- Tomas Lieske Oorlogstuinen
- [Tekeningen plus tekst]
- Kees 't Hart
- Robert Anker Waarheid en schoonheid
- [Onver zonden brief]
- Gerrit Krol Meesters over de tijd (4)
- R. Lukkien Zondagochtendwandeling
- Wouter van Oorschot Josine W.L. Meijer
- Wouter van Oorschot Charles B. Timmer
- Herlezen Afgeremd proza: de ongrijpbare lichtheid van K. Schippers
- Poëziekroniek
[p. 117]
kinderen die leren lezen
zitten in lokalen
uit te rusten van
onrustige verhalen
er hangt een stilte
zoals tussen auto’s
op parkeerterreinen hangt
en tussen bomen
en juf beklimt
het podium
met wit papier
kinderen die leren lezen
hangen letters te drogen
aan de wanden
van de klas
in de winter steekt
juf de kaarsen aan
en kinderen die leren lezen
mogen zingen
en ze beschilderen papier
met de lievelingskleuren
van hun lievelingsdier
kinderen die leren lezen
denken aan de slaap
van de komende nacht
[p. 118]
Ik ben de vlaggeman
ik gooi de vlaggen uit het vliegtuig
ik weet: alle herinneringen zijn waar
ik weet: ich bin froh.
Het gordijn valt in twee stukken
de stofbril glijdt van mijn gezicht
ik speel Hamlet’s neef
midden in het werklicht.
Tableau!
[p. 119]
ik was weer bij je geklommen
bij jou achter het stuur
bij jou: Beppe Saronni
jij was mager als een woudezel
jij dacht aan je publiek
zoals ik aan ons warenhuis
o ik boetseerde
wat ik van jouw publiek dacht
in plaats van andersom
jij zong en zong en zong
zeeman zeeman laat je dromen
zeeman zeeman wit van huis

Dingen kwijtraken
Naast een strekkende meter fotoalbums bleek er niet zo veel van emotionele waarde te zitten tussen de spullen van mijn ouders. Ik werkte bij het uitruimen van hun huis met twee stapels, waarbij de stapel mee naar Amsterdam na elke heroverweging kromp. Na hun meubels verdwenen alle boeken, platen, interieurprulletjes en kunstigheden die me niet...
Lees verder
'Met een nog net coherent "goedenavond" eindigen, dat is een ongeschreven wet'* – Over het café
De encyclopedie van het geluk 27 In een café rijg je drankjes aan elkaar. Bij Carmiggelt klinkt het zo: ‘de boekhouder zet ‘m elke dag dionysisch op, vult de delicate schemer van de kroeg met zijn schelle stem en wordt alleen geduld omdat hij zo’n goed klantje is. Hij begint altijd met een pilsje. De...
Lees verder
Er geen vrij voor nemen
Sinds deze week zit ik in ronde zes van de roman waaraan ik in 2024 begon. De eerste anderhalf jaar gingen op aan het schrijven van de grote lijn: twee levens moesten worden vastgelegd, elk met een eigen begin. Er moest hoop zijn voor mijn opgroeiende personages, maar ook best wat tegenslag. Mijn wens was...
Lees verder
Blog archief



