{"id":304446,"date":"2009-01-01T00:00:59","date_gmt":"2008-12-31T23:00:59","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/"},"modified":"2021-06-04T18:52:47","modified_gmt":"2021-06-04T17:52:47","slug":"lieke-marsmangedichten-2","status":"publish","type":"dbnl","link":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/","title":{"rendered":"Lieke Marsman\r\n\r\nGedichten"},"content":{"rendered":"
\r\n\r\n <\/interp>
[p. 13]<\/div>\r\n<\/a>\r\n

\r\nLieke Marsman<\/i>\r\n\r\n
\r\nGedichten<\/h3>\r\n\r\n

Woensdag<\/h4>\r\n\r\n
\r\n\r\n
1<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Dit is onze slaapkamer. Al sliepen er veel mensen voor ons,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
al sliepen er veel mensen met ons – onze slaapkamer.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Een ruimte is van wie er vannacht het vaakst heeft geademd.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Iemand zegt: toen mijn vader stierf, was het huis voor altijd<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
van hem. Wij erfden het, maar hij had er het vaakst niet geademd.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Zijn huis. Hier kan mijn theorie niet tegenop. Stel je voor,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
je hebt je mooiste rok aangetrokken, je hebt eindelijk opgezocht<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
hoe je Dvo\u0159\u00e1k uit moet spreken, op de radio klinkt Jens Lekman’s<\/i>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\nfarewell song to Rocky Dennis<\/i> en het huis zal de hele dag<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
niet het jouwe zijn.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n
[p. 14]<\/div>\r\n
\r\n\r\n
2<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
We zijn heel stil terwijl ik haast voor het eerst een gedicht schrijf<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
waarin ik niet begin met enkel \u2018ik\u2019 – in het gedicht is plaats voor<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
iemand anders. Hij is stil. Dan zegt hij dat onze lieve heer<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
vreemde kostgangers heeft en begrijp ik dit maar al te goed.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
De stad, bijvoorbeeld, is als het ware een kind aan huis,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
staat iedere ochtend voor mijn deur. De keuken van de heer<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
krijgt het nog druk vandaag, geeft schone borden aan de obers mee.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
En ook de taal is vreemd wreed, zegt dingen als: wanneer je je<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
alleen voelt, kun je wachten tot je een ons weegt.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n
[p. 15]<\/div>\r\n
\r\n\r\n
3<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
De tijd lijkt maar niet verder dan drie uur te willen zijn, de stad<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
verlaat mijn stoep. Ik kijk haar door de brievenbus na<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
om te zien hoe de fietsers als naaimachines haar straten aaneenrijgen.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
In de gordijnen hangen gordijnen een metafoor voor moeheid<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
te zijn, ik draag mijn droefheid als een polshorloge. Het bandje<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
maak ik los voor ik het bad in stap, de wijzers van het klokje<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
zet ik stil tot ik weet wie. In de keuken knettert stroom<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
als vliegen door de lampen. Er staat een kabinet waarin ik achter glas<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
mijn angst bewaar als relikwie. En dan is zij er nog, die wat ze is<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
met een horloge vergelijkt en wat ze zegt met po\u00ebzie.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n
[p. 16]<\/div>\r\n
\r\n\r\n
4<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Ik ben van slag wanneer ik aan het begin van de avond<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
op mijn fiets zit en aan franse woorden denk. Ik denk hardop<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
en zacht na als een open zenuw: het is lastig te zeggen of dit pijn doet<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
of dat ik het aardig vind dat ik ergens naar binnen mag. Wanneer ik me<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
in een ruimte vol glasscherven naar het licht dans, weet ik dat ik iets<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
te zeggen heb. Maar ik zeg het niet en vraag me af wat een zefier is.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Ondertussen maak ik graag dingen goed, in slechts \u00e9\u00e9n avond<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
recht ik mijn rug alsof ik van tuinkers ben. Als ik hier vandaan fiets<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
zijn mijn toekomstige huizen vriendelijk donkergroen geworden,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
met open mondzenuwen gapen ze me aan wanneer ik aan het eind<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
van de avond op mijn fiets zit en aan slag ben.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n
[p. 17]<\/div>\r\n
\r\n\r\n
5<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Ik lees een boek van achter naar voren en weet dat ik<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
zo meteen op de bladzijde kom waar iemand een kruisje<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
heeft gezet voor de allermooiste zin. Wat de allermooiste zin is<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
weet ik nog niet, maar het is de zin waar ik ‘s nachts om huil<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
omdat het ochtend is en ik een nacht niet heb gehuild<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
omdat het ochtend… Zo keer ik wat ik denk om in cirkels,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
alsof ik met mijn wijsvinger een kristallen glas laat zingen.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Ik keer het om totdat het achterstevoren en binnenstebuiten<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
of omgekeerd is. Wanneer ik bij de zin met het kruisje kom,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
sla ik de bladzijde om en beland in het deel van het boek<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
waarin alles nog goed was.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n\r\n
[p. 18]<\/div>\r\n

Alsof je een groot brood bent eet ik je weg<\/h4>\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Witte pluizen van deeg plakken tegen mijn wangen<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
en tanden, die in een droom \u00e9\u00e9n voor \u00e9\u00e9n uitvielen en niet<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
onder mijn kussen kwamen te liggen, waar mijn moeder<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
er een gulden voor zal leggen. Ik haal de tijden door elkaar<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
alsof dit Latijn was. Hier ben ik de barbaar,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
die maar half begrijpt wat je zegt over cijfers, nog maar half<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
zo oud als op de dag waarop ik dingen ga weten. Voorlopig<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
snap ik niets van belangrijke getallen, het abc van de wiskunde<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
bevindt zich voor mij nog in het woordje abacus. Maar vertel<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
alvast over dat getal – zwel nog eens aan.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Het is de laatste dag en in gele lichten word ik wakker<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
naast een bed van bloemen, alsof ik vier ben, uit bed gevallen,<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
naast mijn tanden lig. De stukken luchtig deeg vliegen<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
door de ruimte als waren ze van rijst. Ik trouw met hem<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
op de dag die het einde der tijden is, dus gebruik ik de infinitief<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
om als een balein met mijn vingers zijn haren te filteren.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Wanneer ik geen walvis meer ben, schud ik het zeewier<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
van mijn lichaam, waarna ik dansend op de rotsen verschijn.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Ik gil het hard, sirene in nacht. Het is een mooi refrein:<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\nWat wil je horen ik zeg het je<\/i>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\nWat wil je zien ik plak het voor je ogen<\/i>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\nWil je dat ik een spreekwoord gebruik ik ken ze<\/i>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\r\nWil je dat ik naakt ben ik moet iets zijn<\/i>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
Was ik een belangrijk getal dan zou ik<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n
\r\n
\u00a0<\/div>\r\n
\r\n
mee gerekend worden.<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>\r\n\r\n<\/div>
\n

Over dit hoofdstuk\/artikel<\/h3>\n

Lieke Marsman<\/a><\/p>\n
\n<\/div><\/div><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[p. 13] Lieke Marsman Gedichten Woensdag 1 \u00a0 Dit is onze slaapkamer. Al sliepen er veel mensen voor ons, \u00a0 al sliepen er veel mensen met ons – onze slaapkamer. \u00a0 Een ruimte is van wie er vannacht het vaakst heeft geademd. \u00a0 Iemand zegt: toen mijn vader stierf, was het huis voor altijd \u00a0… Lees verder <\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","class_list":["post-304446","dbnl","type-dbnl","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\nLieke Marsman Gedichten · Uitgeverij Van Oorschot<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"en_US\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Lieke Marsman Gedichten · Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"[p. 13] Lieke Marsman Gedichten Woensdag 1 \u00a0 Dit is onze slaapkamer. Al sliepen er veel mensen voor ons, \u00a0 al sliepen er veel mensen met ons – onze slaapkamer. \u00a0 Een ruimte is van wie er vannacht het vaakst heeft geademd. \u00a0 Iemand zegt: toen mijn vader stierf, was het huis voor altijd \u00a0... Lees verder\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2021-06-04T17:52:47+00:00\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Est. reading time\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"4 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/\",\"name\":\"Lieke Marsman Gedichten · Uitgeverij Van Oorschot\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\"},\"datePublished\":\"2008-12-31T23:00:59+00:00\",\"dateModified\":\"2021-06-04T17:52:47+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"en-US\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"DBNL\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"Lieke Marsman Gedichten\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\",\"name\":\"Uitgeverij Van Oorschot\",\"description\":\"\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"en-US\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Lieke Marsman Gedichten · Uitgeverij Van Oorschot","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/","og_locale":"en_US","og_type":"article","og_title":"Lieke Marsman Gedichten · Uitgeverij Van Oorschot","og_description":"[p. 13] Lieke Marsman Gedichten Woensdag 1 \u00a0 Dit is onze slaapkamer. Al sliepen er veel mensen voor ons, \u00a0 al sliepen er veel mensen met ons – onze slaapkamer. \u00a0 Een ruimte is van wie er vannacht het vaakst heeft geademd. \u00a0 Iemand zegt: toen mijn vader stierf, was het huis voor altijd \u00a0... Lees verder","og_url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/","og_site_name":"Uitgeverij Van Oorschot","article_modified_time":"2021-06-04T17:52:47+00:00","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Est. reading time":"4 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/","name":"Lieke Marsman Gedichten · Uitgeverij Van Oorschot","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website"},"datePublished":"2008-12-31T23:00:59+00:00","dateModified":"2021-06-04T17:52:47+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/#breadcrumb"},"inLanguage":"en-US","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/lieke-marsmangedichten-2\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"DBNL","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"Lieke Marsman Gedichten"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/","name":"Uitgeverij Van Oorschot","description":"","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"en-US"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl\/304446","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/dbnl"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=304446"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=304446"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}