{"id":303243,"date":"1999-01-01T00:00:07","date_gmt":"1998-12-31T23:00:07","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/"},"modified":"2021-06-04T18:26:49","modified_gmt":"2021-06-04T17:26:49","slug":"paul-gellingszuiderbad","status":"publish","type":"dbnl","link":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/","title":{"rendered":"Paul Gellings\r\nZuiderbad"},"content":{"rendered":"
\r\n
[p. 68]<\/div>\r\n <\/interp><\/a>\r\n

\r\nPaul Gellings<\/i>\r\n
\r\nZuiderbad<\/h3>\r\n\r\n

Mara laat haar voeten losjes bungelen in het blauwe water. Ze is net vier en gaat naar zwemles. Met een tiental andere kinderen zit ze op de kant te wachten op een teken van de juf: een meisje van een jaar of achttien, dat tot haar middel in het water staand haar klasje iets toeroept. Haar handen toetervormig om haar mond. Maar rustig. Niet gehinderd door de kinderstemmen die oorverdovend ricocheren over het water en de tegels van het Hanzebad. Gedurende een kwartier zie ik onze dochter (met kurk op haar buik en blaasjes om haar armen) in het water springen, achterover vallen, rugzwemmen, op een plankje het begin van schoolslag tonen en weer wachten, op de rand van het bassin.<\/p>\r\n\r\n

Het was vandaag betalen<\/i> en dan mag worden \u2018gekeken\u2019. Nog geen uur geleden is alles gefilmd door mijn vrouw vanaf de tribune. De les en het ernstige gezichtje van ons kind. Zonder \u00e9\u00e9n spoor van angst…<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Omdat mijn moeder mij telkens weer bij de Boerenwetering aantrof en ook heel bang was voor de Amstel en bovendien dat jaar Tuindorp Oostzaan was overstroomd, gingen mijn vader en ik op een zaterdagmiddag eens kijken bij het Zuiderbad aan de Hobbemakade.<\/p>\r\n\r\n

Volgens tante Ilse, die aan de Rooseveltlaan woonde en de kampen had overleefd, had daar ooit \u2018de halve Euterpestraat\u2019 gezwommen (\u2018Nee, de Wehrmacht,\u2019 zei mijn Oma. \u2018Nee, de Euterpestraat,\u2019 zei tante Ilse, waarna verder de hele zondagmiddag werd gezwegen en mijn moeder in de keuken zat te huilen). De betekenis hiervan doorgrondde ik nog niet, maar het voorspelde weinig goeds gezien de stem en het gezicht van tante Ilse. Later ben ik dankzij het gemeentearchief te weten gekomen, dat de Wehrmacht daar op doordeweekse dagen zwom en de sd<\/span> uit de Euterpestraat op zaterdag.<\/p>\r\n\r\n

Een vergeeld papier naast de kassa vermeldde, dat er desgewenscht<\/i> op zaterdag of dinsdagnamiddag priv\u00e9-zwemles<\/i> werd gegeven. Dat kwam goed uit. Mijn vader betaalde meteen voor vijf lessen, waarna ons de weg naar de kleedkamers werd gewezen.<\/p>\r\n

[p. 69]<\/div>\r\n

\u2018Dit is Paul,\u2019 zei mijn vader opgetogen tegen een man in een wit pak, die met een sigaar tussen zijn lippen en druipend van Westfriese minachting voor ons stond. \u2018Hij wil graag leren zwemmen.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Dat is een badmeester,\u2019 fluisterde hij. \u2018Een hele aardige meneer van wie je zwemmen leert.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Zo?\u2019 knikte de man. \u2018Wil die graag leren zwemmen? Zozo…\u2019<\/p>\r\n\r\n

Hij drukte mij met mijn buik op een zadelvormig krukje en knakte een half uur lang mijn ledematen onder het uitstoten van keelklanken.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Intrekken! Spreid! Sluit! Intrekken, spreid, sluit, luisterrren, Godverrr. Jezus, wat is d\u00e1t joch stijf. Luisterrren. Intrekken, spreid sluit. Intrekken, spreid sluit…\u2019<\/p>\r\n\r\n

Zijn stem overstemde al het geschreeuw, in het water en op de kanten. Gedurende dat alles stond mijn vader angstig toe te kijken. Hij lachte schaapachtig.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Zo Paul, nu leer je echt zwemmen.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Dat valt echt nog de bezien, hoor, meneer,\u2019 zei de badmeester. Mijn vader lachte maar wat (\u2018haha\u2019). Wat moest hij anders? Straks werd hij<\/i> nog op een krukje geduwd en werden zijn armen en benen gebroken.<\/p>\r\n\r\n

Een man die een tweelingbroer van mijn badmeester kon zijn – maar zonder sigaar – snoerde mij in een leren tuig aan een vishengel. Spartelend en huilend werd ik in het water neergelaten. Samen schreeuwden zij nu:<\/p>\r\n\r\n

\u2018Intrekken! Spreid! Sluit! En weer: intrekken, spreid, sluit…\u2019<\/p>\r\n\r\n

De man zonder sigaar hield daarbij een grote, groene toeter voor zijn mond. Ik bleef spartelen en huilen en roepen dat ik eruit wilde. Ondanks alles zag ik heel goed hoe andere kinderen over de kant buitelden, van planken sprongen, elkaar natspatten en lachten<\/i>. Zaterdag in het Zuiderbad. Wat was er dan met mij aan de hand, dat ik als een \u2018ongelukkige\u2019 jongen, zoals dat in die tijd nog heette, ingesnoerd in leer hier door het water werd gesleurd? Priv\u00e9-zwemles.<\/p>\r\n\r\n

Met tuig en al werd ik op de kant getrokken. Mijn knie\u00ebn bonkend over de rand. Zonder pijn te voelen, want ik stikte bijna in mijn gesnik.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Is er enige vooruitgang te bespeuren?\u2019 informeerde mijn vader.<\/p>\r\n\r\n

De tweelingbroers keken elkaar mismoedig aan.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Wordt niks,\u2019 mompelde de sigaar tegen de toeter.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Te bang. Papjochie.\u2019 zei deze tegen mijn vader zonder hem aan te kijken. \u2018Moet het op school maar leren, alhoewel…\u2019<\/p>\r\n\r\n

Mijn vader knikte heftig en bl\u00e9\u00e9f knikken, als wilde hij geen woord van deze uitleg missen.<\/p>\r\n

[p. 70]<\/div>\r\n

Een van de twee omvatte mijn schokkende schouders en wees naar een watervalletje bij het ondiepe gedeelte.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ga daar maar effe spelen…\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Aardige meneer, h\u00e8?\u2019 ademde mijn vader in mijn oor.<\/p>\r\n\r\n

Op naar het watervalletje. Daar verstopte ik mij. Kroop door het ziedende gordijn in de grot erachter. Kwam weer te voorschijn en keek verbijsterd naar alle spelende en lachende kinderen, terwijl de broers begonnen aan hun volgende les. Een meisje met een vlecht dat met kikkerachtige bewegingen en een zuinig gezichtje in het leren tuig heen en terug door het water schoof.<\/p>\r\n\r\n

Nu en dan had ik gezelschap in de grot. Jongens die een praatje met mij maakten en zich dan weer door het groene zwembadwater lieten opslokken. En een jongen uit Oostzaan, die beweerde dat hij hier enkelt<\/i> kwam omdat ze thuis geen does<\/i> hadden. Hij wilde mij door het gordijn heen kopje onder duwen, totdat mijn vader woest begon te gebaren en een van de badmeesters iets in zijn toeter bulderde. Toen gleed hij als een aal het water in en verdween. Retour Oostzaan.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Volgende keer beter, Paul,\u2019 zei mijn vader monter tijdens onze aftocht naar de kleedkamer.<\/p>\r\n\r\n

Bij het loket probeerde hij zijn geld terug te krijgen. Maar, volgens de eindeloos breiende en schouderophalende mevrouw achter de kassa, was dat \u2018helaas niet mogelijk\u2019. Wij moesten maar terugkomen en de resterende lessen opnemen. Zo ging dat \u2018tegenwoordig\u2019.<\/p>\r\n\r\n

Toen wij de trap afsjokten naar de uitgang, kreeg ik een por in mijn rug. Een stalen pin. Het was de badmeester met de sigaar, een peuk nu. Hij grijnsde. Een mondhoek die even opgloeide.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Volgende keer beter, hoor, Paul,\u2019 zei hij met een raar, miauwend stemmetje.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Nog lig ik in de nacht van zondag op maandag in mijn bed te woelen. Of ik droom dat ik levend word begraven.<\/p>\r\n\r\n

Schoolzwemmen, op maandagochtend. Met een oude bus van Maarse & Kroon naar het Zuiderbad, waar ik de kleedkamer met mijn klasgenoten moest delen. Meneer Wouda in zijn regenjas niet capuchon en wollen voering. Met schik in zijn ogen die ik niet begreep. Was hij blij, dat er geen gewone lessen waren en hij de maandagmorgen kon beginnen met een kopje koffie in gezelschap van een paar bevriende badmeesters? Na afloop zei hij altijd dreigend, dat wij ons goed tussen onze tenen moesten\r\n<\/p>

[p. 71]<\/div>

\r\nafdrogen. Maar hij sloeg niet in het Zuiderbad. Wij kregen les van een juffrouw in een korte, witte broek met een mannenstem en blauw dooraderde benen.<\/p>\r\n\r\n

Die maandagmorgen, eind januari 1964, troonde Wouda behaaglijk grijnzend achterin de bus met een paar jongens om zich heen, waar ik niet bij hoorde. Hoe kwam het ter sprake? Een van hen kon zijn mond niet langer houden en verklapte het geheim dat ik hem had toevertrouwd:<\/p>\r\n\r\n

\u2018Hij gaat van school af.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Zo?\u2019 knikte Wouda mij toe.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ja, hij gaat weg uit Amsterdam, want zijn vader heeft promotie gemaakt!\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Toe maar. Wat zal dat jongetje een verbeelding krijgen…\u2019 (gegiechel)<\/p>\r\n\r\n

In de kleedkamer zat hij mij met nog meer schik dan anders op te nemen.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Tingelingeling,\u2019 zei hij en trok mij aan mijn geslacht naar zich toe. \u2018Je mag in het diepe, poes. Promotie<\/i>. Hoe vind je dat?\u2019<\/p>\r\n\r\n

Hij liet me weer los. Zijn mondhoeken waren vochtig. Dezelfde twinkeling erin als in zijn ogen.<\/p>\r\n\r\n

Gebroken stond ik aan de rand van het bassin. Om mij heen werd gelachen en gesist. Die moest het diepe in. Dat zou wat worden.<\/p>\r\n\r\n

\u2018STIL!\u2019 hoestte de badjuffrouw met de mannenstem. Bevend sjokte ik achter de anderen de lage duikplank op. Verend schavotje. Mijn blik op de waterval aan de andere kant. Ach, mocht ik daar nog eens helemaal alleen verstoppertje spelen… Toen een por in mijn rug. Een stalen pin, die ik eerder had gevoeld. In dikke nevelen van chloor alvast zwembewegingen makend tuimelde ik voorover.<\/p>\r\n\r\n

En zonk meteen. Zeepgroen voor mijn ogen. Bedolven onder een wirwar van loodzware, kletsnatte beddenspreien. Ik probeerde om mij heen te slaan en wist niet meer wat onder was of boven. Dacht:<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ze zijn me vergeten.\u2019<\/p>\r\n\r\n

Op dat moment werd een haak in mijn oksels geslagen. Ik werd omhoog getrokken en op de kant gezet. Niemand keek, want een jongen, die kennelijk ook het diepe in moest, verzette zich. Hij hield zich vast aan het gordijn van een kleedhokje. Een badmeester en de juffrouw met de blauwe benen en de mannenstem trokken aan zijn enkels, terwijl Wouda de vingers van de jongen een voor een van het gordijn afplukte. Gekrijs als van een big die wordt gekeeld en dat ook weet. Het zwembad doet de rest. Ze waren me vergeten. Snel liep ik naar de kleedkamer, kleedde mij\r\n<\/p>

[p. 72]<\/div>

\r\naan en heb daar in een soort van schemertoestand op Wouda en de anderen zitten wachten.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Onze verhuizing naar het oosten was een godsgeschenk. In de nazomer van 1964 ging ik iedere dag naar het plaatselijke openluchtbad. Al was er geen enkele dwang, deed ik dat toch niet voor mijn plezier. Want het zwembad lag in een gevaarlijk gebied. Vlakbij de Duitse grens. Nog steeds een lieflijk coulissenlandschap met op warme dagen zoemende insecten en trillende lucht. Maar toen vermoedde ik daarachter een bronsgroen gat, diepe wouden.<\/p>\r\n\r\n

Aan een terrastafel onder een parasol altijd twee mannen achter hoge glazen bier. \u2018Hengelo’s\u2019, waarvan de letters ook op de parasol stonden. Naast het terras een tractor en een Opel Kapit\u00e4n waar flarden van schlagers uitwaaiden (\u2018Liebeskummer lohnt sich nicht, my darling<\/i>…\u2019). De mannen zongen mee. Duitsers? Russen waren reuzen, maar Duitsers erger, wist ik nu. Ik zag mijzelf al in een verfomfaaide streepjespyjama achteroverstorten in een kalkgroeve. Door toedoen van een lachende man in uniform. De hak van zijn laars in mijn hals. Zwarte gestalte in tegenlicht, waarnaar ik vanuit de groeve nog even met mijn ogen knipper.<\/p>\r\n\r\n

Eerst oefende ik waar ik nog kon staan. Daarna liet ik mij voorzichtig in het diepe zakken. En de volgende keer weer. Liefst op lauwe, grijze dagen wanneer er niemand anders was. Behalve een door de jaren gekreukte badmeester die somber langs de kanten liep en een schepnetachtige bezem door het water trok om de eerste herfstbladeren te vangen. Ik paste alles toe wat men mij in Amsterdam had bijgebracht. Schoolslag. Rugslag. Watertrappen leerde ik mijzelf. Tot het zwembad half september sloot.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ja joh, we gaan dicht,\u2019 zei de oude badmeester met een verdrietig lachje. \u2018Ga je maar afdrogen. Ik kan niet eens zeggen tot volgend jaar, want deze meneer gaat met pensioen.\u2019<\/p>\r\n\r\n

Met zijn sleutelbos stond hij te wachten in het kantoortje achter de kassa. Hij riep me toen ik met mijn handdoek om mijn nek naar het draaihek liep.<\/p>\r\n\r\n

\u2018H\u00e9 joh, je vergeet wat!\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018O ja?\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Zeg, hoe heet jij eigenlijk?\u2019<\/p>\r\n\r\n

Bedeesd noemde ik mijn naam. Hij likte aan zijn wijsvinger en maakte een notitie.<\/p>\r\n\r\n

\u2018En wanneer is onze Paul geboren?\u2019<\/p>\r\n

[p. 73]<\/div>\r\n

Ik werd bang. Hij wilde alles van mij weten en dan natuurlijk losgeld aan mijn ouders vragen of aan mijn geslacht zitten. Of allebei. Iedereen was al jaren in de ban van de moord op het jongetje Marcel Nivar uit Rotterdam. Keer op keer hadden mijn ouders daarover aan tafel uitgebreid verteld om mij te waarschuwen.<\/p>\r\n\r\n

Desondanks mompelde ik, dat ik in 1953 geboren was. In Amsterdam… Weer krabbelde hij wat met zijn pen. Het leek mij het beste hard weg te lopen en nooit meer een zwembad te bezoeken, maar door het loket heen had hij mijn arm al beet. Ik zag zijn verkreukelde gezicht nu van heel dichtbij. Een muur met twee waterige ogen erin.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Dat is dat,\u2019 zei hij toen en stak een opgerold vel papier door het loket. Groenblauw. De kleur van alle zwembaden ter wereld. Ineens begreep ik het.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Heb ik A dan?\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ja joh. Wel tien maal. En welverdiend, zou ik zeggen. Ga verder voor B in het Van Heekbad. Dat is overdekt.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Dank U wel,\u2019 stamelde ik. Hij knikte. Iedere plooi in zijn gezicht een glimlach.<\/p>\r\n\r\n

En met het diploma onder mijn snelbinders fietste ik op de laatste dag van die zomer terug naar huis door vallend blad en uitdijende mistbanken.<\/p>\r\n<\/div>

\n

Over het gehele werk<\/h3>\n

Tirade<\/a><\/p>\n

Over dit hoofdstuk\/artikel<\/h3>\n

Paul Gellings<\/a><\/p>\n
\n<\/div><\/div><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[p. 68] Paul Gellings Zuiderbad Mara laat haar voeten losjes bungelen in het blauwe water. Ze is net vier en gaat naar zwemles. Met een tiental andere kinderen zit ze op de kant te wachten op een teken van de juf: een meisje van een jaar of achttien, dat tot haar middel in het water… Lees verder <\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","class_list":["post-303243","dbnl","type-dbnl","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\nPaul Gellings Zuiderbad · Uitgeverij Van Oorschot<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"en_US\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Paul Gellings Zuiderbad · Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"[p. 68] Paul Gellings Zuiderbad Mara laat haar voeten losjes bungelen in het blauwe water. Ze is net vier en gaat naar zwemles. Met een tiental andere kinderen zit ze op de kant te wachten op een teken van de juf: een meisje van een jaar of achttien, dat tot haar middel in het water... Lees verder\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2021-06-04T17:26:49+00:00\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Est. reading time\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"10 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/\",\"name\":\"Paul Gellings Zuiderbad · Uitgeverij Van Oorschot\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\"},\"datePublished\":\"1998-12-31T23:00:07+00:00\",\"dateModified\":\"2021-06-04T17:26:49+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"en-US\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"DBNL\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"Paul Gellings Zuiderbad\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\",\"name\":\"Uitgeverij Van Oorschot\",\"description\":\"\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"en-US\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Paul Gellings Zuiderbad · Uitgeverij Van Oorschot","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/","og_locale":"en_US","og_type":"article","og_title":"Paul Gellings Zuiderbad · Uitgeverij Van Oorschot","og_description":"[p. 68] Paul Gellings Zuiderbad Mara laat haar voeten losjes bungelen in het blauwe water. Ze is net vier en gaat naar zwemles. Met een tiental andere kinderen zit ze op de kant te wachten op een teken van de juf: een meisje van een jaar of achttien, dat tot haar middel in het water... Lees verder","og_url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/","og_site_name":"Uitgeverij Van Oorschot","article_modified_time":"2021-06-04T17:26:49+00:00","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Est. reading time":"10 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/","name":"Paul Gellings Zuiderbad · Uitgeverij Van Oorschot","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website"},"datePublished":"1998-12-31T23:00:07+00:00","dateModified":"2021-06-04T17:26:49+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/#breadcrumb"},"inLanguage":"en-US","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/paul-gellingszuiderbad\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"DBNL","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"Paul Gellings Zuiderbad"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/","name":"Uitgeverij Van Oorschot","description":"","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"en-US"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl\/303243","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/dbnl"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=303243"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=303243"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}