{"id":304911,"date":"2013-01-01T00:00:03","date_gmt":"2012-12-31T23:00:03","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/"},"modified":"2021-06-04T19:02:43","modified_gmt":"2021-06-04T18:02:43","slug":"joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog","status":"publish","type":"dbnl","link":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/","title":{"rendered":"Joost van Oostijmuiden\r\n\r\nDe dialogendialoog"},"content":{"rendered":"
\r\n\r\n <\/interp>
[p. 5]<\/div>\r\n<\/a>\r\n

Joost van Oostijmuiden\r\n
\r\nDe dialogendialoog<\/h3>\r\n\r\n

\u2018Moet u ze zien liggen! Dat doet Klaasje nooit als er iemand op bezoek is,\u2019 zegt Detlev van Heest (56) ineens. Op het bed in zijn huiskamer is een zwarte poes boven op een wittige poes gaan liggen. In zijn boeken duiken zijn katten geregeld op, vooral de oudste, Kootje, die in drie werelddelen woonde en die dit jaar haar negentiende verjaardag hoopt te vieren.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Kootje schrijft aan haar autobiografie,\u2019 deelt Van Heest droogjes mee, \u2018maar omdat ze nogal last heeft van muisarmen dicteert zij mij de tekst. Dat gaat bijna vanzelf in dialoogvorm.\u2019 Hij richt zich tot de poes, die gezeten in een ouderwetse hoge kinderwagen, naar ons kijkt: \u2018Kootje, leg dat zelf eens uit.\u2019<\/p>\r\n\r\n

De aangesproken corpulente poes, die een opvallend groezelig gezicht heeft, reageert niet.<\/p>\r\n\r\n

\u2018Hebt u gehoord wat deze wijze kat ons uitlegt?\u2019 vraagt Van Heest na een pijnlijke stilte.<\/p>\r\n\r\n

\r\nIk heb niets gehoord, maar dat ligt misschien aan mij.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Het oude probleem,\u2019 verzucht Van Heest. \u2018Mensen kunnen niet luisteren als dieren met hen communiceren. U moet het ook w\u00edllen horen. Kootje vindt de dialoogvorm de natuurlijkste vorm van schrijven. Schrijft u het wel op?\u2019 Hij praat pas door als ik doe of ik schrijf.<\/p>\r\n\r\n

\r\nHet verdronken land<\/i>, het Japanse reisboek van Van Heest dat vorig jaar genomineerd werd voor de Bob den Uylprijs, bevat meesterlijke dialogen. Frans Timmermans, de huidige minister van Buitenlandse Zaken, in 2012 voorzitter van de Bob den Uylprijsjury, prees het als volgt: \u2018Van Heest houdt ervan dialogen \u201cuit het leven\u201d compleet op papier te kwakken, wat een soms wat vervreemdend, maar ook meeslepend effect heeft. Je zit als het ware aan tafel bij die mensen, en dat is een prestatie.\u2019<\/p>\r\n\r\n

Van Heests etagewoning in Amsterdam-Zuid is volledig ten dienste van zijn katten ingericht. De kinderwagen en het met bonte vodden bedekte ledikant in de huiskamer zijn exclusief voor zijn huisdieren. In het oog springen de met ko-<\/p>

[p. 6]<\/div>

kosmatten beklede reusachtige tapijtkokers langs zijn open boekenkasten, met behulp waarvan zijn katten alle planken kunnen bereiken. \u2018Ook Kootje,\u2019 licht hij desongevraagd toe, \u2018die slecht ter been is. Over die schuine tapijtrol kan ze tot de zoldering komen.\u2019 Van Heest staat op uit zijn fauteuil en tikt op een kartonnen doos op de bovenste plank van de grootste kast. \u2018Hierin slaapt ze wel eens. U mag Kootje daar wel naar vragen.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nIk beperk me liever tot een dialoog met u. U geldt als d\u00e9 specialist in het genre, niet uw poes.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

Zijn voor de Librisprijs genomineerde De verzopen katten en de Hollander<\/i> en de dramatische vervolgroman Pleun<\/i> zijn aaneenschakelingen van gesprekken.<\/p>\r\n\r\n

\r\nWaarom kiest u zo vaak voor de dialoog?<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ik schrijf over het leven en naar het leven.\u2019 Hij tilt de poes uit de kinderwagen en neemt weer plaats in zijn fauteuil. Het beest strekt zich uit op zijn schoot. \u2018Omdat ik het leven als een toneelstuk beschouw, volstaat in mijn boeken de dialoog, met hier en daar een regieaanwijzing ter precizering van de handeling.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nPardon? U schrijft, zegt u altijd, strikt autobiografisch, maar het leven is voor u, zegt u nu, een toneelstuk. En u schrijft de autobiografie van uw kat. Dat lijkt me onrijmbaar.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

Van Heest glimlacht vermoeid. \u2018Twee populaire misvattingen: dat toneelstukken de werkelijkheid niet weergeven en dat dieren ons niets te zeggen hebben. Het levensverhaal van Kootje bestaat voor een groot deel uit gesprekken tussen haar en mij en tussen haar en een aantal dieren. Deze aanpak biedt haar de mogelijkheid ingewikkelde zaken uit de doeken te doen op een onmenselijke, maar voor tweevoeters eenvoudig te bevatten manier.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nOnmenselijk?<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

De poes slaapt inmiddels. Detlev van Heest tilt haar kop op. Getergd opent ze haar linkeroog, een soepoog. \u2018Met onmenselijk,\u2019 zegt de schrijver, \u2018bedoel ik dat ze geen gebruik maakt van het denkpatroon en denkraam van mensen, terwijl ze zich wel bedient van menselijke communicatievormen, zoals het gesprek en de brief, louter om mensen in de gelegenheid te stellen kennis te nemen van haar verhaal. Druk ik mij correct uit?\u2019 Dit laatste vraagt hij aan zijn kat. Zijn rechterwijs- en middelvinger, die hij onder haar kin duwt, zorgen ervoor dat de poes knikt.<\/p>\r\n\r\n

\r\nEn als u die gesprekken samenvat of gewoon beschrijft wat er gebeurt?<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

Van Heest schenkt een kop rooibosthee in voor zichzelf. \u2018Toen u daarnet een kwartier te vroeg binnenkwam, informeerde ik naar uw kinderen. Het antwoord dat u gaf over uw auto die u niet aan de praat kreeg en de halsbrekende toeren die u met uw fiets moest uithalen om uw kinderen weg te brengen, tekent u. Als ik u\r\n<\/p>

[p. 7]<\/div>

in een roman opvoer, schrijf ik bijvoorbeeld: \u2018De bel! Kwart voor een! De journalist komt godbetert een kwartier te vroeg. Als hij boven is, blijkt hij een stuk langer en kaler dan ik mij hem herinner. \u201cIk ben wat eerder in verband met het weer. Vroeger op weg gegaan, je weet maar nooit. Ik kom liever niet te laat.\u201d Hij houdt zijn schoenen aan, hoewel hij mijn schoenen voor de voordeur moet hebben zien staan. Aan zijn schoenen kleeft modderige sneeuw die in de huiskamer bruine kringen op het vloerkleed achterlaat. \u201cHoe is het met uw kinderen?\u201d vraag ik hem, want ik heug mij dat hij doende was de bevolking van Alkmaar op peil te houden. Hij antwoordt dat hij er intussen nog een minderjarige ongeletterde bij heeft weten te maken. En zo voort.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nNiet zo’n sympathiek portret van mij.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Mijn observaties zijn van minder belang dan uw reacties. Als ik u in een roman laat zeggen \u201cik kom liever niet te laat\u201d, probeer ik de lezer tot een oordeel over u te verleiden.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nWelk oordeel?<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Dat mag de lezer zelf bepalen.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nOp deze manier is het vast een negatief oordeel. Dit is trouwens een oud en vies kleed. Maar dat schrijft u er dan niet bij.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Nee, want het is een erfstuk waaraan ik gehecht ben.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nIk zou toch liever hebben dat u me wat positiever neerzet, bijvoorbeeld door op te schrijven wat ik over de naam van mijn zoontje zei.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

Van Heest lacht. \u2018Dat ik u vroeg naar de naam van uw kind en u mij antwoordde dat u hem geen Engelse voetbalclubnaam geven wou? \u201cGeen Everton, Wembley, Chelsea of Quincy, maar gewoon Jan,\u201d zei u.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nJa. En dat u daar positief op reageerde.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Ik zei dat ik \u201cJan\u201d een originele naam vind.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nEen stoere naam, zei u. Waarom gebruikt u dat dan niet als u mij als personage neemt?<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Elke keuze is aanvechtbaar. Ik toon \u00e9\u00e9n kant van u: de journalist die een kwartier te vroeg durft te verschijnen en die zijn modderschoenen aanhoudt. Dat u uw zoontje Jan noemt, is andere een kant van u die ik verkies weg te laten.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nDat is erg eenzijdig. Ik ga in mijn vraaggesprek met u toch ook niet schrijven dat dit huis net een uitdragerij is met die kattezooi hier?<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Tuttut, ik laat u slechts zien hoe het werkt met de dialoog bij een autobiografische schrijver. Bovendien kan het u troosten dat de lezer ook met mij als personage en schrijver mag afrekenen. Ik lok een oordeel over mij uit. Ik heb brieven gekregen van mensen die me een klootzak vinden en die zich afvragen waarom mijn vrienden het zo lang met mij uithouden. Dat zijn oordelen gebaseerd op de\r\n<\/p>

[p. 8]<\/div>

uitlatingen van de ik-figuur in mijn boeken. Zelf trek ik geen conclusies en generaliseer ik nergens.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nUw personages hebben meningen en ze generaliseren wel degelijk.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Binnen de aanhalingstekens. Maar die komen voor rekening van mijn personages, niet van de schrijver.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nDe mening van het ik-personage en de schrijver vallen samen.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Binnen aanhalingstekens verliezen meningen hun categorische waarde. Als ik u in een roman opvoer en over u slechts meedeel dat ik in u een mengeling van onzekerheid en lompheid zie, laat ik geen ruimte over voor de lezer. Mijn oordeel wordt zijn oordeel.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nLomp? Vanwege mijn schoenen?<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018In een dialoog moet het knetteren.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nKunt u een roman zonder dialogen schrijven?<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Nee, dat kan ik niet. Mijn ex-vrouw vond mijn manier van schrijven veel te tijdrovend. Elke dag schreef ik urenlang gesprekken op. Ze zei dan: \u201cDoe het nou beknopt, kernachtig. Schrijf nou gewoon dat het uitzicht hier fantastisch is en dat het zonnetje schijnt. Maar jij schrijft al dat gelul van die mensen op.\u201d\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nHeeft zij niet een beetje gelijk? Een gesprek moet iets kernachtigs hebben. Anders wordt het gebabbel.<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Als ik wat ik te zeggen heb, zou terugbrengen tot de kern, verlies ik de greep op het kleine en fijne, op het anekdotische, op alles wat het leven smaak, kleur en geur geeft. De kern is zouteloos.\u2019<\/p>\r\n\r\n

Kleven er dan helemaal geen nadelen aan de dialoog?<\/p>\r\n\r\n

\u2018Nee. Met de dialoog, de diaboloog, zoals ik hem wel noem, kan een schrijver alles uitdrukken.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nDe dialoog als bewijs van de werkelijkheid?<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Hoe realistischer gesprekken opgeschreven zijn, met de ditjes en datjes erbij, hoe gemakkelijker een lezer aanneemt dat het beschrevene ook werkelijk is gebeurd.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nIs goede dialogen schrijven te leren?<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Alles is te oefenen. Je moet in geen geval een bandje mee laten lopen en dat dan uittikken. De werkelijkheid laat zich niet notuleren.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nOp welke dialoog bent u het meest trots?<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Trots? In Het verdronken land<\/i> heb ik in twaalf of dertien bladzijden een gesprek weergegeven tussen vier steeds beschonkener rakende mensen. Dat is wel een knappe dialoog.\u2019 Van Heest staat op, hevelt de poes weer in de kinderwagen en trekt het boek uit de kast. \u2018Hier heb ik het. Begint bij bladzijde 142.\u2019 Geamuseerd leest hij een stukje voor over een zekere Heiland, een Japanse schrijver, met wie hij bevriend is:<\/p>\r\n

[p. 9]<\/div>\r\n
Heiland houdt stil voor een grote bronzen bak met rokende wierookstaafjes. Groesbeek en Brokken komen naast hem staan. \u2018U moet de wierook over de zwakke delen van uw lichaam waaieren!\u2019 Heiland wappert wierook tegen zijn ogen. \u2018Niet dat het helpt. Maar het is traditie.\u2019\r\n
\r\nBrokken wappert wierook tegen zijn buik. \u2018Vanwege mijn maag- en darmkanker.\u2019\r\n
\r\nBergbeklimmer Groesbeek moet grote moeite doen om rook tussen zijn benen te krijgen. Hij draait zich om. \u2018Aambeien.\u2019\r\n
\r\n\u2018Een alpinistenkwaal,\u2019 verduidelijkt Heiland.\r\n
\r\nIk breng mijn kop boven de bak.\r\n
\r\n\u2018Hebt u dikwijls hoofdpijn?\u2019 vraagt Heiland.\r\n
\r\n\u2018Nee hoor. Wie weet is het goed tegen haaruitval.\u2019<\/blockquote>\r\n\r\n

\u2018Zo gaat het nog een bladzij of tien door.\u2019 Van Heest slaat het boek dicht. \u2018Kootje en ik zouden u dankbaar zijn als u het vraaggesprek laat eindigen met een opmerking dat Kootje projectsubsidie aanvraagt bij het Nederlandse Letterenfonds voor haar boek. Ze heeft uitgerekend dat ze kans maakt op \u20ac90.000 voor de zogenaamde oeuvrebouwers.\u2019<\/p>\r\n\r\n

\r\nHoe gaat dat boek eigenlijk heten?<\/i>\r\n<\/p>\r\n\r\n

\u2018Mag ik dat al verklappen?\u2019 Hij kijkt zijn kat aan. Ik meen haar te zien knikken. \u2018Het mag. Het heet heel eenvoudig Het leven<\/i>, met als ondertitel De miaumwoires van Kootje.<\/i>\u2019<\/p>\r\n\r\n<\/div>

\n

Over dit hoofdstuk\/artikel<\/h3>\n

Joost van Oostijmuiden<\/a><\/p>\n
\n<\/div><\/div><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[p. 5] Joost van Oostijmuiden De dialogendialoog \u2018Moet u ze zien liggen! Dat doet Klaasje nooit als er iemand op bezoek is,\u2019 zegt Detlev van Heest (56) ineens. Op het bed in zijn huiskamer is een zwarte poes boven op een wittige poes gaan liggen. In zijn boeken duiken zijn katten geregeld op, vooral de… Lees verder <\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","class_list":["post-304911","dbnl","type-dbnl","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\nJoost van Oostijmuiden De dialogendialoog · Uitgeverij Van Oorschot<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"en_US\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Joost van Oostijmuiden De dialogendialoog · Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"[p. 5] Joost van Oostijmuiden De dialogendialoog \u2018Moet u ze zien liggen! Dat doet Klaasje nooit als er iemand op bezoek is,\u2019 zegt Detlev van Heest (56) ineens. Op het bed in zijn huiskamer is een zwarte poes boven op een wittige poes gaan liggen. In zijn boeken duiken zijn katten geregeld op, vooral de... Lees verder\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2021-06-04T18:02:43+00:00\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Est. reading time\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"9 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/\",\"name\":\"Joost van Oostijmuiden De dialogendialoog · Uitgeverij Van Oorschot\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\"},\"datePublished\":\"2012-12-31T23:00:03+00:00\",\"dateModified\":\"2021-06-04T18:02:43+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"en-US\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"DBNL\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"Joost van Oostijmuiden De dialogendialoog\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\",\"name\":\"Uitgeverij Van Oorschot\",\"description\":\"\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"en-US\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Joost van Oostijmuiden De dialogendialoog · Uitgeverij Van Oorschot","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/","og_locale":"en_US","og_type":"article","og_title":"Joost van Oostijmuiden De dialogendialoog · Uitgeverij Van Oorschot","og_description":"[p. 5] Joost van Oostijmuiden De dialogendialoog \u2018Moet u ze zien liggen! Dat doet Klaasje nooit als er iemand op bezoek is,\u2019 zegt Detlev van Heest (56) ineens. Op het bed in zijn huiskamer is een zwarte poes boven op een wittige poes gaan liggen. In zijn boeken duiken zijn katten geregeld op, vooral de... Lees verder","og_url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/","og_site_name":"Uitgeverij Van Oorschot","article_modified_time":"2021-06-04T18:02:43+00:00","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Est. reading time":"9 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/","name":"Joost van Oostijmuiden De dialogendialoog · Uitgeverij Van Oorschot","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website"},"datePublished":"2012-12-31T23:00:03+00:00","dateModified":"2021-06-04T18:02:43+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/#breadcrumb"},"inLanguage":"en-US","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/joost-van-oostijmuidende-dialogendialoog\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"DBNL","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"Joost van Oostijmuiden De dialogendialoog"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/","name":"Uitgeverij Van Oorschot","description":"","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"en-US"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl\/304911","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/dbnl"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=304911"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=304911"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}