hij stopt net het laatste stuk brood in zijn mond.
|
|
Heus, zegt hij, we eten niet alle dagen zo, zegt hij. En hij puft.
|
|
U moet het ons maar niet kwalijk nemen, zegt hij.
|
|
O, geneert u zich niet, zeg ik. Ik mag graag een man lekker zien eten, zeg ik.
|
|
Ik weet het niet, zegt hij. Zo zult u het misschien noemen, ja.
|
|
En hij puft. Hij schikt het servet. Dan pakt hij zijn lepel.
|
|
|
|
|
|
|