{"id":304315,"date":"2008-01-01T00:00:36","date_gmt":"2007-12-31T23:00:36","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/"},"modified":"2021-06-04T18:51:37","modified_gmt":"2021-06-04T17:51:37","slug":"john-toxopeusdorothy","status":"publish","type":"dbnl","link":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/","title":{"rendered":"John Toxopeus\r\n\r\nDorothy"},"content":{"rendered":"
\r\n\r\n <\/interp>
[p. 47]<\/div>\r\n<\/a>\r\n

\r\nJohn Toxopeus<\/i>\r\n\r\n
\r\nDorothy<\/h3>\r\n\r\n

Met moeite was het me gelukt. Er was voldoende onderdak. Drie weken kon ze blijven, in ieder geval. En dat geld kwam er ook wel. Kon ik maar bellen om het haar te zeggen. Maar een nummer had ik niet. Ik voelde me tevreden, trots toen ik haar schreef. \u2018Ik heb het geregeld,\u2019 zo begon ik mijn brief.<\/p>\r\n\r\n

Veertig jaar geleden was ze weggegaan. Mijn oudste zus, Dora. Eigenlijk nog een kind.<\/p>\r\n\r\n

Recalcitrant, zo noemden ze dat in die tijd. Ik ondervond het iedere dag. Een gemeen loeder was het. Een gluiperd.<\/p>\r\n\r\n

Ze zei dat ik stiekem stond te loeren als ze zich aan- of uitkleedde, dat ik geld jatte, dat ik de dure porseleinen vaas van de hoge kast had gehaald om aan een vriendinnetje te laten zien.<\/p>\r\n\r\n

Soms geloofde mijn moeder haar. Soms niet. Een beetje om en om. Mijn moeder schipperde. Onontkoombaar met vijf kinderen. Mijn zus was de ergste. Zij liet de deur open staan zodat Bobbie, het hondje dat ik had gekregen, ontsnapte en niet meer terugkwam.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ik wou dat je dood was,\u2019 riep ik.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

\u2018In Australi\u00eb hebben ze mensen nodig,\u2019 zei een oom. Hij was de eerste van een hele serie die langskwam nadat mijn vader was vertrokken. Ome Henk. Hij rook naar bier en Old Spice. Later kwam hij bij ons wonen. Hij sliep bij mijn moeder. Zoiets duurde meestal een half jaar. \u2018In Australi\u00eb is een tekort aan mensen,\u2019 zei hij. \u2018Vooral in de landbouw en in de horeca. Je wordt daar prima opgevangen. Ze betalen alles. Er is een mannenoverschot.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Een mannenoverschot?\u2019 vroeg ik.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ja,\u2019 zei hij, \u2018een mannenoverschot. Of een vrouwentekort. Dat is hetzelfde.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018God is getrouw, zijn plannen falen niet,\u2019 zong ik. Het kwam plotseling in mij op.<\/p>\r\n

[p. 48]<\/div>\r\n

Ome Henk bracht haar weg met Gijs, mijn oudste broer.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Zo’n haven, dat is pas interessant,\u2019 zei Gijs. \u2018Ze gaat met een boot zo groot als onze school en de kerk bij elkaar.\u2019<\/p>\r\n\r\n

Ik geloofde het niet.<\/p>\r\n\r\n

Mijn moeder moest erg huilen.<\/p>\r\n\r\n

Ik zei dat ze wel gauw weer terug zou zijn. Ze zouden ook daar snel genoeg van haar hebben. Het was bedoeld als grapje, maar ik kreeg een draai om mijn oren.<\/p>\r\n\r\n

We hoorden heel lang niets van haar, terwijl mijn moeder toch vaak schreef. Iedere week, velletjes vol. De kinderen mochten er dan ook wat onder schrijven. Ik vertelde meestal wat over voetbal als ik gewonnen had en over een vriendin van haar die zwanger was. Dat mocht eigenlijk niet van mijn moeder, maar toen stond het er al. Ik vroeg of ze postzegels wilde sturen omdat ik die kon ruilen voor voetbalplaatjes.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Na vier maanden kregen we een brief van haar. Een korte brief. Het ging goed. Ze werkte in een abattoir. Vilde koeien en schapen. Smerig werk, maar ze verdiende veel geld. Ze had een vriend, de chauffeur van een veeboer. Ze schreef over kleren die ze gekocht had en vroeg waarom we nooit terugschreven. Dit was alweer haar derde brief.<\/p>\r\n\r\n

\u2018De posterijen werken daar slecht,\u2019 zei ome Sjaak. Hij zat op kantoor bij Van Gend en Loos en was een nieuwe vriend van mijn moeder.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Als ik mijn zuster voor me zie, dan denk ik niet aan dat magere kind met dat overdreven opgestoken haar en de blote zomerjurkjes die niks verhulden omdat er niks te zien was. Dan denk ik aan de foto die ze stuurde: aan het strand met een baby, half op haar arm, half op haar dikke buik en een kleuter bij haar voeten, jankend, met zijn mond wagenwijd open. Naast haar een grote, brede man met een domme grijns en haar waar je maar haar kunt hebben. Dat is Johnny, schreef ze. De missing link<\/i>, noemde mijn moeder hem. Mijn moeder had een voorliefde voor uitdrukkingen die ze zelf nauwelijks begreep. Die gezinsfoto was de enige foto die we van haar hadden. Verder was er niets. Geen verjaardagskaarten, geen geboortekaartjes, niets.<\/p>\r\n\r\n

Tot zo’n twee jaar geleden.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

\u2018Waarom ik deze brief juist aan jou stuur, weet ik niet,\u2019 schreef ze. \u2018Jij was altijd zo serieus. Jij dacht na over de dingen.\u2019 Ze schreef dat Johnny zich dood had gezopen, dat haar vier kinderen in Melbourne woonden, hun eigen\r\n<\/p>

[p. 49]<\/div>

leven leidden, weinig tijd voor haar hadden. Ze moest veel aan ons denken. Vooral aan mij. Ze dacht er wel eens aan om te komen, voor een maandje of zo, maar durfde niet. \u2018De afstand is te groot, we zijn vreemden voor elkaar,\u2019 schreef ze. Trouwens, geld had ze niet. Een kleine uitkering. Soms hielp ze in een hamburgertent als er niemand anders beschikbaar was. Met Kerst kreeg ze een extraatje van de familie waar Johnny had gewerkt. \u2018Ik zal jullie wel nooit meer zien,\u2019 schreef ze. En dat we dat wel niet erg zouden vinden. \u2018Ik weet niet eens of deze brief wel bij jou aankomt. Misschien ben je wel dood.\u2019 Dorothy<\/i> stond er onder, naast een bruine kring. Ik rook er aan maar kon het niet thuisbrengen.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

\u2018Wat haal je je op de hals,\u2019 zei mijn vrouw. \u2018Wou je haar hier laten logeren? We hebben allebei een druk leven. Een weekje zou nog gaan, maar een maand? Wat moeten we met dat mens?\u2019 Ze gaf me een kus. \u2018Maar het is natuurlijk wel lief van je.\u2019<\/p>\r\n\r\n

Gijs, die ik als eerste belde, wilde wel bijdragen in de kosten en vroeg of 500 euro goed was. Met zijn Franse vrouw heeft hij een wijngaard in de Dordogne. \u2018Ze mag hier een week komen, maar dan moet ze wel meehelpen,\u2019 zei hij. Ik verwachtte nog een lachje, maar dat kwam niet.<\/p>\r\n\r\n

Mijn jongere zus begon meteen over haar kleinkind met het open ruggetje en de zorgen die ze daarover had en dat ze zoveel voor het kindje bad en of wij dat ook deden. \u2018Bel Ronald maar,\u2019 zei ze. \u2018Nu z’n vrouw bij hem weg is heeft hij plek zat.\u2019 Ik vertelde haar dat ik dat al gedaan had en dat Door daar wel een weekje kon logeren, hooguit. Op geld van hem moesten we niet rekenen omdat hij zich scheel betaalde aan dat godvergeten klerewijf. Ik herhaalde letterlijk zijn woorden.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Je herkent me zo, had ze teruggeschreven en dat klopte wel. In de aankomsthal van Schiphol werd ze door medepassagiers nagekeken: een dikke vrouw met een grijze paardenstaart en een lange, beige regenjas die tot op haar schoenen hing. Afgetrapte, bruine schoenen die zelfs in een bejaardentehuis niet meer worden gedragen. \u2018Jongen, ik heb niks anders,\u2019 zou ze later zeggen. Dat bleek ook uit de bagage die ze bij zich had. Een legerrugzak waarop een grote Canadese vlag was genaaid. Hoe ze daar aan kwam wist ze niet meer. \u2018Nog van Johnny denk ik,\u2019 zei ze. Ze leek blij me te zien, beantwoordde onwennig mijn zoenen, bewonderde mijn tien jaar oude Mazda 626 en keek als verdoofd om zich heen toen we naar huis reden. Een gesprek wou niet vlotten.<\/p>\r\n

[p. 50]<\/div>\r\n

Hoewel het niet warm was, draaide ik een raampje open en dacht aan de mensen in het vliegtuig die al die tijd haar indringende zure zweetlucht hadden moeten verdragen.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Mijn vrouw had koffie gezet en appelgebak gekocht omdat Dorothy daar vroeger zo gek op was.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Neem eerst lekker een douche. Daar ben je vast wel aan toe,\u2019 zei ik.<\/p>\r\n\r\n

Ze aarzelde en zei dat je huid schraal wordt van teveel wassen, maar in de badkamer wees ik haar een fles bodylotion, die ik daarna nooit meer heb teruggezien.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Heeft ze verder wel kleren bij zich?\u2019 vroeg mijn vrouw. We overlegden dat ze misschien wat van mijn vrouw aankon, kleren die ze zelf niet meer nodig had, maar we konden niks bedenken wat ze aan kon. \u2018Ik heb nog wel slobbertruien en een oude joggingbroek,\u2019 peinsde ik.<\/p>\r\n\r\n

We vonden het beter even af te wachten.<\/p>\r\n\r\n

Na een half uur kwam ze beneden. Ze ging op de bank zitten en rekte zich uit. \u2018Toch wel lekker zo’n douche,\u2019 zei ze. \u2018Thuis heb ik een badkuip. Niet met stromend water, hoor. En de rivier natuurlijk.\u2019 Over haar blote bovenlijf droeg ze een wit T-shirt met een verwassen woeste buffelkop, daaronder een kakikleurige korte broek. Ik keek naar haar blote voeten. Kleine voeten had ze vroeger, smal met slanke, rechte tenen. Dat vond ik toen het enige mooie aan haar. Met voeten heb ik iets, het is een soort fascinatie. Ik moet er altijd naar kijken. Nu was het grotendeels eelt, geelbruine korsten met kloven, vooral bij de hielen. De grote teen van haar rechtervoet had een dikke kalknagel en was over de teen ernaast gegroeid. Ik zuchtte diep en zag dat ze naar mij keek.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Je masseerde ze vroeger,\u2019 zei ze. \u2018Weet je dat nog?\u2019<\/p>\r\n\r\n

Ik keek schuin naar mijn vrouw die opstond en naar de keuken liep om de koffie en het appelgebak te halen.<\/p>\r\n\r\n

Dorothy dronk en at gulzig, vooral, dat gevoel bekroop me al snel, om zo gauw mogelijk over te kunnen stappen op iets sterkers.<\/p>\r\n\r\n

Whisky, ja, dat had ik wel. Johnny Walker toevallig? Nee, die niet.<\/p>\r\n\r\n

Ik voelde me zo’n doorgewinterde alcoholist toen ik ‘s avonds laat in de nachtwinkel een fles ging halen.<\/p>\r\n\r\n

Ze snotterde, streelde het etiket, en zei dat ze veel aan hem dacht.<\/p>\r\n\r\n

We knikten begrijpend.<\/p>\r\n\r\n

Ze begon over de nalatenschap van onze moeder. Het beetje dat ze had\r\n<\/p>

[p. 51]<\/div>

gekregen. Of er echt niet meer was overgebleven. Waar we ons huis van hadden betaald.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ik vind hier niks aan,\u2019 zei ik tegen mijn vrouw toen we alleen waren.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Ik had onze kinderen gevraagd om langs te komen, voor een gezellig etentje met hun tante. Eerst bekeken we foto’s, van vroeger. Dorothy was vooral ge\u00efnteresseerd in de foto’s waar zij opstond. Zelf had ze niks, zei ze. Ik beloofde dat ik afdrukken zou laten maken. Ze zei dat ik haar darling brother<\/i> was. De kinderen deden eerst erg hun best, maar daarna praatten ze vooral over zichzelf en vertelden elkaar bijzonderheden die hen waren overkomen.<\/p>\r\n\r\n

Onder het eten hadden onze twee zoons het hoogste woord en toen ik daar wat van zei, viel er een vervelende stilte.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Mag de tv niet aan?\u2019 vroeg Dorothy. \u2018Australische zenders zijn erg grappig.\u2019 Ze stond op om de afstandsbediening te pakken.<\/p>\r\n\r\n

Ik zei dat we nu geen tv gingen kijken en dat we geen Australische zenders hadden.<\/p>\r\n\r\n

Ze keek me ongelovig aan en mompelde fuck you.<\/i> Ze ging op de bank zitten en begon te zappen.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Nog drie dagen,\u2019 fluisterde ik tegen mijn dochter die haar met grote ogen zat te bekijken.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Op wie lijkt ze in Godsnaam?\u2019 vroeg ze. \u2018Vast op die weggelopen opa die we niet kennen.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ze lijkt op het leven in Australi\u00eb,\u2019 zei ik.<\/p>\r\n\r\n

De vriendin van mijn tweede zoon die er ook bij was, kreeg de slappe lach en toen Dorothy hun kant opkeek, zei mijn zoon dat ze daar wel vaker last van had. Dorothy zei dat hij haar dan maar gauw zwanger moest maken, dat het dan wel overging, waarna mijn vrouw zei dat ze het zo wel welletjes vond, ook van tafel opstond en naast mijn zus naar Desperate Housewives<\/i> ging zitten kijken.<\/p>\r\n\r\n

Ik ruimde met de kinderen de tafel af en we speelden een spelletje Risk.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Kijk nou eens,\u2019 riep Dorothy plotseling en ging rechtop zitten. \u2018Precies zo’n hondje hadden wij vroeger. Weet je dat nog? Weet je z’n naam nog?\u2019 vroeg ze.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Bobbie,\u2019 zei ik.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ja,\u2019 zei ze en zakte terug in de kussens. \u2018Bobbie, een vals kreng was het.\u2019<\/p>\r\n\r\n

Ik wilde iets gemeens tegen haar zeggen, maar wist niet wat. \u2018Godverdomme,\u2019 zei ik toen, terwijl ik nooit vloek.<\/p>\r\n

[p. 52]<\/div>\r\n

\"illustratie\"

<\/div>
\n

Over dit hoofdstuk\/artikel<\/h3>\n

John Toxopeus<\/a><\/p>\n
\n<\/div><\/div><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[p. 47] John Toxopeus Dorothy Met moeite was het me gelukt. Er was voldoende onderdak. Drie weken kon ze blijven, in ieder geval. En dat geld kwam er ook wel. Kon ik maar bellen om het haar te zeggen. Maar een nummer had ik niet. Ik voelde me tevreden, trots toen ik haar schreef. \u2018Ik… Lees verder <\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","class_list":["post-304315","dbnl","type-dbnl","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\nJohn Toxopeus Dorothy · Uitgeverij Van Oorschot<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"en_US\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"John Toxopeus Dorothy · Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"[p. 47] John Toxopeus Dorothy Met moeite was het me gelukt. Er was voldoende onderdak. Drie weken kon ze blijven, in ieder geval. En dat geld kwam er ook wel. Kon ik maar bellen om het haar te zeggen. Maar een nummer had ik niet. Ik voelde me tevreden, trots toen ik haar schreef. \u2018Ik... Lees verder\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2021-06-04T17:51:37+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/wp-content\/uploads\/2008\/01\/_tir001200801ill0012-150x200.gif\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Est. reading time\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"10 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/\",\"name\":\"John Toxopeus Dorothy · Uitgeverij Van Oorschot\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/wp-content\/uploads\/2008\/01\/_tir001200801ill0012-150x200.gif\",\"datePublished\":\"2007-12-31T23:00:36+00:00\",\"dateModified\":\"2021-06-04T17:51:37+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"en-US\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"en-US\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/wp-content\/uploads\/2008\/01\/_tir001200801ill0012-150x200.gif\",\"contentUrl\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/wp-content\/uploads\/2008\/01\/_tir001200801ill0012-150x200.gif\"},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"DBNL\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"John Toxopeus Dorothy\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\",\"name\":\"Uitgeverij Van Oorschot\",\"description\":\"\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"en-US\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"John Toxopeus Dorothy · Uitgeverij Van Oorschot","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/","og_locale":"en_US","og_type":"article","og_title":"John Toxopeus Dorothy · Uitgeverij Van Oorschot","og_description":"[p. 47] John Toxopeus Dorothy Met moeite was het me gelukt. Er was voldoende onderdak. Drie weken kon ze blijven, in ieder geval. En dat geld kwam er ook wel. Kon ik maar bellen om het haar te zeggen. Maar een nummer had ik niet. Ik voelde me tevreden, trots toen ik haar schreef. \u2018Ik... Lees verder","og_url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/","og_site_name":"Uitgeverij Van Oorschot","article_modified_time":"2021-06-04T17:51:37+00:00","og_image":[{"url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/wp-content\/uploads\/2008\/01\/_tir001200801ill0012-150x200.gif","type":"","width":"","height":""}],"twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Est. reading time":"10 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/","name":"John Toxopeus Dorothy · Uitgeverij Van Oorschot","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/wp-content\/uploads\/2008\/01\/_tir001200801ill0012-150x200.gif","datePublished":"2007-12-31T23:00:36+00:00","dateModified":"2021-06-04T17:51:37+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/#breadcrumb"},"inLanguage":"en-US","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"en-US","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/#primaryimage","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/wp-content\/uploads\/2008\/01\/_tir001200801ill0012-150x200.gif","contentUrl":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/wp-content\/uploads\/2008\/01\/_tir001200801ill0012-150x200.gif"},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/john-toxopeusdorothy\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"DBNL","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"John Toxopeus Dorothy"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/","name":"Uitgeverij Van Oorschot","description":"","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"en-US"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl\/304315","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/dbnl"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=304315"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=304315"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}