{"id":299032,"date":"1963-01-01T00:01:22","date_gmt":"1962-12-31T23:01:22","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/"},"modified":"2021-06-04T12:08:11","modified_gmt":"2021-06-04T11:08:11","slug":"een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve","status":"publish","type":"dbnl","link":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/","title":{"rendered":"Een stukje vertalen\r\n\r\ndoor K. van het Reve"},"content":{"rendered":"
\r\n\r\n <\/interp>
[p. 428]<\/div>\r\n<\/a>\r\n

Een stukje vertalen\r\n
door K. van het Reve<\/i>\r\n<\/h3>\r\n\r\n

De titel van het verhaal is \u2018Gjuj de Mopassan\u2019, en er is geen enkele reden om dat niet met Guy de Maupassant<\/i> te vertalen. De eerste zin luidt \u2018Zimoj \u0161estnadcatogo goda ja o\u010dutilsja v Peterburge s fal’\u0161ivym pasportom i bez gro\u0161a deneg\u2019, wat ruw vertaald zoiets betekent als: ‘s winters (van het) zestiende jaar bleek ik mij te bevinden in Petersburg met vals paspoort en zonder Groschen geld. Hoe moeten wij deze zin in het Nederlands vertalen?<\/p>\r\n\r\n

De volgorde levert niet veel moeilijkheden op. Alleen onderwerp en gezegde moeten van plaats verwisselen. We kunnen dus voorlopig op de rij af te werk gaan. \u2018Zimoj\u2019 dus eerst. Van dit woord zijn twee Nederlandse vertalingen mogelij: ‘s winters<\/i> en in de winter.<\/i> Nu zeggen of schrijven wij nooit ‘s winters in 1916,<\/i> dus het is duidelijk dat we hier in de winter van<\/i> moeten hebben, een uitstekend begin van een verhaal trouwens, net als het Russische \u2018zimoj\u2019. Voor in de loop van de winter, gedurende de winter<\/i> bestaat in het Russisch een aparte uitdrukking, en bovendien zou dat niet kloppen met \u2018o\u010dutilsja\u2019, zoals straks blijken zal. Het zestiende jaar<\/i> is geen Nederlands, want bedoeld is het jaar 1916. Het Russisch gebruikt namelijk bij jaartallen het rangtelwoord. Waar wij negentiendrie\u00ebnzestig zeggen, zeggen de Russen het duizend negenhonderd zestig derde jaar, want in samenstellingen is alleen het laatste cijfer rangtelwoord. Net als wij korten onze Russische kameraden soms af, en dan beperken zij zich tot de laatste twee decimalen. In de winter van het jaar zestien<\/i> dus? Hier moeten we even oppassen. De Russen zetten bij een jaartal bijna altijd het woord jaar.<\/i> Wij laten dat woord bijna altijd weg. Dat wordt moeilijk. Als de Rus zegt \u2018het duizend negenhonderd zestig derde jaar werd gekenmerkt door een grote productie van vervelende\r\n<\/p>

[p. 429]<\/div>

\r\nclose-reading<\/i>-dissertaties\u2019, dan kunnen wij dat op twee manieren vertalen: door het jaar 1963 werd gekenmerkt<\/i> en 1963 werd gekenmerkt.<\/i> Uit die twee mogelijkheden moeten wij kiezen. Hier ook. Nu is het zo, dat het jaar<\/i> 1963 in onze taal een zekere nadrukkelijkheid, precisie, deftigheid heeft, waarvan we nog niet weten of die ook eigen is aan de tekst die wij bezig zijn te vertalen. Beter dus het neutrale jaartal sec.<\/i> Er is nog een tweede moeilijkheid. De Russen, met hun lange jaartallen (wij gebruiken onze lange vormen (negentienhonderd drie en zestig alleen in notari\u00eble acten en zo) laten de eerste twee decimalen vaker weg dan wij. Heeft het Russisch 1916, dan hoeven we niet te aarzelen en kunnen wij ook 1916 zetten. Heeft het Russisch echter \u2018zestien\u2019, dan hebben wij de keus tussen negentienzestien<\/i> en zestien.<\/i> Nu spreken wij wel vaak van \u2018veertien-achttien\u2019 en \u2018de strenge winter van negentig\u2019, maar schrijven doen wij dat zelden. Zouden wij vertalen In de winter van zestien,<\/i> dan zou de tekst iets familiaars krijgen, waarvan wij alweer niet weten of het ook eigen is aan het origineel. We houden ons dus op de vlakte en vertalen correct en neutraal In de winter van negentienzestien<\/i> en bij nader inzien vervangen we het laatste woord door zijn notatie in cijfers, omdat zulks gebruikelijk is. In de winter van 1916<\/i> dus.<\/p>\r\n\r\n

Dat \u2018o\u010dutilsja\u2019 brengt ons in grote moeilijkheden. Het woordenboek geeft \u2018ergens terechtkomen\u2019, \u2018ergens blijken te zijn\u2019, met als voorbeelden: o\u010dutit’sja aan de rand van de stad; o. in een moeilijke situatie. Ongemerkt o. hij aan de Russische grens (wensdroom van de lexicograaf-vhR). Nauwelijks was ik tot mezelve gekomen of iemands witgehandschoende hand o. in de mijne. \u2018Min of meer onverwacht ergens of iets zijn\u2019, zou men kunnen vertalen: \u2018Rijke lieden werden tot de bedelstaf gebracht; wie arm geweest was, o. rijk!\u2019 staat ergens bij Poesjkin: was opeens rijk<\/i> zouden wij zeggen. \u2018Opeens o. een witte vrouw voor hem. Herman herkende de gravin\u2019 (waar staat dat?)\u2019 Stond opeens voor hem,<\/i> zou men kunnen vertalen. \u2018De vijand maakte een omtrekkende beweging en V. o\u010dutilsja tussen drie vuren\u2019: bevond zich voor hij het wist<\/i> of bevond<\/i> zich of bevond zich opeens tussen drie vuren.<\/i> \u2018Zonder dat men het wist of er op verdacht was, zonder dat men het verwacht had, ongewild\r\n<\/p>

[p. 430]<\/div>

ergens of iets blijken te zijn\u2019 betekent dit werkwoord ongeveer. Wat moeten we daar nu mee aan? Wij hebben zo’n werkwoord niet. In zo’n geval doen zich aan de wanhopige vertaler zinswendingen voor in talen die hij niet gebruiken kan: In the winter of sexteen I found myself… Je me trouvais sans un sou…<\/i> Jammer dat we niet kunnen vertalen In de winter van 1916 mi ritrovai in Petersburg,<\/i> want de situatie is analoog: het verhaal begint met de verteller te plaatsen in een bepaalde tijd en op een bepaalde plaats.<\/p>\r\n\r\n

Dit is een van die gevallen dat een nauwkeurige omschrijving van de betekenis van het te vertalen woord de lichtvoetigheid van de tekst kan schaden. Er staat bij voorbeeld \u2018On razvel rukami\u2019. Zouden we precies vertalen wat er staat dan kregen we iets als Hij bewoog zijn langs het lichaam hangende armen iets zijwaarts, de geopende handen iets naar voren kerend, en liet zijn armen meteen weer tegen het lichaam vallen.<\/i> Wij kennen dat gebaar heel goed, maar het komt in het Nederlands niet voor en er wordt daarom in onze taal nimmer over gesproken of geschreven. Voor sommige classici zijn dit soort aan iedere linguist bekende situaties aanleiding tot het houden van verhandelingen waarin op grond van het ontbreken van de uitdrukking<\/i> geconcludeerd wordt tot het niet bestaan van het verschijnsel.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

Wat moet de vertaler in zo’n geval doen? \u2018Hij knikte\u2019 vertalen met \u2018hij bewoog zijn hoofd naar voren en naar beneden en terstond waarop naar achteren en naar boven\u2019? Dat gaat niet aan. De vertaler blijft weinig anders over dan \u2018on razvel rukami\u2019 te vertalen met \u2018hij haalde de schouders op\u2019, hoewel dat niet juist is. Vaak wordt op den duur voor zulk een moeilijkheid een oplossing gevonden doordat een verkeerde vertaling (b.v. \u2018hij spreidde zijn handen uit\u2019) zo inburgert, dat men het gebaar er aan herkent en het als vaste weergave van dat gebaar gaat gebruiken. Zo weet men bij het lezen van een uit het Engels vertaald cowboy-boek dat \u2018teemde hij\u2019 he drawled<\/i> betekent.<\/p>\r\n\r\n

In het geval \u2018o\u010dutilsja\u2019 hebben wij de keuze tussen een omschrijving die gewild, gedwongen, zwaar aandoet en een onvolledige vertaling zoals was ik<\/i> of bevond ik mij.<\/i> Wij kiezen het laatste, al was het maar omdat het een clich\u00e9 is, waarmee men in onze taal een verhaal begint, zoals men het\r\n<\/p>

[p. 431]<\/div>

in het Russisch met \u2018o\u010dutilsja\u2019 begint: In de winter van 1916 bevond ik mij in Petersburg.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

Wacht even. Russisch \u2018v\u2019 gevolgd door een plaatsnaam kunnen wij vertalen door in<\/i> of te. Te<\/i> is offici\u00ebler, deftiger, ouderwetser dan in.<\/i> Het verhaal dat wij vertalen is van een in 1894 geboren Rus. Te<\/i> lijkt dan wel erg opzettelijk, gewild deftig, ironisch. Er zijn geen aanwijzingen waaruit blijkt dat het verhaal in zo’n stijl geschreven is, dus we handhaven in.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Peterburg\u2019 levert geen moeilijkheden op. We kunnen rustig Petersburg<\/i> zetten. De naam dezer stad wisselt nogal eens. Gesticht als Pieterburg, een Hollandse naam, al gauw veranderd in het Duitse Sankt Peterburg, wordt de stad door zijn inwoners Pieter<\/i> of Peterburg<\/i> genoemd, en tijdens de eerste wereldoorlog omgedoopt in Petrograd,<\/i> wat in 1924 weer verandert in Leningrad.<\/i> In het Nederlands heette de stad vanouds Sint Petersburg.<\/i> De schrijver van dit verhaal blijft, schrijvende over 1916, de stad aanduiden met de naam van v\u00f3\u00f3r 1914, en wij volgen hem daarin na.<\/p>\r\n\r\n

Verder. \u2018S fal’\u0161ivym pasportom\u2019. Het Russisch kent geen lidwoord, dus wij moeten kiezen uit met vals paspoort, met een vals paspoort<\/i> en met het valse paspoort.<\/i> Dit laatste vervalt natuurlijk. Met vals paspoort<\/i> is ook niet zo best: met fikse pas, met grote blijdschap, met diepe droefheid, met algemene stemmen. We zeggen dus: met een.<\/i> Dat we \u2018fal’\u0161ivyj\u2019 met vals<\/i> moeten vertalen is duidelijk. Voor vals geld en valse papieren gebruikt men in het Nederlands, Frans, Duits, Engels en Russisch hetzelfde woord. Met \u2018pasport\u2019 is het minder eenvoudig. Het document waarvan hier sprake is, is een binnenlands identiteitsbewijs, zoals men dat in Nederland alleen tijdens de Duitse bezetting kende. De schrijver en \u2018ik\u2019 van het verhaal – die ongeveer identiek zijn – was een jodenjongen uit Odessa die niet zonder speciale vergunning in Petersburg mocht wonen. Hij zal een valse pas gehad hebben ten name van een of andere goj. Het woord paspoort<\/i> roept bij de Nederlandse lezer echter het document op waarmee men over de grens trekt. Wat nu? Een ander woord? Binnenlands paspoort?<\/i> Dat klinkt idioot. Valse papieren?<\/i> Dat is zo gek niet. Het wekt geen verkeerde associatie, maar het is natuurlijk niet wat er staat, en dat is jammer. Persoonsbewijs?<\/i> Dat is te speciaal en te Nederlands.\r\n<\/p>

[p. 432]<\/div>

Menigeen kent dat woord trouwens niet eens. Zouden we niet liever dat paspoort<\/i> laten staan? De lezer merkt wel dat men als Rus blijkbaar ook binnen Rusland een pas nodig heeft. Paspoort<\/i> dus? Hier moeten we weer even bedenken dat wij voor dat ene Russische woord \u2018pasport\u2019 twee Nederlandse woorden hebben: paspoort<\/i> en pas. Paspoort<\/i> komt bijna uitsluitend in ambtelijke taal voor, net als rijwiel.<\/i> In niet-ambtelijke spreek- en schrijftaal gebruiken wij pas.<\/i> We krijgen dus: In de winter van 1916 bevond ik mij in Petersburg met een valse pas en bez gro\u0161a deneg. Zonder Groschen<\/i> gaat niet. We hebben hier te doen met een gewone uitdrukking zoals platzak, zonder een sou, zonder een cent, zonder een cent op zak.<\/i> Het is geen \u2018ruwe\u2019 uitdrukking zoals pleite,<\/i> en ook geen ietwat aristocratische uitdrukking zoals zonder een sou<\/i> (\u2018Stel je voor kerel, ik zat daar zonder een sou!\u2019), maar een neutrale, correcte formule, die nog het best benaderd wordt door zonder een cent. Platzak<\/i> is te familiair. De stijl van Babel is niet familiair, niet aristocratisch, niet ironisch, niet vulgair. Hij gebruikt de meest gewone, in de literatuur gebruikelijke formules en bereikt een zeker effect door in die gewone \u2018neutrale\u2019 formules een ongewoon feit mede te delen zonder daarvan enige ophef te maken. \u2018Toen ik mijn eerste twee rechercheurs had neergeschoten besloot ik mij geheel aan de misdaad te wijden\u2019, zou hij hebben kunnen schrijven, maar nooit \u2018toen ik mijn eerste twee Ida-bakken koud had gemaakt\u2019. Zonder een cent<\/i> dus. Dat op zak is overbodig. De eerste zin wordt dus: In de winter van 1916 bevond ik mij in Petersburg met een valse pas en zonder een cent.<\/i> Men zou \r\nhier nog kunnen tegenwerpen dat een cent in Rusland niet voorkomt, maar een Groschen kennen ze daar ook niet, dus vooruit; een cent is trouwens niet exclusief Nederlands.<\/p>\r\n\r\n

Voor wie nog niet dodelijk vermoeid geraakt is volgt hier de tweede zin: \u2018Prijutil menja u\u010ccitel\u201d russkoj slovesnosti – Aleksej Kazancev\u2019. Dat wil zoveel zeggen als: asyl gaf mij leraar Russische letterkunde – Aleksej Kazantsev. Er treedt in deze zin een woordvolgorde op die wij niet veel gebruiken: het werkwoord staat voorop. Wij doen dat alleen in zinnen als \u2018komt hij niet?\u2019, \u2018komt hij niet, dan is er nog geen kind overboord\u2019, \u2018komen doet hij niet\u2019, \u2018kom nou\u2019 en \u2018kwam\r\n<\/p>

[p. 433]<\/div>

Max vroeger altijd al te laat ter redactie, nu komt hij helemaal niet meer\u2019. Een zin als \u2018\u0160el on medlenno\u2019 kunnen wij moeilijk vertalen, omdat Hij liep langzaam<\/i> ook de vertaling is van \u2018On \u0161el medlenno\u2019. Soms doet zich een oplossing voor: \u2018Pil on mnogo\u2019 kan je soms vertalen met Drinken deed hij veel.<\/i> Soms brengt een passieve vorm uitkomst: \u2018Nas vyrastil Stalin\u2019 kunnen we vertalen met b.v. Wij zijn opgevoed door Stalin.<\/i> Zo zouden we hier kunnen gaan zoeken naar een formule als Ik werd opgenomen door<\/i> of nog mooier Opgenomen werd ik door.<\/i> Dat komt dicht bij het Russisch, al houden Nederlandse zinnen als Gebracht werd hij door zijn tante<\/i> iets van \u2018Wat dat brengen betreft, dit geschiedde door zijn tante\u2019, wat \u2018Privezla ego tetja\u2019 niet heeft.<\/p>\r\n\r\n

Het beste is misschien deze zaak even te laten rusten en eens te zien wat \u2018prijutil\u2019 eigenlijk betekent. Het werkwoord betekent \u2018onderdak geven, in huis opnemen, asyl verlenen, een toevluchtsoord verschaffen\u2019. Nam mij op in zijn huis<\/i> suggereert veel meer dan het zolderkamertje dat deze Kazantsev later in de tekst blijkt te bewonen. Asyl<\/i> en toevluchtsoord<\/i> roepen te veel een door vijanden achtervolgde vluchteling op. We zullen het van dat onderdak<\/i> moeten hebben, hoewel we ook onderkomen<\/i> kunnen nemen omdat het net als prijut<\/i> onderdak en toevluchtsoord verenigt Onderdak<\/i> is echter beter om de zin mee te beginnen: Een onderkomen verschafte mij<\/i> heeft het nadeel dat het heel even de mogelijkheid open laat dat \u2018een onderkomen\u2019 onderwerp is. Dat komt door het lidwoord, dat we bij onderdak<\/i> weg kunnen laten. Onderdak verschafte mij<\/i> is alleen verwarrend voor lezers die denken dat Onderdak een man is, en niemand denkt dat.<\/p>\r\n\r\n

Naast verschafte mij<\/i> hebben we een aantal andere mogelijkheden, zoals kreeg ik bij, kreeg ik van, gaf mij, vond ik bij, werd mij verschaft door, verleende mij, werd mij verleend door.<\/i> Dat verleende<\/i> is misschien beter dan verschafte,<\/i> omdat men iemand onderdak kan verschaffen bij iemand anders, maar alleen verlenen bij zichzelf thuis, en dat is hier het geval. Verleende mij<\/i> is dan beter dan werd mij verleend door<\/i> want dat laatste is langer en minder letterlijk.<\/p>\r\n\r\n

Dat kastlijntje tussen \u2018u\u010ditel\u2019 russkoj slovesnosti\u2019 en \u2018Aleksej Kazancev\u2019 is van belang. Stond het er niet, dan had-<\/p>

[p. 434]<\/div>

den we te maken met een constructie als \u2018Het examen werd afgenomen door de wiskundeleraar E.J. Pietersen\u2019 terwijl we nu een constructie hebben als in \u2018Deze inlichtingen werden ons verstrekt door een ambtenaar ter griffie, J.C. Bloem\u2019. Er staat dus: Onderdak verleende mij een leraar in de Russische letterkunde, Aleksej Kazantsev.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

Nog zijn wij van deze zin niet af. Wat is dat voor een functie: \u2018leraar in de Russische letterkunde\u2019? Zouden de Petersburgse middelbare scholen aparte leraren voor de vaderlandse letterkunde hebben gehad? Het is mogelijk natuurlijk, maar niet waarschijnlijk. Maar het staat er, zou men zeggen. Staat het er werkelijk? Dat woord \u2018slovesnost\u2019 is een ouderwets woord dat we gewoonlijk met letterkunde<\/i> of literatuur<\/i> vertalen, en terecht. Een \u2018Istorija russkoj slovesnosti\u2019 is een Geschiedenis der Russische letterkunde.<\/i> Maar \u2018slovesnost\u2019 is ook een stadhuiswoord voor filologie,<\/i> en de filologie omvat zowel taal als letterkunde. Het vermoeden rijst, dat een leraar Russisch, die net als zijn Nederlandse collega de vaderlandse taal en letteren onderwijst, in 1916 met de wat stijve term \u2018u\u010ditel\u2019 russkoj slovesnosti\u2019 werd aangeduid. Om dat vermoeden bevestigd te krijgen kunnen we twee dingen doen. Ons naar een bibliotheek begeven en daar geschiedenissen van het Russische onderwijs onder Nicolaas II en leerprogramma’s der gymnasia tijdens de eerste wereldoorlog opzoeken, of een betrouwbare Rus raadplegen die het middelbare onderwijs van die tijd kent. Die boeken zijn zeldzaam, en die Russen ook. Men moet een typisch Russische, integere figuur hebben van het type Pnin, en niet een typisch Russische, het liegen als acte gratuit<\/i> bedrijvende figuur hebben van het type Sjarov, – die overigens in het Westen vaak de reputatie van grote profeten en cultuurdragers genieten. Ik ken een Pnin-Rus, die zelf \u2018u\u010ditel\u2019 gimnazii\u2019 geweest is en hij bevestigde mijn vermoeden. Hoe moeten we nu een leraar in het Russisch in het Nederlands noemen? Het beste lijkt om hem te benoemen naar analogie van zijn Nederlandse collega. Die heet leraar Nederlands<\/i> en \r\nNederlandse leraar.<\/i> Dit laatste is weer niet erg officieel. Babel gebruikt een offici\u00eble aanduiding. Leraar Russisch<\/i> dus. De tweede zin wordt dan Onderdak verleende mij een leraar Russisch, Aleksej Kazantsev.<\/i>\r\n<\/p>\r\n<\/div>

\n

Over dit hoofdstuk\/artikel<\/h3>\n

Karel van het Reve<\/a><\/p>\n
\n<\/div><\/div><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[p. 428] Een stukje vertalen door K. van het Reve De titel van het verhaal is \u2018Gjuj de Mopassan\u2019, en er is geen enkele reden om dat niet met Guy de Maupassant te vertalen. De eerste zin luidt \u2018Zimoj \u0161estnadcatogo goda ja o\u010dutilsja v Peterburge s fal’\u0161ivym pasportom i bez gro\u0161a deneg\u2019, wat ruw vertaald… Lees verder <\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","class_list":["post-299032","dbnl","type-dbnl","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\nEen stukje vertalen door K. van het Reve · Uitgeverij Van Oorschot<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"en_US\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Een stukje vertalen door K. van het Reve · Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"[p. 428] Een stukje vertalen door K. van het Reve De titel van het verhaal is \u2018Gjuj de Mopassan\u2019, en er is geen enkele reden om dat niet met Guy de Maupassant te vertalen. De eerste zin luidt \u2018Zimoj \u0161estnadcatogo goda ja o\u010dutilsja v Peterburge s fal’\u0161ivym pasportom i bez gro\u0161a deneg\u2019, wat ruw vertaald... Lees verder\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2021-06-04T11:08:11+00:00\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Est. reading time\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"13 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/\",\"name\":\"Een stukje vertalen door K. van het Reve · Uitgeverij Van Oorschot\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\"},\"datePublished\":\"1962-12-31T23:01:22+00:00\",\"dateModified\":\"2021-06-04T11:08:11+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"en-US\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"DBNL\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"Een stukje vertalen door K. van het Reve\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\",\"name\":\"Uitgeverij Van Oorschot\",\"description\":\"\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"en-US\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Een stukje vertalen door K. van het Reve · Uitgeverij Van Oorschot","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/","og_locale":"en_US","og_type":"article","og_title":"Een stukje vertalen door K. van het Reve · Uitgeverij Van Oorschot","og_description":"[p. 428] Een stukje vertalen door K. van het Reve De titel van het verhaal is \u2018Gjuj de Mopassan\u2019, en er is geen enkele reden om dat niet met Guy de Maupassant te vertalen. De eerste zin luidt \u2018Zimoj \u0161estnadcatogo goda ja o\u010dutilsja v Peterburge s fal’\u0161ivym pasportom i bez gro\u0161a deneg\u2019, wat ruw vertaald... Lees verder","og_url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/","og_site_name":"Uitgeverij Van Oorschot","article_modified_time":"2021-06-04T11:08:11+00:00","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Est. reading time":"13 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/","name":"Een stukje vertalen door K. van het Reve · Uitgeverij Van Oorschot","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website"},"datePublished":"1962-12-31T23:01:22+00:00","dateModified":"2021-06-04T11:08:11+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/#breadcrumb"},"inLanguage":"en-US","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/een-stukje-vertalendoor-k-van-het-reve\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"DBNL","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"Een stukje vertalen door K. van het Reve"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/","name":"Uitgeverij Van Oorschot","description":"","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"en-US"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl\/299032","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/dbnl"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=299032"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=299032"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}