{"id":299934,"date":"1968-01-01T00:00:04","date_gmt":"1967-12-31T23:00:04","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/"},"modified":"2021-06-04T12:37:38","modified_gmt":"2021-06-04T11:37:38","slug":"brief-van-leo-vroman","status":"publish","type":"dbnl","link":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/","title":{"rendered":"Brief van Leo Vroman"},"content":{"rendered":"
\r\n\r\n <\/interp><\/interp>
[p. 29]<\/div>\r\n<\/a>\r\n

Brief van Leo Vroman<\/h3>\r\n\r\n

Brooklyn, 10 januari 1968.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Beste Geert,<\/p>\r\n\r\n

Dank je wel, voor je briefje van 4 januari. Vrede! maar liefst met gevaren, van een openbarend soort.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Ik kom zo weinig tot speciaal schrijven dat ik maar, pedantheidlozighopenderhalve, gewoon een brief aan je schrijf in de hoop dat die, hoogstens in zijn geheel, voor Tirade te gebruiken is. Ik denk namelijk tegenwoordig van alles waarover ik toch al niet veel geschreven heb tot nu toe, en laat staan aan jou en in Tirade.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Ik leer, want verander, altijd het meest van de minst gunstige besprekingen en ben dus nu vooral ge\u00efnteresseerd in die uit Vrij Nederland, waar geloof ik zoiets boven stond als \u2018Het heen en weer van Vroman begint te vervelen.\u2019 Ik denk altijd toch al meteen, als ik een recensie lees: waarachtig, dat is waar (ik ben een groot dichter, b.v.), dus ditmaal ook (ik begin te vervelen). Alles wat heen en weer gaat, en niet alleen mijn stijl, wordt vervelend:<\/p>\r\n\r\n

dag-nacht-dag, bloeddruk, ademhaling altijd maar in-uit-in, woorden, altijd dezelfde of altijd nieuwe, maar nooit een ander verschijnsel uit wat voor tijdschrift of boek ook. Hier is iets dat ik net maakte en dat misschien op correct gerangschikte stenen geschilderd kan worden:<\/p>\r\n\r\n

\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Drie stenen zitten op een steen.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Acht stenen liggen er om heen.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Daar onder liggen er nog negen.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Andere daar naast en tegen.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Een steekt half uit het zand naar buiten<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
om zich nog eventjes te uiten.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Leert, kinderen, dit uit zijnen mond:<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
houdt steeds een vuist boven de grond.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n\r\n

Niet dat dat helpt, die vuist. Mijn lab staart hoog neer op een golfterrein, al\r\n<\/p>

[p. 30]<\/div>

weken wit, waarin een vijver ligt, al weken wit. Maandag stond daar een auto, zwart, een vrachtauto, wit, een hijskraan met een bungelende bek die zich telkens en telkens in het ijs neer zwaaide en met zwart kwijl bovenkwam. Een helicopter maalde daar gisteren boven rond. Er werd naar twee jongens gezocht. Vandaag riep mijn assistente. Ze hebben iets! \u2018Een boomstronk\u2019 hoopte ik eigenlijk toch niet eens meer. Tja, ze hadden inderdaad iets, de radio raakte er gewoon niet over uitgekwaakt. Soms denk ik, niemand gaat eigenlijk dood, iedereen valt gewoon flauw en dan uit elkaar of zo. Ik merkte gisteravond dat dat ook grammaticaal kan worden uitgedrukt:<\/p>\r\n\r\n

\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Drie apen, heel tevreden,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n\r\n

nee wacht even, zo is de nadruk fout. Hier:<\/p>\r\n\r\n

\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Drie apen,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
heel tevreden, zaten<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
in een paradijs,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
tien jaar later grijs,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
en tien jaar later overleden,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
met elkaar te praten.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n\r\n

Zoiets kan je helaas wel in het Duits maar niet in het Engels vertalen. Wat een ergerlijk versje, zelfs nu ik het overlees.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Van besprekingen gesproken, Ivo stuurde mij een krantenstukje van Gabri\u00ebl Smit over Holub. Erg leuk: verleden jaar was ik op een avond met hem voor het Poetry Center. Ik moest dingen van mij in het Hollands voorlezen, en van Achterberg, toen Adrienne Rich dezelfde in het Engels, toen Holub zijn werk in het Czechisch, daarna Robert Lowell dezelfde in het Engels. De Deur, van Holub, zal wel oorspronkelijk begonnen zijn met streschnewschtrekdznje, een regel die vijf maal terug komt en in die krant als \u2018Ga en doe de deur open\u2019 vertaald is. Het heen en weer van Holub begint ook te vervelen, het herhalen van regels. Wel een goede man, geloof ik, Holub; hij had op mijn lab zullen komen, maar onze telefoons hebben elkaar misgelopen en nu is hij al weer naar huis geloof ik. \u2018Ga en doe de deur open\u2019 bah, sla en doe het boek dicht. O komt, en er is kijken. Flauwe kul, die namaak bijbeltaal, alleen omdat een vorm tot onbegrijpelijk toe verouderd is hoeft hij nog niet beter te zijn. \u2018Ga weg doe de deur open\u2019 bedoelt Holub misschien. Anders had hij wel \u2018streschnim\u2019 in plaats van \u2018streschnew\u2019 geschreven.<\/p>\r\n\r\n

Maar critiek is eigenlijk altijd onzin, speciaal ongunstige, want als een levend mens iets schrijft is het zo ingewikkeld als een levend mens, en daar be-<\/p>

[p. 31]<\/div>

grijpen we zelfs niets van als hij niets schrijft, ja zelfs als hij niets doet, dan doet hij al zo veel. Hier:<\/p>\r\n\r\n

\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Een ezelachtig oog<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
keek rond en zeurde<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
dat er niets gebeurde<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
want dat er niets bewoog.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Fout, oog! Een ezelachtig oog<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
keek rond en zeurde.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n\r\n

Ja hoor, zo is het. Weet je dat ik bijna niets kan vinden in Hollandse of Engelse poezie dat ik werkelijk nog goed vind?<\/p>\r\n\r\n

Het zijn allemaal gedichten, gedichten. Heb je Snow White gelezen? Stond eerst in de New Yorker, is nu een boekje. Ik hou daar wel van; de schrijver heet ongeveer Barthelme. Nou dan, dag hoor, ik hoop dat het heen en weer, nee genoeg al, dag.<\/p>\r\n\r\n

\r\nLeo.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

En ook nog eens extra persoonlijk dag. Gaat alles wel, en wat doe je verder.<\/p>\r\n\r\n

\r\nLeo.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

ook groeten van Tineke.<\/p>\r\n<\/div>

\n

Over dit hoofdstuk\/artikel<\/h3>\n

Leo Vroman<\/a><\/p>\n

10 januari 1968<\/a><\/p>\n
\n<\/div><\/div><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[p. 29] Brief van Leo Vroman Brooklyn, 10 januari 1968. \u00a0 Beste Geert, Dank je wel, voor je briefje van 4 januari. Vrede! maar liefst met gevaren, van een openbarend soort. \u00a0 Ik kom zo weinig tot speciaal schrijven dat ik maar, pedantheidlozighopenderhalve, gewoon een brief aan je schrijf in de hoop dat die, hoogstens… Lees verder <\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","class_list":["post-299934","dbnl","type-dbnl","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\nBrief van Leo Vroman · Uitgeverij Van Oorschot<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"en_US\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Brief van Leo Vroman · Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"[p. 29] Brief van Leo Vroman Brooklyn, 10 januari 1968. \u00a0 Beste Geert, Dank je wel, voor je briefje van 4 januari. Vrede! maar liefst met gevaren, van een openbarend soort. \u00a0 Ik kom zo weinig tot speciaal schrijven dat ik maar, pedantheidlozighopenderhalve, gewoon een brief aan je schrijf in de hoop dat die, hoogstens... Lees verder\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2021-06-04T11:37:38+00:00\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Est. reading time\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"4 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/\",\"name\":\"Brief van Leo Vroman · Uitgeverij Van Oorschot\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\"},\"datePublished\":\"1967-12-31T23:00:04+00:00\",\"dateModified\":\"2021-06-04T11:37:38+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"en-US\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"DBNL\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"Brief van Leo Vroman\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\",\"name\":\"Uitgeverij Van Oorschot\",\"description\":\"\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"en-US\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Brief van Leo Vroman · Uitgeverij Van Oorschot","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/","og_locale":"en_US","og_type":"article","og_title":"Brief van Leo Vroman · Uitgeverij Van Oorschot","og_description":"[p. 29] Brief van Leo Vroman Brooklyn, 10 januari 1968. \u00a0 Beste Geert, Dank je wel, voor je briefje van 4 januari. Vrede! maar liefst met gevaren, van een openbarend soort. \u00a0 Ik kom zo weinig tot speciaal schrijven dat ik maar, pedantheidlozighopenderhalve, gewoon een brief aan je schrijf in de hoop dat die, hoogstens... Lees verder","og_url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/","og_site_name":"Uitgeverij Van Oorschot","article_modified_time":"2021-06-04T11:37:38+00:00","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Est. reading time":"4 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/","name":"Brief van Leo Vroman · Uitgeverij Van Oorschot","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website"},"datePublished":"1967-12-31T23:00:04+00:00","dateModified":"2021-06-04T11:37:38+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/#breadcrumb"},"inLanguage":"en-US","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/brief-van-leo-vroman\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"DBNL","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"Brief van Leo Vroman"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/","name":"Uitgeverij Van Oorschot","description":"","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"en-US"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl\/299934","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/dbnl"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=299934"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=299934"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}