Schrijf u in voor onze nieuwsbrief!

Bent u al ingeschreven voor onze nieuwsbrief? Zo niet, dan heeft u nu nóg meer reden dat wel te doen: deze maand verloten wij De grote angst in de bergen van Charles-Ferdinand Ramuz!

Voorjaarsaanbieding 2021

Twee nieuwe Kleine Russen!

Grote auteurs op klein formaat: de Kleine Russische Bibliotheek is weer twee titels rijker. Vaders en zonen van Ivan Toergenjev, in de nieuwe vertaling van Froukje Slofstra, en De dubbelganger van Fjodor Dostojevski voegen zich bij de eerdere acht titels.

Vaders en zonen, Ivan Toergenjev

Wanneer Arkadi Kirsanov op het landgoed van zijn vader komt logeren, samen met een studievriend, is dat het begin van een reeks botsingen en liefdesgeschiedenissen. Toergenjev laveert met Vaders en zonen tussen dandy’s en boeren, dienstmeiden en landheren, om te beschrijven waar vele anderen dikke romans voor nodig hadden: dat vroeger niet alles beter was, maar slechter evenmin.

Toen Toergenjev bij de slotregels van Vaders en zonen was aangekomen, moest hij het blad van zich af schuiven omdat anders zijn tranen de inkt onleesbaar zouden maken. Het slothoofdstuk is niet alleen de ontroerendste maar ook beste passage uit dit onbetwiste meesterwerk, of misschien zelfs uit de hele Russische literatuur.

De dubbelganger, Fjodor Dostojevski

Goljadkin is een sociaal onhandige, jonge man die zijn leven ziet ontsporen wanneer plotseling zijn exacte evenbeeld opduikt. Zijn dubbelganger werkt op hetzelfde departement als hij, maar blijkt veel beter te liggen bij de andere ambtenaren en is in alles veel handiger en sneller. Hoe sympathiek deze nieuwkomer aanvankelijk ook lijkt, Goljadkins zielsverwant is hij niet. Integendeel: langzaamaan wordt Goljadkin een gevangene van zijn obsessie en jaloezie.

In De dubbelganger bundelt Dostojevski al zijn psychologisch vernuft, dat hem later zo beroemd en geliefd zou maken. Vladimir Nabokov prees dit verhaal als het beste wat Dostojevski ooit heeft geschreven: ‘Het is een perfect kunstwerk.’

Op zoek naar het grootste vermiste kunstwerk

De communisten en de nazi’s zaten er achteraan, de Stasi maakte er decennialang jacht op, en het is misschien wel het grootste vermiste kunstwerk uit de geschiedenis: de barnsteenkamer. In de achttiende eeuw liet Frederik I van Pruisen een kabinet van kostbaar barnsteen bouwen. Zijn zoon schonk het aan tsaar Peter de Grote, waarna het meer dan twee eeuwen bezoekers van het tsarenrijk bleef verbazen. Na 1945 verdween de kamer spoorloos. Hoe kon dit kunstwerk zomaar in rook opgaan?

Jacht op de barnsteenkamer gaat over de hoop en illusies van schatjagers en hun liefde voor kunst. Jerker Spits vertelt over hun speurtochten, die zich afspelen tegen het decor van de twintigste eeuw: de Russische Revolutie, de opkomst van het Derde Rijk, de Duitse deling en de Val van de Muur. En passant behandelt Spits alles wat er over barnsteen te vertellen valt.

Wilt u alvast een voorproefje? Jerker Spits was al te gast bij Opium om over Jacht op de barnsteenkamer te vertellen, het gehele interview is hier terug te luisteren. Liever zelf lezen? Dat kan ook: Boekhandel Athenaeum publiceerde een leesfragment.

Uwe Johnsons Jahrestage: meer lovende kritieken

Onlangs verscheen het magnum opus van Uwe Johnson voor het eerst in Nederlandse vertaling. Een jaar uit het leven van Gesine Cresspahl weet op overweldigende wijze een veelheid aan verhalen te vervlechten. Het is het dagdagelijkse relaas van Gesine en haar dochter Marie die naar New York zijn uitgeweken. Gesine vertelt haar dochter over haar eigen jeugd in een klein Oost-Duits stadje in Mecklenburg, van de dertiger tot de zestiger jaren.  Ze beschrijft haar leven en dat van haar ouders, het reilen en zeilen in het dorp, hoe de nazi’s er gaandeweg de macht overnamen en hoe dat een hele generatie beïnvloedde: een mate van onderdrukking ook aanwezig in de DDR, die Gesine en haar dochter ontvluchten.
Behalve dagelijkse beslommeringen legt Gesine het wereldnieuws van 1967-1968 vast door minutieus berichten uit The New York Times bij te houden. Ze beschouwt de krant niet alleen als nieuwsbron maar vooral als een gesprekspartner, een moralistische tante die een belangrijke rol speelt in haar leven. De actualiteit (protesten in de VS en Duitsland, de Vietnamoorlog en de Praagse Lente) wordt niet alleen gepaard aan de portretten van Gesines kennissen en collega’s, maar ook aan haar verhalen uit Mecklenburg.
Als geen ander is Uwe Johnson erin geslaagd met Een jaar uit het leven van Gesine Cresspahl een totaalkunstwerk te scheppen. Dit werk is het antwoord van een unieke waarnemer op de vraag hoe je als mens fatsoenlijk kunt blijven in een wereld die dat niet is.

‘Uwe Johnsons mammoetproject Een jaar uit het leven van Gesine Cresspahl biedt een ongekende leeservaring.’ De Groene Amsterdammer spreekt vol lof over deze ruim 1600 pagina’s tellende monumentale klassieker.

Ook De Standaard der Letteren is onder de indruk van deze bijzondere vertaling en besteedt een volledige pagina aan de bespreking van 24 oktober jl. ‘Een jaar uit het leven van Gesine Cresspahl is “een uiteenspattende golf die ons omver gooit, laat rondtollen, over de korrelige bodem sleept,” en ons happend naar adem weer achterlaat.’

Tot slot opent de gedeeltelijke lockdown waar we ons heden in bevinden volgens columnist en journalist voor het Parool Maarten Moll ook perspectieven. ‘Om weer eens goed te gaan lezen bijvoorbeeld.’ Hij stelt: ‘Op tafel ligt alweer een tijdje een roman. Die roman kijkt geregeld naar me, en ik kijk dan terug. Zonder het boek op te pakken. Het is een boek dat superioriteit uitstraalt. Dat de lezer misschien niet slim genoeg is om dat boek te doorgronden. Dat boek op tafel is een boek van Uwe Johnson. Er zijn van die schrijvers waar je je, als je een boek van ze in handen hebt, onlosmakelijk mee verbonden voelt. Zonder dat je dat goed kunt uitleggen. […]’

Blinde boekjes

‘De jubileumverhalen van Uitgeverij Van Oorschot maken hebberig’, zo schittert de titel van het artikel van Maarten Moll in Het Parool van 19 oktober jl. En daar is reden voor. Dertien schrijvers uit ons fonds schreven speciaal voor ons 75-jarig jubileum elk een nieuw verhaal. En die liggen nu in de boekhandel: onze ‘blinde boekjes’.

Maar… doordat elk boekje afzonderlijk is verpakt in een gesloten envelop weet je niet welke je krijgt. Welk verhaal ontvangt u van een van onze topauteurs?

Martin Michael Driessen, Nico Dros, Stephan Enter, Yolanda Entius, Carl Friedman, Otto de Kat, Sander Kollaard, Gilles van der Loo, Sipko Melissen, Elisabeth van Nimwegen, Willem Jan Otten, Jannie Regnerus en Marijke Schermer schreven elk een verhaal.

Om de verrassing te vergroten zitten er in sommige verpakkingen gesigneerde exemplaren of zelfs speciale tegoedbonnen voor mooie prijzen.

Alvast de eerste fragmenten lezen? Houd onze socials in de gaten. Voor meer informatie of vragen mailt u naar stage@vanoorschot.nl

https://www.parool.nl/kunst-media/de-jubileumverhalen-van-uitgeverij-van-oorschot-maken-hebberig~b83949dd/

Goede leraren maken de toekomst

Niets is mooier dan kinderen naar de andere kant van het schooljaar begeleiden, en tegelijkertijd is er weinig moeilijker dan dat. De gelukkigste klas laat zien dat er heel wat verschillende afstanden moeten worden overbrugd: die tussen de leerlingen en de meester, tussen de kinderen onderling, tussen meer en genoeg, tussen het universum van de klas en het universum daarbuiten, tussen wie de meester is en wie hij als meester zou willen zijn. Meesters en juffen moeten reuzen zijn zoals de legendarische Christoffel, wanneer ze een hele klas op hun schouders nemen voor de oversteek.

Jack de Boer schrijft over zijn werk, zoals Theo Thijssens meester Staal. In De gelukkigste klas reflecteert hij op tijdloze kwesties als gehoorzaamheid en lotsverbondenheid, stelt hij zich de vraag waar de grenzen van zijn macht liggen, en wat de zin is van doorlopende toetsing en kwantificatie. Hij beseft wat zijn eigen twijfels zijn, op wie hij zich allemaal verlaat en welke denkers, schrijvers en kunstenaars hem vergezellen.

Jack de Boer (1966) is leerkracht in het speciaal basisonderwijs. Zijn meer dan vijfentwintig jaar aan onderwijservaring heeft hij opgedaan in Amsterdam en Franeker. Deze vormt een belangrijke bron van zijn schrijverschap.

Russische liefdesverhalen

Voor de liefste is de nieuwste bloemlezing van de meest romantische Russische verhalen, met twee verschillende omslagen zodat je altijd het perfecte cadeauboek kan uitzoeken voor een geliefde!

Even ontelbaar als de koosnaampjes die het Russisch rijk is zijn de liefdesverhalen van de klassieke Russische schrijvers. Geen van hen kon de liefde naast zich neerleggen als een platgetreden onderwerp, en gelukkig maar, want dat leverde schitterende romantische literatuur op. Vele gedaantes van de taal die wij allen verstaan zijn in Voor de liefste verenigd: de extatische, uitzinnige verliefdheid, kalverliefdes, de liefde van je leven, in voor- en in tegenspoed. Maar zoals het de Russische inborst betaamt is de melancholie nooit ver weg en heeft soms zelfs het gelukkigste stel wel een dramatische kant.

In Voor de liefste zijn de beste liefdesverhalen (en een enkel gedicht) van onder anderen Dovlatov, Tsvetajeva, Boenin, Achmatova, Tolstoj en Tsjechov bijeengebracht. Samen verenigen zij de vele gedaantes van de taal die iedereen verstaat: extatische uitzinnige verliefdheid, jonge en oude liefde, de liefde van je leven, en natuurlijk de onmogelijke. Kortom, een mooi boeket voor iedereen die verliefd is of niet, misschien iets goed te maken heeft of om gewoon wil zeggen: deze is speciaal voor jou.

Ebooks voor de zomer

Deze zomer bieden we elke week een ander ebook aan voor een warme zomerprijs! Deze week: Pastorale van Stephan Enter, van €12,50 voor €7,50.

Zomer, jaren tachtig. Oscar en Louise, broer en zus, zijn opgegroeid op een vervallen landgoed nabij een dorp dat uit twee delen bestaat: een gereformeerd en een Moluks deel, waarvan de leden elkaar met achterdocht bezien. Oscar, in zijn voorlaatste schooljaar, kijkt uit naar het moment waarop hij net als zijn zus kan gaan studeren en de verstikkende saaiheid van de streek achter zich kan laten. Louise komt terug uit haar studiestad en vraagt zich af of afstand ten aanzien van haar geboorteplek en opvoeding haar de juiste inzichten heeft verschaft.

Pastorale gaat over een eerste, onmogelijke en onhandige verliefdheid. Over een poging het geluk van je vroegste kindertijd terug te vinden. Over de vraag waar je je woede laat als het land dat je als KNIL-militair hebt gediend je wegstopt in een voormalig concentratiekamp. En uiteindelijk handelt Pastorale over geworteld zijn, en wat te doen als die wortels rot blijken.

Met een korte roffel werd Pastorale van Stephan Enter verkozen tot Boek van de Maand november in De Wereld Draait Door. Het boekenpanel keek al lang uit naar dit boek, volgens Grietje Braaksma: ‘Kan Stephan Enter zich overteffen? Ja dat kan-ie. (…) De zinnen zijn gebeeldhouwd en de metaforen zijn werkelijk om te smullen. Dit is een pareltje. (…) Het predicaat klassiek gaat hier toch echt wel voor op. (…) Mensen, ren nou even naar de boekhandel en koop dat boek!’

Pastorale had al een aantal prachtige besprekingen gekregen. In De Groene Amsterdammer schreef Femke Essink: ‘Het knappe aan Pastorale is dat het een politieke stelling inneemt en tegelijk de complexiteit intact laat, door twee sensitieve vertelstemmen nauwgezet hun denkbewegingen te laten volgen.’

Thomas de Veen in NRC Handelsblad: ‘ Die plot levert een ontknoping op die even tragisch als geloofwaardig is. En je zíét wel degelijk de plotconstructie, maar kunstmatig of voorspelbaar wordt dat nauwelijks: omdat de personages zo ontzettend menselijk blijven. In die zin is Pastorale ook de gehoopte stap in het oeuvre van Enter, na het sterk geconstrueerde en beklemmende Grip (2011) en daarna het wat lossere Compassie (2017). Nu schreef Enter een voltreffer dankzij zijn grip én zijn compassie. En over deze personages wil ik nog wel een boek lezen.’

Najaarsaanbieding 2020

Sander Kollaard komt naar Nederland

Sander Kollaard komt volgende week naar Nederland om zijn boek Uit het leven van een hond te signeren bij verschillende boekhandels. Dit najaar volgt nog een grotere ronde!

11 juli

10.30 – 11.15 Ontbijtgesprek met Sander Kollaard – Hijman Ongerijmd, Arnhem (Uitverkocht)

11.15 – 12.00 Hijman Ongerijmd, Arnhem

13.00 – 14.00 Boekhandel Lovink, Lochem

15.00 – 16.00 Boekhandel Praamstra, Deventer

15 juli

13.00 – 14.00 Boekhandel Jacques Baas, Driebergen-Rijsenburg

15.00 – 16.00 Boekhandel Den Boer, Baarn

19.30 – 21.00 Interview bij Boekhandel Broekhuis, Hengelo. Entree is vrij, aanmelden via hengelo@boekhandelbroekhuis.nl

16 juli

14.00 – 15.00 Boekhandel Pezzi Pazzi, Weesp

16.00 – 17.00 Boekhandel Voorhoeve, Hilversum

17 juli

16.00 – 16.50 Boekhandel Broese, Utrecht

17.00 – 18.00 Interview bij de bibliotheek door Grietje Braaksma, Utrecht

18 juli

11.00 – 12.00 Interview bij Paagman, Den Haag

14.00 – 15.00 Interview in het Cultuurcafé, Boekhandel Van Der Meer. Gratis entree, aanmelden kan hier

16.00 – 17.00 Interview bij Boekhandel Venstra, Amstelveen

Sander Kollaard wint Libris Literatuur Prijs!

De Libris Literatuur Prijs 2020 gaat naar Sander Kollaard voor zijn roman Uit het leven van een hond. Dat maakte jurylid Bo van Houwelingen op 22 juni live bekend in de studio van Nieuwsuur.

‘Het boek is groots in zijn eenvoud,’ aldus Van Houwelingen. ‘Wij hebben gekozen voor een roman, die de lezer laat nadenken over de waarde van een mensenleven. Een boek met een positief mensbeeld, dat ons schokken van herkenning heeft bezorgd, lessen in levenskunst en oprecht leesplezier.’

In het juryrapport werd het boek ‘een tour de force’ genoemd, ‘geschreven door een trefzekere stilist die een diepzinnige en ontroerende roman schreef over de lichtheid die het leven draaglijk maakt.’

De andere genomineerden waren Marijke Schermer, Saskia de Coster, Wessel te Gussinklo, Oek de Jong, en Manon Uphoff. De jury die als taak had de beste oorspronkelijk Nederlandstalige roman van het afgelopen jaar te kiezen, bestond naast Ionica Smeets (hoogleraar Communicatiewetenschap Universiteit Leiden) en Bo van Houwelingen (literair criticus van de Volkskrant) uit Dirk-Jan Arensman (literair recensent van Het Parool en de VPRO Gids), Christine Otten (schrijver en theatermaker) en Ronald Soetaert (emeritus hoogleraar Cultuur & Educatie, Universiteit Gent).