{"id":303265,"date":"1999-01-01T00:00:22","date_gmt":"1998-12-31T23:00:22","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/"},"modified":"2021-06-04T18:26:58","modified_gmt":"2021-06-04T17:26:58","slug":"j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein","status":"publish","type":"dbnl","link":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/","title":{"rendered":"J.P. Gu\u00e9pin\r\nWat deed Dieperdje met haar marjolein?"},"content":{"rendered":"
\r\n
[p. 151]<\/div>\r\n <\/interp><\/a>\r\n

\r\nJ.P. Gu\u00e9pin<\/i>\r\n
\r\nWat deed Dieperdje met haar marjolein?<\/h3>\r\n\r\n

I<\/h4>\r\n\r\n

Er zijn ontelbaar veel gedichten die als serenades kunnen dienen. Balconsc\u00e8nes komen voor in toneelstukken: Romeo en Julia, Cyrano de Bergerac<\/i>, en in de opera: Rossini’s Barbier van Sevilla<\/i> en Verdi’s Trovatore<\/i> beginnen er mee. Er bestaat zelfs een apart soort grappen over Mexicanen die serenades brengen.<\/p>\r\n\r\n

Ik heb hier een groep gedichten onderscheiden waarin de context, het meisje dat voor het raam zit, genoemd wordt. De groep begint met Pontano in het midden van de vijftiende eeuw en eindigt – in het Italiaans – met Varchi een eeuw later. Dat is alles, alleen de marjolein heeft nog een staartje gekregen in het Tuintje van Claudia van Lotichius.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Er zijn ook navolgingen van Marius en Grudius, broers van Janus Secundus, maar die bewaar ik voor De Drie Dichtende Broers<\/i>, dat weldra uitkomt.<\/p>\r\n\r\n

1 – G.G. Pontano, 1429-1503<\/h4>\r\n\r\n

Het begint allemaal in de vijftiende eeuw met een passage aan het begin van de lange pastorale Lepidina<\/i> van Pontano. Dat gedicht beschrijft zeven optochten die alle blij optrekken om het huwelijk te vieren van de rivier van Napels de Sebeto, met de nimf Parthenope, de personificatie van Napels (Parthenope is de naam van de oude Griekse stad, zo genoemd naar een nimf die daar begraven zou liggen).<\/p>\r\n\r\n

De pastorale begint met een intiem gesprek van een gelukkig boerenechtpaar, Lepidina en Macron, dat zich afvraagt of de schone Parthenope niet ook Macron zou kunnen verleiden, zoals ze zo vele anderen heeft verleid. Lepidina heeft van Parthenope’s verleidingskunsten gehoord, maar Macron kent nog sterkere staaltjes. En dan krijg je dit rare verhaal.<\/p>\r\n\r\n

Parthenope heeft blote borsten, want ze is een nimf, zo hoort het in de\r\n<\/p>

[p. 152]<\/div>

\r\nmythologie. Maar in het echt waren meisjes die met blote borsten op het balkon of aan het raam zitten toen en nu prostitu\u00e9es. En ook zij werden door Pontano bezongen, bij voorbeeld in (2).<\/p>\r\n\r\n

Maar pas dus wel op: hier betreft het een mythologisch incident in een pastorale, en een pastorale is een gedicht dat toch al bevolkt is met onschuldige mensen en aardige mythologische figuren.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ik wou dat ik een vogeltje was\u2019, namelijk om aan mijn vijanden te kunnen ontvluchten; zo staat het in Psalm<\/i> 55, en het motief is nagevolgd door Petrarca, in Ep. Metr<\/i> I, 14 en sonnet 81: namelijk om te ontkomen aan de duivel. Maar het is op zichzelf een voor de hand liggende gedachte.<\/p>\r\n\r\n\r\n

2<\/h4>\r\n\r\n

Dit is een van de hendecasyllabi uit de twee bundels genaamd Baiae<\/i> van Pontano. Ik heb in deze vertaling de Latijnse maat, de \u2018hendecasyllabi\u2019 nagevolgd: leg de nadruk op de eerste lettergreep en spreek de vierde en vijfde vlug uit, dan krijg je vanzelf een deun.<\/p>\r\n\r\n

Baiae was, in de Oudheid, de wufte badplaats van Napels. Soms koketteert Pontano met zijn grijsheid, hij is een oude man die alleen nog maar geknuffeld wil worden.<\/p>\r\n\r\n

De vraag die een geleerde zich stellen moet luidt nu: wat doet Bathylla (dat betekent volgens mij Dieperdje) daar nu precies voor het raam met haar marjolein. We nemen niet aan dat ze een honingverkoopstertje is.<\/p>\r\n\r\n

We vermoeden een sexuele bijbetekenis! Bathylla kamt de blaadjes van haar marjolein uit; \u2018coma\u2019 betekent \u2018loof\u2019, en kan ook \u2018hoofdhaar\u2019 betekenen; maar nooit schaamhaar. Bathylla is dus gewoon bezig de blaadjes van haar pot marjolein te fatsoeneren en te snoeien. Een aardig tafereeltje, niets obsceens?<\/p>\r\n\r\n

Kijken we nu eens naar wat Anselmo er in nr. 3 van heeft gemaakt. Daar snoeit Peplis de \u2018haren\u2019 van haar welriekende marjolein. Terwijl \u2018coma\u2019, \u2018loof\u2019 of \u2018hoofdhaar\u2019 betekende, betekent \u2018capillus\u2019 echt alleen maar \u2018haar\u2019, waar dan ook op het lichaam.<\/p>\r\n\r\n

Pontano wist zich voor zijn erotische suggestie gesteund door een connotatie uit de antieken. In Aeneis<\/i> I, 69 1-4: heeft Venus het zoontje van Aeneas naar haar berg Cythera gebracht en hem te slapen gelegd temidden van zachte marjolein. Daar hebben we marjolein op de Venusberg, als ik naar aanleiding van Vergilius zo grof mag associ\u00ebren.<\/p>\r\n\r\n

Bij Anselmo (3) lazen we in vs 19 over marjolein die slap is en weer fris wordt als hij wordt gekoesterd. Maar wat wordt er nu vergeleken in\r\n<\/p>

[p. 153]<\/div>

\r\nvs 26-7 van het gedicht van Lotichius (6)? \u2018Dampende marjolein verwelkt (marcescit<\/i>) opeens door rijp\u2019. Marcescere<\/i> \u2018verwelken\u2019, is een woord voor \u2018klaarkomen\u2019; dat staat in de roman van Apuleius, De Gouden Ezel<\/i>, in het tweede boek:<\/p>\r\n\r\n

Totdat wij met uitgeputte zielen en verwelkte<\/i> ledematen vermoeid samen tegelijk instortten, onze zielen uithijgend temidden van wederzijdse omhelzingen.<\/blockquote>\r\n\r\n

Ja, als het opeens verslappen van de marjolein het klaarkomen van het meisje is, dan is de rijp het sperma van de man; de co\u00eftus interruptus in beeld.<\/p>\r\n\r\n

Dat is het eind van de kleine carri\u00e8re van marjolein in obscene betekenis.<\/p>\r\n\r\n\r\n

3 – Georgius Anselmus Nepos, 1470-1525<\/h4>\r\n\r\n

Anselmo uit Parma is een dichter die wel vaker zijn voorbeeld Pontano wil overtreffen.<\/p>\r\n\r\n

Zijn gedicht is een variatie op het gedicht van Catullus op Lesbia’s mus, C. 3, Passer<\/i>, over een vogeltje waar Lesbia, Catullus’ vriendin, mee speelde. De vogel sprong heen en weer op haar schoot en zo zou ook Catullus met Lesbia willen stoeien, denken we, als we niet na\u00efef willen lijken. Anselmo heeft de bij Catullus verzwegen wens uitgewerkt: \u2018ik wou dat ik een vogeltje was dat naar je toe kan vliegen om met je te spelen, zoals Lesbia eertijds met haar mus\u2019.<\/p>\r\n\r\n\r\n

4 – G.G. Pontano, 1429-1503<\/h4>\r\n\r\n

We gaan nu over naar het derde gedicht van Pontano, de ware stichter van dit mini-genre. Het is ook in hendecasyllabi, en wordt gericht tot Stella, zijn vriendin. Het versje lijkt een beetje op Sappho’s beroemde Ode Fr.<\/i> 31:<\/p>\r\n\r\n

Die man schijnt mij gelijk aan de goden te zijn…<\/blockquote>\r\n\r\n

en dus ook op de bewerking ervan door Catullus, C 51.<\/p>\r\n\r\n

Maar kan Pontano dan niet de koortsachtige verschijnselen van ongelukkige verliefdheid aan de bewerking van Catullus hebben ontleend? Nee, niet helemaal, want Catullus ontleent aan Sappho alleen: het verstijven van de tong, het klein vuur onder de leden, het gonzen van de oren, het niet kunnen zien.<\/p>\r\n

[p. 154]<\/div>\r\n

Pontano heeft echter \u2018het koude zweet\u2019, en dat staat exclusief in Sappho. Het gedicht van Sappho is alleen overgeleverd in het essay van-Ps.-Longinus Over het Verhevene<\/i> (X, 2), dat pas voor het eerst in de zestiende eeuw gedrukt was, maar er bestaan veel manuscripten van uit de veertiende en vijftiende eeuw. Pontano had het dus in manuscript gelezen.<\/p>\r\n\r\n

Stella zit haar minnaar te plagen, zijn hart smelt daarvan. Hij wordt daar tegelijk gelukkig en ongelukkig van; dat is een gemeenplaats over het bitterzoet van de liefde, die voor het eerst bij Sappho voorkomt. De paradox werd opgepikt door Petrarca en is overbekend geworden door een van zijn beroemdste sonnetten, 132. Hij komt hier voor in vs 13: \u2018ongelukkig gelijkelijk verzaligd\u2019.<\/p>\r\n\r\n

Een van de symptomen bij Sappho is, dat ze niets meer ziet; bij Catullus was dat geworden: mijn twee ogen worden met nacht (duisternis) bedekt. Hier is er een lichtflits, die de dichter verblindt, in een mooie paradox van licht en duisternis. De ogen van de beminde zijn twee zonnen, die de nacht kunnen verlichten, ook dat is Petrarkistisch, b.v. in sonnet 90:<\/p>\r\n\r\n

\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
en het ongekende stralen van haar ogen<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
was zo verrukkelijk dat het verblindde.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

5 – Benedetto Varchi, 1503-1565<\/h4>\r\n\r\n

Ik sluit dit miniserietje af met een gedicht waarin het thema uit de hand loopt. Het is van de literator Varchi, die in een enorme hoeveelheid sonnetten (dit is nr. 347) petrarkistische thema’s met die van de erotische Lusus Pastorales<\/i> heeft gemengd. Ik heb het niet op rijm vertaald, omdat het rijm aan het sonnet zoveel beperkingen oplegt, en er in dit gedicht wel erg veel gebeurt.<\/p>\r\n\r\n

In de eerste terzine van het sextet: meisjes dagen uit door met appels te gooien. De klassieke plaats daarvoor is de VIe Idylle<\/i> van Theocritus: Galatea gooit met appels naar de kudde en de hond van de eenogige reus Polyphemus. Dit plagerig gedrag staat ook bij Vergilius, Ecl.<\/i> III, 65-5:<\/p>\r\n\r\n

Galatea benadert me met appels, het wellustige meisje,
\r\nen ze vlucht naar de wilgen en hoopt dat ze daarbij
\r\ngezien wordt.<\/blockquote>\r\n\r\n

Maar nu is er in de laatste regel opeens een raam. En ze gooit, m\u00e8t haar\r\n<\/p>

[p. 155]<\/div>

\r\nliefdesvuur, kostelijke sinaasappels naar beneden! De sinaasappelboom is altijd groen, heeft witte bloemen en heerlijke vruchten, en kan dus een embleem zijn van de kuisheid, de weldadigheid en de deugd in het algemeen. Wat gooit ze nu eigenlijk het raam uit? Ze gooit samen met haar liefdesvuur ook haar deugd het raam uit.<\/p>\r\n\r\n

Dat zijn van die bizarre uitwassen van de aemulatio<\/i>, de onderlinge rivaliteit.<\/p>\r\n\r\n\r\n

6 – Petrus Lotichius Secundus, 1528-1560<\/h4>\r\n\r\n

Het marjolein komt nog een keer voor met obscene bijbetekenis, en wel bij Lotichius, de grootste Duitse dichter tot Klopstock kwam.<\/p>\r\n\r\n

Het gedicht is in hinkjamben, in navolging van Catullus 31, waarin de dichter zijn buitenhuis aan het Gardameer prijst. De overeenkomst wordt benadrukt door ocelle<\/i> op dezelfde plaats in de tweede regel. Dat is een signaal: ik ben net zo gelukkig als Catullus!<\/p>\r\n\r\n

Let hier weer op de dramatisering: het intiem geluk van de geliefden staat in tegenstelling tot het plompe gestamp van Lotichius’ medestudenten, die het tuintje daarom alleen al onwaardig zijn, omdat ze het verschil niet kennen tussen de verschillende kruiden, vs 38. Lotichius wel, hij studeerde medicijnen in Wittenberg. Hij was protestant en een leerling van Melanchthon.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

II<\/h4>\r\n\r\n

1 – G.G. Pontano, 1429-1503<\/h4>\r\n\r\n

Fragment Lepidina<\/i>, pastorale in zeven optochten, dialoog tussen Macron en Lepidina<\/p>\r\n\r\n

… toen de nimf haar haar droogde
\r\nop haar uitkijkpost en haar sneeuwitte tepels speelden zonder kleed,
\r\nzag de zoon van Salicenus het en zei: \u2018O, had ik
\r\nmaar vleugels om zelf naar het hoge venster te vliegen!\u2019
\r\nDe lieve godin knikte en lachte met haar vriendelijke ogen:
\r\nhij vliegt, en met een wiekslag gaat hij naar het hoge.<\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

2<\/h4>\r\n\r\n

Aan Bathylla als zij haar marjolein verzorgt<\/p>\r\n

[p. 156]<\/div>\r\n
Zorg maar goed voor je marjolein, Bathylla,
\r\nhoud hem vochtig door liefdevol te sproeien,
\r\nkam de bladeren met je vingers zo uit
\r\ndat je die tot een wijde schaduw terugbuigt,
\r\nspel en liefhebberij voor ‘t open venster,
\r\nzeldzaam lustgevoel voor een geile grijsaard,
\r\nals hij ziet hoe je zoet je tuin verzorgend
\r\nblaadjes afknipt, zodoende met je knappe
\r\nhanden hem tot een kegel fatsoenerend,
\r\nen je vingers bewondert, en je ogen,
\r\nen wanhopig je borsten aan blijft staren,
\r\ngloeit van kou en van gloed moet klappertanden,
\r\nongelukkig gelijkelijk verzaligd.
\r\nHoe gelukkig de bijen die het zalig
\r\nbos omvliegen en in de bloemen purend
\r\nnaar de dauw, van je moeite profiteren
\r\nals de korf wordt gevuld met pure nectar.
\r\nO alwie is belust op het Mopsopisch
\r\nof Hyblaeische vocht, neem afscheid van de
\r\nHybla en de Hymettus, koopt uw honing
\r\nbij Bathylla, wat vies die Hybla, vies de
\r\nkruin van Attica, weg Panhormisch brouwsel,
\r\nvraag alleen nog Bathylliaanse honing.<\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

3 – Georgius Anselmus Nepos, 1470-1525
Aan het raam<\/i>\r\n<\/h4>\r\n\r\n
Hoe wou ik, venster hoog in de lucht, dat ik
\r\nde vleugeltjes had van een aardig duifje,
\r\nwanneer Peplis met haar blanke hand
\r\nde haartjes snoeit van haar zoetriekende marjolein.
\r\nKlagelijk zou ik drie keer om haar heen piepen,
\r\nmet mijn snaveltje zou ik haar blinkende poezelige
\r\nschouders kietelen, ik zou haar sluier lichten
\r\nvan haar edele voorhoofd, en vervolgens hongerig
\r\nhaar tepeltjes krabbelen met mijn brutale nageltjes.
\r\nO venster, gaf iemand toch handige veren
\n<\/blockquote>
[p. 157]<\/div>
\r\naan mij als lief klein duifje,
\r\nik zou haar lippen bijten en rode nectar
\r\nvervolgens ontlokken met gevaarlijke stootjes van
\r\nmijn ranke pootjes en van mijn vleugels, en ook boosheid,
\r\nen vervolgens jok en vervolgens vechtpartijtjes
\r\nen weer lachen opwekken en ook boosheid.
\r\nO driewerf gelukkige marjolein en gelukzalig,
\r\nben je nu blij, goede marjolein, en ook bedroefd,
\r\nben je slap, kom aan, word je fris, wanneer je zo
\r\nwordt gekoesterd in de schaduw van je mooie meesteres?
\r\nWanneer ik je diepblauwe ogen plaag
\r\nen met brutale bek je getuite mond aanval,
\r\nen daarbij de bloem van je zieltje lik,
\r\nals mij dan zo’n beetje het briesje van mijn geliefde streelt,
\r\nzou ik met je willen leven, met je willen sterven.
\r\nO dat iemand mij vogelveren aan wou passen,
\r\nvenster van een duifje hoog in de lucht.<\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

4 – G. Pontano, 1429-1503
Aan het meisje Stella<\/i>\r\n<\/h4>\r\n\r\n
Terwijl je stiekem me je ogen toont en niet,
\r\nje hand voor je gezicht houdt en tegelijk lacht,
\r\ndaarna een kleur krijgt
\r\nen lome zuchten horen laat,
\r\nsmelt mijn hart druppelsgewijs,
\r\nkoud zweet loopt over mijn slapen
\r\nen overal dwaalt een rilling in mijn botten,
\r\nzodat ik opeens mijn bewustzijn verlies
\r\nen ik word ongelukkig en gelukzalig tegelijk.
\r\nMaar daar blinkt de lucht meer dan gewoon,
\r\nnu maakt een stralender licht de dag helderder:
\r\nWaarom valt de nacht opeens, wordt het zwerk duister?
\r\nMerk je het, arme stakker, merk je het?
\r\nStella zit op haar uitkijkpost, en flitst op je:
\r\nje verblinde ogen vrezen de zon.
\r\nO heldere duisternis midden op de dag,
\r\no daglicht verduisterd zonder wolk.<\/blockquote>\r\n\r\n\r\n
[p. 158]<\/div>\r\n

5 – Benedetto Varchi, 1503-1565<\/h4>\r\n\r\n
Deze, die ik plukte onlangs van stekende
\r\ntakken, druiven en doorns, een geschenk arm en goedkoop,
\r\nin de tuin van Dametas, maar gelijk aan
\r\nde bittere straf, aan de wrange duizend martelingen,

\r\nbreng ik, Lycoris, aan jou met duizend brandende
\r\ngebeden en zuchten, vrezend, ach, dat je je niet
\r\nmet zo iets goedkoops wilt inlaten, en veracht mijn diepe lieve
\r\nvlam, die het nooit moge overkomen, dat ik hem probeer te doven.

\r\nOmdat sinds de dag, dat je mij zo hoffelijk en mooi je aandacht
\r\nhebt waardig gekeurd, toen zo blij onder het zoete spel
\r\nje handen appels wierpen, en je ogen pijlen,

\r\nben ik geheel onderworpen en brand ik, en de plaats
\r\nvind ik niet, die me rustig maakt, behalve dat
\r\nraam, waaruit je sinaasappels en vuur hebt geslingerd.<\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

6 – Petrus Lotichius Secundus, 1528-1560
Aan het tuintje van Claudia<\/i>\r\n<\/h4>\r\n\r\n
Klein heilzaam tuintje, elegant oogappeltje
\r\nvan ‘t land nabij de stad, en nimfenakkertje:
\r\nwanneer de lente zwoel wordt ben je ‘n toeverlaat
\r\nwaarheen ik met mijn lieve meisje ‘t liefste ga.
\r\nLaat het zo zijn dat niet met pest bezwaarde damp
\r\nje rozen kwetst en niet de westenwind verbrandt
\r\nje witte leli\u00ebn, maar dat de Moeder van
\r\nde zwarte Memnon altijd dauw verschaffen kan.
\r\nVerberg, bid ik, de grappen van ons liefdesspel
\r\nzolang ik arme daar dag in dag uit heensnel
\r\nen in de grasjes met mijn vlam gezeten ben,
\r\nwaar kabbelende beekjes zoetjes murmelen
\r\nen ‘t suizend briesje door ‘t bewogen lover waart.
\r\nWaar daar die plek zoveel betoverends bewaart,
\n<\/blockquote>
[p. 159]<\/div>
\r\nontwaar je, tuintje, kijk maar, mijn vriendin gekroond
\r\neen heel klein beetje achterover leunend loom
\r\ndaar liggen, als bevangen in een zoete slaap
\r\ntotdat ze mij ‘t festoen gegleden van mijn slaap
\r\nweer opbindt en terugvorderend een nieuwe gloed
\r\nlief in mijn armen kruipt en ‘t kussen over doet.
\r\nDan knippert snel haar oog terwijl het alsmaar lacht en
\r\ntreitert ze uit speelsheid mijn verliefde kracht
\r\nen natte kussen duizendmaal tortelgewijs
\r\nals ik het vraag hecht ze en giet dan nogereis
\r\nhaar zieltje in mijn hart waardoor ons lijf bezwijmt,
\r\nzoals wanneer opeens dampende marjolein
\r\ngeraakt door felle wind onder de rijp verslapt.
\r\nWe smeken je, lief tuintje, dat je ‘t niet verklapt,
\r\nwant als die dochter van die geitemelker ‘t merkt,
\r\nje buurmans dochter, zij, je weet het wel, verdekt
\r\nbij ‘t wilgebosje op haar buik ligt z’op de grond
\r\nen straks vertelt ze luid op elke straathoek rond
\r\nal wat ze met haar oren opvangen vermag.
\r\nDan komt die troep van dichtersvrienden voor de dag
\r\nom ons te pesten; daarom geven wij geen fluit,
\r\nmaar ‘t onwelluidende gelach houdt niemand uit!
\r\nZe komen dikwijls verse bloemen plukkend – ook
\r\nal kennen ze geen dille, malve of knoflook –
\r\nde tuin afstropen quasi onopzettelijk;
\r\nzoals een stier de hort op gaat zo liederlijk
\r\nstormen zij op ‘t gerucht van ieder meisje los.
\r\nJaag ze ver weg, laat ons alleen het lieve bos,
\r\nverberg, bid ik, de grappen van ons liefdesspel,
\r\nklein heilzaam tuintje, elegante oogappel.<\/blockquote>\r\n\r\n\r\n<\/div>
\n

Over het gehele werk<\/h3>\n

Tirade<\/a><\/p>\n

Over dit hoofdstuk\/artikel<\/h3>\n

J.P. Gu\u00e9pin<\/a><\/p>\n
\n<\/div><\/div><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[p. 151] J.P. Gu\u00e9pin Wat deed Dieperdje met haar marjolein? I Er zijn ontelbaar veel gedichten die als serenades kunnen dienen. Balconsc\u00e8nes komen voor in toneelstukken: Romeo en Julia, Cyrano de Bergerac, en in de opera: Rossini’s Barbier van Sevilla en Verdi’s Trovatore beginnen er mee. Er bestaat zelfs een apart soort grappen over Mexicanen… Lees verder <\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","class_list":["post-303265","dbnl","type-dbnl","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\nJ.P. Gu\u00e9pin Wat deed Dieperdje met haar marjolein? · Uitgeverij Van Oorschot<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"en_US\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"J.P. Gu\u00e9pin Wat deed Dieperdje met haar marjolein? · Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"[p. 151] J.P. Gu\u00e9pin Wat deed Dieperdje met haar marjolein? I Er zijn ontelbaar veel gedichten die als serenades kunnen dienen. Balconsc\u00e8nes komen voor in toneelstukken: Romeo en Julia, Cyrano de Bergerac, en in de opera: Rossini’s Barbier van Sevilla en Verdi’s Trovatore beginnen er mee. Er bestaat zelfs een apart soort grappen over Mexicanen... Lees verder\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2021-06-04T17:26:58+00:00\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Est. reading time\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"13 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/\",\"name\":\"J.P. Gu\u00e9pin Wat deed Dieperdje met haar marjolein? · Uitgeverij Van Oorschot\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\"},\"datePublished\":\"1998-12-31T23:00:22+00:00\",\"dateModified\":\"2021-06-04T17:26:58+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"en-US\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"DBNL\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"J.P. Gu\u00e9pin Wat deed Dieperdje met haar marjolein?\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\",\"name\":\"Uitgeverij Van Oorschot\",\"description\":\"\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"en-US\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"J.P. Gu\u00e9pin Wat deed Dieperdje met haar marjolein? · Uitgeverij Van Oorschot","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/","og_locale":"en_US","og_type":"article","og_title":"J.P. Gu\u00e9pin Wat deed Dieperdje met haar marjolein? · Uitgeverij Van Oorschot","og_description":"[p. 151] J.P. Gu\u00e9pin Wat deed Dieperdje met haar marjolein? I Er zijn ontelbaar veel gedichten die als serenades kunnen dienen. Balconsc\u00e8nes komen voor in toneelstukken: Romeo en Julia, Cyrano de Bergerac, en in de opera: Rossini’s Barbier van Sevilla en Verdi’s Trovatore beginnen er mee. Er bestaat zelfs een apart soort grappen over Mexicanen... Lees verder","og_url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/","og_site_name":"Uitgeverij Van Oorschot","article_modified_time":"2021-06-04T17:26:58+00:00","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Est. reading time":"13 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/","name":"J.P. Gu\u00e9pin Wat deed Dieperdje met haar marjolein? · Uitgeverij Van Oorschot","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website"},"datePublished":"1998-12-31T23:00:22+00:00","dateModified":"2021-06-04T17:26:58+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/#breadcrumb"},"inLanguage":"en-US","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/j-p-guepinwat-deed-dieperdje-met-haar-marjolein\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"DBNL","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"J.P. Gu\u00e9pin Wat deed Dieperdje met haar marjolein?"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/","name":"Uitgeverij Van Oorschot","description":"","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"en-US"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl\/303265","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/dbnl"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=303265"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=303265"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}