{"id":303610,"date":"2001-01-01T00:00:33","date_gmt":"2000-12-31T23:00:33","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/"},"modified":"2021-06-04T18:32:43","modified_gmt":"2021-06-04T17:32:43","slug":"tomas-lieskegedichten-3","status":"publish","type":"dbnl","link":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/","title":{"rendered":"Tomas Lieske\r\nGedichten"},"content":{"rendered":"
\r\n
[p. 251]<\/div>\r\n <\/interp><\/a>\r\n

\r\nTomas Lieske<\/i>\r\n
\r\nGedichten<\/h3>\r\n\r\n
\r\n\r\n
Kleuter<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Haar hoofd valt bigot op de tafelrand.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Haar hand wrijft een verdroogde korst<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
weg die tegen de binnenkant van haar slaap<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
lijnen krast. Haar dorst is stervensgroot.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Zij schuift een bord met eten van zich af.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Zij kauwt haar kloven bloot.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Zij is een dadel met de huid<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
van een leguaan, een schikgodin<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
die haar eigen draad verbruit.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Haar hals verkruimelt als biscuit,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
haar stokvisogen vriezen aan de droge<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
gebroken flinters van een foto.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Een schilfer mica schuift als een dia<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
in haar geest. Wat eenmaal was,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
leest zij als een profetie.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Welke evenknie ment dit dappere mongooltje,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
wie neemt haar bij de teugels,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
wie snoert haar in, wie meet haar<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
een, twee vleugels aan?<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Wij, het stervend leger der geschminkten,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
kijken toe, tot haar god, de barmhartige mot<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
van alle nachtpauwogen haar opmerkt,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
hoe zij loopt als een slingerend uurwerk<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
van zeven naar negen naar vier,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
van zever naar zegen naar zier,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
onwijs, ontregeld dier.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n
[p. 252]<\/div>\r\n
\r\n\r\n
De Preka\u00efnka\u00efn-schoentjes<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Toen zagen wij de kinderschoenen staan in een geheime ruimte;<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
enkele vuile<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
uilenveren onder een planken vloer, waarnaast de preka\u00efnka\u00efn-schoentjes.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Kleine voeten die kennelijk de veren net uit de enkels hadden<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
getrokken.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Konden de schoenen de speelplaats van de school in \u00e9\u00e9n wilde ren<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
belopen?<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Voeten op de vlucht voor de Ka\u00efn uit de hoge klassen. Voor de Ka\u00efn<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
van de kennis en de wreedheid en de angst. Van de zekerheid dat je<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
moet vechten<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
om erkenning. Datje moet moorden om Ka\u00efn bij te houden. In de<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
kleine jaren<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
krijgen de voeten hulp van vleugels aan de enkels. Dit moet zo’n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
vliegend kind<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
geweest zijn. Deze preka\u00efnka\u00efn-schoentjes. Een god met een te<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
vroege dood,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
een god in beer, een god als de verlegen strepen op een jonge tijger.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n
[p. 253]<\/div>\r\n
\r\n\r\n
De wous van Emma\u00fcs<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Zoals Spijkermans na drie zwarte dagen uit de lawaaie dood is<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
opgestaan,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
zijn treiter nog in lappe, en listig orregineel deining is gaan maken<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
met die verraaier,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
die in de peiling had dat hij op zeker af kon taaie, zo kan jij<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
wederkomen<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
naar Kekduin. Terwijl ik blauw in een caf\u00e9 te peinzen staat, wijzen<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
mijn maten.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Moetje gelovig zijn, om paarden in de wieg te zien, zeg dan maar<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
wat ik moet geloven. Dit was een avond buizen; ik hoor de stilte<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
suizen. Jij loopt dwars door de deur.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Jij draagt plaatijzeren kleren als Sjaandagk; de lampen en de kaarsen<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
doven,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
het licht gulpt stralend uit jouw giegel. Je hebt de gulle spatsjes van<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
een godin.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Een heifer op twee hoge hoeven, aan een koord het losse hoofd van<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
die klootviool<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
die jou doodreed in Elfsteideland. Twee mutsen vliegen van de<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
wereld weg,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
je meurt een meier aan parfum. Een goudvink poetst met jodenlijm<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
zijn snor op,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
roept: \u2018Je t’aime.\u2019 Van dat tuig van Laban wijs je uitgereken mijn:<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
\u2018Jij rij me.\u2019<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>
[p. 254]<\/div>
\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Al op de Fijantlaan aaien mijn vingers dwars door je handen, kijk ik<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
door je heen,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
bij de Spartlaan ben je als schaduw zijnde. Dat ik een holle spetter<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
Kekduin in sleep.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Pissig en pleite, dat blijf. Ik kijk in de wolken. H\u00e9, zie ik zo bleek?<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
Soms lijken<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
de luchten op jouw vormen. Je komp terug, maar wanneer ken<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
‘n fiets niet raaie.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n
[p. 255]<\/div>\r\n
\r\n\r\n
Ren\u00e9 Descartes<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Hij liet een ander in de spieren snijden.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
De os viel. Vervloog bij die val niet alle os?<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Hij stak de oogbal uit, waste de bolvrucht<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
en tilde hem in zijn hand. Hoeveel os bleef<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
loeien in dit lillend oog? Hij pelde de lagen<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
achter het netvlies om te zien hoe het licht inviel.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Het licht van de Dertigjarige Oorlog.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Het licht dat over de levenden en doden scheen.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Het licht dat Gods bestaan bewijzen kon.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
In zijn handen lag het oog als een gewonde ui.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Gaf die gebuikte waterzak, besmeurd met bloed,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
een beeld dat hij vertrouwen moest? Hij zag<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
de projectie van de wereld,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
de daad van kijken van een os,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
de spiegel van de zintuigen van God,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
de krassen van een mes achter een oog,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
de spieren die in de oorlog nodig zijn,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
een goed overzicht van menselijk leven.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Maar geen moraal. Geen teken, geen taal.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Noch van het licht, noch van de donkere pijn.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n
[p. 256]<\/div>\r\n
\r\n\r\n
De wolvenhemel<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
De eerste wolvenoorlog woedde zestig jaar.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
De tweede, administratiever, vijf. Daarna<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
werd aan veertien wolven een verblijf aangeboden<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
in een park: \u2018U ontwaakt te midden der natuur.\u2019<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
De wolven wisten een berg te veroveren en vestigden<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
zich nekzwaaiend en voorpootverplaatsend in de spelonken.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Hun aantal nam toe. Trotse berichten hoe ze zich vochten<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
in roedels. De dieren werden groter en sterker en grijzer.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Hartveroverend de jonge bizons, de beren,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
de vergezichten, de pluimen van stoom, de ijzerhoudende<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
luchten, de door God gemeten toppen van de eindeloosheid.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Heilig, heilig, heilig was in het park het welzijn der dieren.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Niet voor niets hadden wij allen de parken bekostigd,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
niet voor niets de kogelrijke wolvenoorlogen gevoerd.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Niemand van ons liet zich tegenhouden en met alle winden kwamen<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
de vissers, het kanokantoor, de roofvogeldames, de bisontours.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Het idee van een school in dat park ontstond in een stad<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
onder de rook van metaalglas waar de kinderen rondplasten<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
in remoliejassen en niet meer wisten hoeveel poten de natuur,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
hoe een kei het water verzilverde, hoe de sparren nestelden.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>
[p. 257]<\/div>
\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
De parkschoolkinderen rekenden de ongerepte warmwaterbronnen,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
leerden de kampioenen der rotsen, de trots van land<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
en eland en arend, telden de stampende hoeven, zagen<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
de slang bij de keuken (vermoord, wat een schandaal werd).<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Op een dag stonden drie wolven achter het hek<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
te kijken naar de leergierige kinderen. Een van de kleintjes<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
zwaaide naar de dieren, de juffrouw in natuurgummi<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
laarzen zag dat de poothoogte de paniekmeter haalde.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Later vond een vlinderend kind een groot gat in het hek<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
en bij het wisselen van de lessen lepelden doodstille leerlingen<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
hun bakjes versterkende kruidensoep starend naar de wolf<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
de pisgele, die in gelijk ritme tikkend in de zonnige gang liep.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Men besloot het gedrag van de wolf te verzwijgen, want storen<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
van de natuur was onmogelijk. Heilig het welzijn der dieren.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Anderzijds hadden we recht op onderwijs tussen de sequoia’s<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
en met de neus in de holen van vossen. We betaalden ervoor.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
De woorden, beweerden de kleinsten, die de wolven<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
gebruikten, klonken bekend. Het leken de woorden uit hun eigen<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
dromen, woorden van ver voor hun geboorte. Vanaf de<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
wolventaalles gilden kinderen ‘s nachts, werden snikkend wakker.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Liep het eerste kind weg? Werd het meegevoerd,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
voorzichtig, tussen de hoektanden? Bloed<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
werd niet gevonden. Geen sporen. De verhalen<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
van de kleinsten over de springende wolfreus.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Toen het volgende kind verdween, (een bal over het hek)<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
wees een vriendin met wijdopen ogen naar de verte.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Een voorzichtige expeditie van veertienjarigen in kastierokjes<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
leverde niets op. De achtergeblevene<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>
[p. 258]<\/div>
\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
begon na drie nachten te huilen en kon niet meer<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
stoppen. Het geluid schuurde uit haar jonge keel<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
en werd een hoog janken, een onverklaarbare taal<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
die beantwoord werd door echo’s van over de bergen.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n
[p. 259]<\/div>\r\n
\r\n\r\n
Eeuwigheidsformule (Afrodisiacum Tigrinum)<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Totdat zij, die tijgerbotten malen om een onverdiende opleving te<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
smaken<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
van hun geil verlangen, bulten als blauwe ogen op hun lijven zien<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
verschijnen.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Tot zij door het eten van die vogelvrije grote katten, de haat bij<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
vrouwen zien<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
openbarsten en naar buiten spuiten. Tot in de hemel van hun<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
bijgeloof op de troon<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
een tijger met een kroon van zilveren kogels, bediend door gibbons,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
straf bepaalt.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Zodat zijzelf, galnaakt en hijgend, met regels uit een watervlug<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
vervloeiend heden,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
tot altijddurend gokspel worden gedwongen en onder hoongelach<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
van tergend jonge<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
meiden met hun botten moeten betalen, die telkens uit hun vet<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n \r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\n
worden gesneden.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n<\/div>
\n

Over het gehele werk<\/h3>\n

Tirade<\/a><\/p>\n

Over dit hoofdstuk\/artikel<\/h3>\n

Tomas Lieske<\/a><\/p>\n
\n<\/div><\/div><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[p. 251] Tomas Lieske Gedichten Kleuter \u00a0 Haar hoofd valt bigot op de tafelrand. \u00a0 Haar hand wrijft een verdroogde korst \u00a0 weg die tegen de binnenkant van haar slaap \u00a0 lijnen krast. Haar dorst is stervensgroot. \u00a0 Zij schuift een bord met eten van zich af. \u00a0 \u00a0 \u00a0 Zij kauwt haar kloven bloot…. Lees verder <\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","class_list":["post-303610","dbnl","type-dbnl","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\nTomas Lieske Gedichten · Uitgeverij Van Oorschot<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"en_US\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Tomas Lieske Gedichten · Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"[p. 251] Tomas Lieske Gedichten Kleuter \u00a0 Haar hoofd valt bigot op de tafelrand. \u00a0 Haar hand wrijft een verdroogde korst \u00a0 weg die tegen de binnenkant van haar slaap \u00a0 lijnen krast. Haar dorst is stervensgroot. \u00a0 Zij schuift een bord met eten van zich af. \u00a0 \u00a0 \u00a0 Zij kauwt haar kloven bloot.... Lees verder\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2021-06-04T17:32:43+00:00\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Est. reading time\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"6 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/\",\"name\":\"Tomas Lieske Gedichten · Uitgeverij Van Oorschot\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\"},\"datePublished\":\"2000-12-31T23:00:33+00:00\",\"dateModified\":\"2021-06-04T17:32:43+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"en-US\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"DBNL\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"Tomas Lieske Gedichten\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\",\"name\":\"Uitgeverij Van Oorschot\",\"description\":\"\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"en-US\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Tomas Lieske Gedichten · Uitgeverij Van Oorschot","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/","og_locale":"en_US","og_type":"article","og_title":"Tomas Lieske Gedichten · Uitgeverij Van Oorschot","og_description":"[p. 251] Tomas Lieske Gedichten Kleuter \u00a0 Haar hoofd valt bigot op de tafelrand. \u00a0 Haar hand wrijft een verdroogde korst \u00a0 weg die tegen de binnenkant van haar slaap \u00a0 lijnen krast. Haar dorst is stervensgroot. \u00a0 Zij schuift een bord met eten van zich af. \u00a0 \u00a0 \u00a0 Zij kauwt haar kloven bloot.... Lees verder","og_url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/","og_site_name":"Uitgeverij Van Oorschot","article_modified_time":"2021-06-04T17:32:43+00:00","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Est. reading time":"6 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/","name":"Tomas Lieske Gedichten · Uitgeverij Van Oorschot","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website"},"datePublished":"2000-12-31T23:00:33+00:00","dateModified":"2021-06-04T17:32:43+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/#breadcrumb"},"inLanguage":"en-US","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/tomas-lieskegedichten-3\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"DBNL","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"Tomas Lieske Gedichten"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/","name":"Uitgeverij Van Oorschot","description":"","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"en-US"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl\/303610","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/dbnl"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=303610"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=303610"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}