{"id":298956,"date":"1963-01-01T00:00:07","date_gmt":"1962-12-31T23:00:07","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/"},"modified":"2021-06-04T12:07:49","modified_gmt":"2021-06-04T11:07:49","slug":"romanfragmentdoor-j-j-voskuil","status":"publish","type":"dbnl","link":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/","title":{"rendered":"Romanfragment\r\n\r\ndoor J.J. Voskuil"},"content":{"rendered":"
\r\n\r\n <\/interp>
[p. 55]<\/div>\r\n<\/a>\r\n

Romanfragment\r\n
door J.J. Voskuil<\/i>\r\n<\/h3>\r\n\r\n

(zondag 4 mei ’52).<\/p>\r\n\r\n

Terwijl Nicolien met kleine, haastige bewegingen het aanrecht afnam, hing Maarten langzaam de droogdoek over de radiator van de centrale verwarming, schoof even het gordijn opzij om naar buiten te kijken en ging toen breeduit op de punt van het bed zitten wachten. Hij zette zijn handen op zijn knie\u00ebn en keek voor zich uit.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Wou je niet gaan wandelen?\u2019 vroeg ze, terwijl ze de keukenkast uitkwam.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Hoezo?\u2019 vroeg hij lui.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Omdat je daar zo gaat zitten.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ik wacht tot je klaar bent.\u2019<\/p>\r\n\r\n

Ze ging het washok binnen en knipte het licht aan. \u2018Ik ben klaar,\u2019 zei ze. Ze begon haar neus te poederen.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Wou jij gaan wandelen?\u2019 vroeg hij, zonder aanstalten te maken om op te staan.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Jij dan niet?\u2019 vroeg ze ge\u00ebrgerd.<\/p>\r\n\r\n

Hij duwde zich langzaam omhoog. \u2018Ik vraag het aan jou.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018We wandelen toch iedere zondag?\u2019 Ze knipte het licht uit. Ze schoof het raam omhoog en hield het krampachtig vast met \u00e9\u00e9n hand, terwijl ze er met de andere snel een plank tussenschoof.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Dan gaan we wandelen.\u2019 Hij stond op, trok de deur open en liep de trap af naar de benedenkamer.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Had jij dan soms iets anders willen doen?\u2019 vroeg ze achter hem.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ik niet.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Waarom vraag je het dan aan mij?\u2019<\/p>\r\n\r\n

Hij hield de kamerdeur voor haar open. \u2018Jij mag het toch ook wel eens zeggen.\u2019 Hij begon te neuri\u00ebn, maar hield onmiddellijk weer op.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Je gedraagt je afschuwelijk,\u2019 constateerde ze.<\/p>\r\n

[p. 56]<\/div>\r\n

\u2018Ik ben in een afwezige stemming,\u2019 verdedigde hij zich. \u2018Laat me maar rustig mijn gang gaan.\u2019 Hij rommelde in de kast, haalde de jassen eruit en hielp haar in haar jas.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ik kan het gewoon niet uitstaan, h\u00e8, als je zo bent,\u2019 zei ze nijdig.<\/p>\r\n\r\n

Hij gaf daar geen antwoord op. Terwijl ze driftig de trap afliep, kwam hij langzaam achter haar aan, bezig met zijn ritssluiting. Achter de matglazen deur begon het hondje te blaffen. Door het bovenraam viel wat zon op de witte muur van de gang.<\/p>\r\n\r\n

Ze stond op straat op hem te wachten. \u2018Of had je thuis willen blijven?\u2019 vroeg ze, toen hij de deur achter zich dicht trok.<\/p>\r\n\r\n

Hij overwon een aarzeling. \u2018Nee, we gaan wandelen.\u2019 Hij sloeg zonder verder na te denken rechtsaf. \u2018Verdomd mieters stil,\u2019 zei hij opgewekt.<\/p>\r\n\r\n

Op de gevels van de huizen lag vaag zonlicht. De bomen waren lichtgroen. De weg langs het water was ongewoon breed nu er geen auto’s stonden. Het water schommelde een beetje en schitterde soms even. Er was alleen het geluid van hun voetstappen.<\/p>\r\n\r\n

Bij de eerste zijstraat begon hij wat langzamer te lopen. \u2018Waar zullen we naar toe gaan?\u2019 vroeg hij.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ik hoef toch niet alles te zeggen vanochtend?\u2019 zei ze. \u2018Ik heb ook al gezegd dat we zouden gaan wandelen.\u2019<\/p>\r\n\r\n

Hij keek in het voorbijlopen opzij. De zon wierp van de dakranden een schuine bundel licht de straat in. Het asfalt lag grijs tussen de stille trottoirs. De ramen waren gesloten. Halverwege de straat stond een auto bij de stoeprand. Hij legde zijn handen op zijn rug, keek langs de stam van een boom omhoog, wendde zich af naar de ramen van de huizen en keek toen weer voor zich uit. Boven hun hoofd fladderde een duif tussen de bladeren door naar een hogere tak. Een boom boog zich diep over het water. Langs de leuningen van een brug lag een glimmende streep zonlicht.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Er zijn drie mogelijkheden,\u2019 zei hij, terwijl ze de brug opliepen. \u2018Het Vondelpark door, naar het IJ en langs de Amstel. Vier! We kunnen ook nog naar de emplacementen.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018En we kunnen nog naar Hilversum en naar Utrecht,\u2019 zei ze agressief.<\/p>\r\n

[p. 57]<\/div>\r\n

\u2018Dat zijn geen mogelijkheden,\u2019 vond hij. Hij dacht even na. \u2018Het mooiste is natuurlijk om zo maar te lopen.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Waarom doen we dat dan niet?\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Dat kan ik niet. Ik moet altijd van te voren alles overzien.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Dat vind ik een verschrikkelijke mentaliteit. Je moet \u00e9\u00e9n ding kiezen en dat moet je doen.\u2019<\/p>\r\n\r\n

Hij knikte. \u2018Maar wat!\u2019<\/p>\r\n\r\n

Ze bleef staan. \u2018Zullen we maar niet weer naar huis gaan?\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ben je mal.\u2019 Hij pakte haar bij haar arm en trok haar mee. \u2018We gaan nu wandelen. Je moet het merkwaardig vinden dat ik zo ben.\u2019<\/p>\r\n\r\n

De Leidsestraat en het Koningsplein waren vrijwel verlaten. Aan de overkant, voor het Verkeersbureau, bleef iemand staan en keek in de etalage. Dicht bij de Keizersgracht reed een auto. Het was zo rustig dat je de mussen in de bomen hoorde tsjilpen.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Zeer merkwaardig,\u2019 zei hij voor zichzelf. \u2018Als jij het begrijpt, begrijp ik het ook, maar ik begrijp er geen barst van.\u2019 Hij zwaaide met zijn hand en keek naar de hemel tussen de bomen. \u2018Een vriendelijke ochtend! Een zonnige ochtend! Een zonnige zondagochtend!\u2019 Hij begon te lachen. \u2018Ik krijg plotseling een enorme zin om te ouwehoeren,\u2019 verontschuldigde hij zich.<\/p>\r\n\r\n

Ze trok ge\u00ebrgerd met haar hoofd. \u2018Ik merk het. Je weet dat ik dat niet verdragen kan.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ik zal proberen zo beknopt mogelijk te zijn,\u2019 zei hij en probeerde zijn lachen te onderdrukken. \u2018Maar bij god, Nicolien, ik zweer je, ik bezweer je dat het verdomd moeilijk is, ontzettend moeilijk, mensonmogelijk moeilijk.\u2019 Hij dwong zich om ernstig te kijken. \u2018Hoe moeilijk is dit,\u2019 zei hij zachtjes. \u2018Ik zou uren willen praten, als een enorme, maar toch ook zeer fraaie, zeer klaterende waterval.\u2019 Hij barstte in lachen uit, wat tegen de gevels weerkaatste. \u2018Waterval, waterbal,\u2019 lachte hij.<\/p>\r\n\r\n

\u2018In godsnaam, beheers je,\u2019 zei ze met een stem vol onderdrukte woede.<\/p>\r\n\r\n

Hij trok met inspanning rimpels in zijn voorhoofd en duwde zijn handen vastberaden in zijn zakken. \u2018Beheers je, Maarten!\u2019 zei hij ernstig. \u2018Beheers je, jongen! Hersens gebrui-<\/p>

[p. 58]<\/div>

ken, gewoon de hersens! Ik weet dat het niet gemakkelijk is, ik weet het uit eigen ervaring mag ik wel zeggen.\u2019 Hij vertrok zijn gezicht om maar ernstig te blijven. \u2018Heus, het is het beste. Kalm blijven maar. Zo! Zo gaat het al wat beter. Ja, verrek! Het g\u00e1\u00e1t beter.\u2019 Hij brak plotseling af omdat hij zijn lachen niet meer houden kon en keek snel naar Nicolien.<\/p>\r\n\r\n

Haar gezicht was boos, maar desondanks moest ze lachen.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Je lacht,\u2019 zei hij.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ik lach niet,\u2019 zei ze boos. \u2018Ik vind dit verschrikkelijk.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Het \u00ecs verschrikkelijk,\u2019 gaf hij toe. Er kwam een wat boosaardige glimlach op zijn gezicht. \u2018Maar je kunt niet ontkennen dat het sprankelt van esprit.\u2019 Hij werd plotseling ernstig en keek voor zich uit. \u2018Ik ben ernstig,\u2019 beloofde hij. Hij begon opnieuw te glimlachen maar wist dat te beheersen.<\/p>\r\n\r\n

Ze staken de Vijzelstraat over en liepen een poos zwijgend naast elkaar.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Je zult moeten toegeven dat het dit keer gauw over was,\u2019 zei hij, terwijl hij haar hand pakte.<\/p>\r\n\r\n

Ze reageerde gereserveerd, zodat hij onmiddellijk weer losliet.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ik begrijp niet dat zoiets nodig is, h\u00e8,\u2019 zei ze. \u2018Je kunt je toch beheersen.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Blijkbaar niet,\u2019 zei hij kortaf. Hij wendde zijn hoofd van haar af en keek langs de kaderand naar het bewegende water.<\/p>\r\n\r\n

Op de hardstenen rand zaten twee eenden te slapen. Toen ze dichterbij kwamen, haalden ze hun kop uit de veren, rekten hun halzen, richtten zich op en bewogen heen en weer. In de bomen ruiste het zachtjes. Hij keek langs de gevels, waarvan het vernis glom, en over de straatstenen. Iedere steen had een kleine schaduwrand. Hij draaide zich nog eens om naar de eenden.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Een mens zou een eend moeten zijn,\u2019 zei hij en toen wat langzamer: \u2018Een dikke eend.\u2019<\/p>\r\n\r\n

Op de Reguliersgracht liepen wat kerkgangers met zwarte boekjes.<\/p>\r\n\r\n

Toen hij de brug weer af wilde lopen, bleef Nicolien staan. \u2018Wou je niet naar het IJ?\u2019 vroeg ze.<\/p>\r\n\r\n

Hij schudde zijn hoofd. \u2018We gaan langs de Amstel.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018En ik dacht dat je nog niet wist of je langs de Amstel wilde,\u2019 hield ze aan, terwijl ze naast hem verder liep.<\/p>\r\n

[p. 59]<\/div>\r\n

\u2018Nou weet ik het wel,\u2019 antwoordde hij. \u2018Bovendien gaan we altijd langs de Amstel.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Dus al die rotzooi is voor niets geweest?\u2019 \u2018Rotzooi?\u2019 protesteerde hij.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Die onzekerheid dan.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Niks is voor niks geweest,\u2019 zei hij onwillig. \u2018Ik overweeg nu eenmaal altijd alle mogelijkheden.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Dus nou weet je het wel zeker?\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ja,\u2019 zei hij aarzelend.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Waarom wou je dan niet naar het IJ?\u2019<\/p>\r\n\r\n

Hij haalde zijn schouders op. \u2018Dat weet ik niet.\u2019<\/p>\r\n\r\n

Ze draaide zich met een ruk om en liep met korte, vastbesloten passen terug.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Waar ga je naar toe?\u2019 vroeg hij, terwijl hij haastig achter haar aankwam.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Naar het IJ,\u2019 zei ze kort.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ben je nou helemaal belazerd,\u2019 viel hij uit. Hij pakte haar bij haar schouder om haar te dwingen om te draaien.<\/p>\r\n\r\n

Ze rukte zich los. \u2018Laat me los!\u2019 zei ze, maar ze bleef staan. \u2018Ga mee!\u2019 beval hij, terwijl hij haar bij haar arm pakte.<\/p>\r\n\r\n

Ze rukte zich opnieuw los. \u2018Maak geen sc\u00e8ne op straat!\u2019 zei ze woedend.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Godbewaarme.\u2019 Hij tilde zijn handen op. \u2018En dan maak ik een sc\u00e8ne.\u2019 Hij keek om zich heen. \u2018Bovendien geen mens te zien,\u2019 voegde hij er kalm aan toe. Hij draaide zich om en begon weer in de richting van de Amstel te lopen.<\/p>\r\n\r\n

Ze liep met hem mee, een paar passen achter hem. \u2018Kun je niet even op mij wachten?\u2019 vroeg ze kwaad.<\/p>\r\n\r\n

Hij deed of hij het niet hoorde en liep in hetzelfde tempo verder, zijn handen in zijn zakken, strak voor zich kijkend.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Waarom weet je nou ineens wel dat je langs de Amstel wil?\u2019 vroeg ze, toen hij niet reageerde.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ik weet het niet en ik weet het nooit,\u2019 zei hij. Hij begon verbeten sneller te lopen. \u2018Achteraf weet ik het, ja!\u2019 voegde hij eraan toe.<\/p>\r\n\r\n

Ze had moeite om hem bij te houden. \u2018En waarom neem je dan toch een beslissing?\u2019 hield ze aan.<\/p>\r\n\r\n

Hij trok zijn hand uit zijn zak en draaide zich half om. \u2018Ik kan daar toch niet op die brug blijven staan,\u2019 riep hij, driftig naar de brug wijzend.<\/p>\r\n

[p. 60]<\/div>\r\n

\u2018Je schreeuwt,\u2019 zei ze verwijtend.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ja, ik schreeuw,\u2019 zei hij boos. \u2018En ik heb er reden voor.\u2019<\/p>\r\n\r\n

Ze liepen langzaam verder.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Mensen die niet weten wat ze willen, vind ik afschuwelijk,\u2019 zei ze.<\/p>\r\n\r\n

\u2018En ik verdom het om karakter te tonen als ik het niet heb,\u2019 antwoordde hij heftig.<\/p>\r\n\r\n

Plotseling pakte ze hem bij zijn mouw en rukte er kwaadaardig aan. \u2018Geen karakter tonen, h\u00e8,\u2019 siste ze. \u2018Lekker met andere meiden naar bed gaan.\u2019<\/p>\r\n\r\n

Hij keek haar verrast aan. Haar gezicht was vetrokken van woede.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Wat krijgen we nou?\u2019 vroeg hij verbaasd. \u2018Ik ben nog nooit met een andere meid naar bed gegaan.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Nee, maar je zou het willen,\u2019 zei ze met een nijdige grimas.<\/p>\r\n\r\n

Hij moest plotseling lachen, een beetje boosaardig, maar wist zich weer in te houden door zijn wenkbrauwen te fronsen. \u2018De heer en mevrouw Koning,\u2019 zei hij. Hij wendde zich onder het lopen van haar af. \u2018Op een zonnige lentemorgen.\u2019 Hij knikte wijs.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Waarom heb je Flap gisteravond dan niet op zijn gezicht geslagen?\u2019 onderbrak ze hem. \u2018Toen hij zei dat je alleen maar niet met anderen naar bed gaat omdat je te geremd bent? Je zei zelfs dat hij gelijk had! Als een meid zich maar aanbiedt, h\u00e8?\u2019<\/p>\r\n\r\n

Ze waren op de hoek van de Herengracht en de Amstel gekomen en sloegen uit gewoonte rechtsaf. De hemel was stralend blauw geworden. Het water schitterde.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Natuurlijk heeft hij gelijk,\u2019 zei hij boos. \u2018Waarom anders? Omdat ik gereformeerd ben soms?\u2019<\/p>\r\n\r\n

Ze klemde haar kaken op elkaar en gaf een ruk aan zijn arm. \u2018Omdat je niet wil!\u2019 zei ze, bijna zonder haar lippen van elkaar te doen.<\/p>\r\n\r\n

Hij haalde zijn schouders op. \u2018En waarom wil ik niet? Omdat ik van zo’n meid zou kotsen. En waarom zou ik ervan kotsen?\u2019 Hij begon steeds harder en sneller te praten. \u2018Omdat ik te geremd ben! En waarom ben ik te geremd? God weet het, maar ik ben het.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Zak!\u2019 zei ze vol minachting. \u2018Grote zak!\u2019<\/p>\r\n

[p. 61]<\/div>\r\n

\u2018Godverdomme!\u2019 viel hij boos uit. \u2018Je begrijpt er niets van.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Normaal vinden om met meiden naar bed te gaan, h\u00e8,\u2019 ging ze verder, zonder naar hem te luisteren.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Natuurlijk is dat normaal,\u2019 zei hij kwaad. \u2018Wat denk je anders dat normaal is? Normaal is toch wat iedereen doet? Dacht je dat er \u00e9\u00e9n primitieve idioot is die hier een woord van begrijpt?\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Te geremd, h\u00e8?\u2019 Ze lachte schamper.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Als er iemand abnormaal is, dan zijn wij dat,\u2019 overstemde hij haar. \u2018Maar dat b\u00e8n ik dan ook. Ik heb alleen geen zin om me erop voor te staan. D\u00e1\u00e1r gaat het om.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Als ze zich maar aanbieden,\u2019 zei ze.<\/p>\r\n\r\n

Hij stond met een ruk stil, pakte haar bij haar schouder en boog zich naar haar toe. \u2018Nou moet jij eens goed luisteren,\u2019 zei hij met zijn gezicht woedend bij het hare. \u2018Als een meid zich aanbiedt, dan ben ik te geremd! Hoor je dat?\u2019<\/p>\r\n\r\n

Ze kreeg iets angstigs in haar ogen en knipperde even, maar hield haar hoofd krampachtig op dezelfde plaats.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Te geremd! En dat denk ik omdat ik geremd ben! Begrijp je dat? Het is wat moeilijk, maar probeer het te volgen.\u2019 Hij schudde haar heen en weer. \u2018Dat is essentieel, weet je! Als ik niet geremd zou zijn, dan zou ik weer een heel ander zijn. Begrijp je? En aangezien ik geen ander ben, ben ik geremd! Duidelijk? En dat kan me helemaal niet schelen dat ik geremd ben, integendeel, maar ik verdom het dan om te gaan doen of ik eigenlijk wel kan, maar niet wil. Ik kan niet! Dus ik wil niet! Punt!\u2019 Hij greep naar zijn achterzak en haalde zijn sleutels te voorschijn. \u2018En hier heb jij mijn sleutels en daarmee ga je maar in je eentje wandelen. Ik zal wel zien wanneer ik kom.\u2019 Hij wendde zich kwaad af, maar draaide zich onmiddellijk weer om. \u2018Naar een meid!\u2019 zei hij kwaad en liep toen snel weg, linksaf de Magere Brug op, terwijl Nicolien zich resoluut omdraaide, zonder nog \u00e9\u00e9n keer om te kijken.<\/p>\r\n\r\n

\r\nFragment uit het boek: Bij nader Inzien, dat dit voorjaar bij G.A. van Oorschot zal verschijnen.<\/i>\r\n<\/blockquote>\r\n<\/div>
\n

Over dit hoofdstuk\/artikel<\/h3>\n

J.J. Voskuil<\/a><\/p>\n
\n<\/div><\/div><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[p. 55] Romanfragment door J.J. Voskuil (zondag 4 mei ’52). Terwijl Nicolien met kleine, haastige bewegingen het aanrecht afnam, hing Maarten langzaam de droogdoek over de radiator van de centrale verwarming, schoof even het gordijn opzij om naar buiten te kijken en ging toen breeduit op de punt van het bed zitten wachten. Hij zette… Lees verder <\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","class_list":["post-298956","dbnl","type-dbnl","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\nRomanfragment door J.J. Voskuil · Uitgeverij Van Oorschot<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"en_US\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Romanfragment door J.J. Voskuil · Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"[p. 55] Romanfragment door J.J. Voskuil (zondag 4 mei ’52). Terwijl Nicolien met kleine, haastige bewegingen het aanrecht afnam, hing Maarten langzaam de droogdoek over de radiator van de centrale verwarming, schoof even het gordijn opzij om naar buiten te kijken en ging toen breeduit op de punt van het bed zitten wachten. Hij zette... Lees verder\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2021-06-04T11:07:49+00:00\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Est. reading time\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"12 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/\",\"name\":\"Romanfragment door J.J. Voskuil · Uitgeverij Van Oorschot\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\"},\"datePublished\":\"1962-12-31T23:00:07+00:00\",\"dateModified\":\"2021-06-04T11:07:49+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"en-US\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"DBNL\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"Romanfragment door J.J. Voskuil\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\",\"name\":\"Uitgeverij Van Oorschot\",\"description\":\"\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"en-US\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Romanfragment door J.J. Voskuil · Uitgeverij Van Oorschot","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/","og_locale":"en_US","og_type":"article","og_title":"Romanfragment door J.J. Voskuil · Uitgeverij Van Oorschot","og_description":"[p. 55] Romanfragment door J.J. Voskuil (zondag 4 mei ’52). Terwijl Nicolien met kleine, haastige bewegingen het aanrecht afnam, hing Maarten langzaam de droogdoek over de radiator van de centrale verwarming, schoof even het gordijn opzij om naar buiten te kijken en ging toen breeduit op de punt van het bed zitten wachten. Hij zette... Lees verder","og_url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/","og_site_name":"Uitgeverij Van Oorschot","article_modified_time":"2021-06-04T11:07:49+00:00","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Est. reading time":"12 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/","name":"Romanfragment door J.J. Voskuil · Uitgeverij Van Oorschot","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website"},"datePublished":"1962-12-31T23:00:07+00:00","dateModified":"2021-06-04T11:07:49+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/#breadcrumb"},"inLanguage":"en-US","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/romanfragmentdoor-j-j-voskuil\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"DBNL","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"Romanfragment door J.J. Voskuil"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/","name":"Uitgeverij Van Oorschot","description":"","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"en-US"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl\/298956","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/dbnl"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=298956"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=298956"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}