{"id":304954,"date":"2013-01-01T00:00:44","date_gmt":"2012-12-31T23:00:44","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/"},"modified":"2021-06-04T19:03:09","modified_gmt":"2021-06-04T18:03:09","slug":"stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon","status":"publish","type":"dbnl","link":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/","title":{"rendered":"Stine Pilgaard\r\n\r\nMijn moeder zegt\r\n\r\nVertaling Ang\u00e9lique de Kroon"},"content":{"rendered":"
\r\n\r\n <\/interp><\/interp><\/interp>
[p. 46]<\/div>\r\n<\/a>\r\n

Stine Pilgaard\r\n
\r\nMijn moeder zegt\r\n
Vertaling Ang\u00e9lique de Kroon<\/i>\r\n<\/h3>\r\n\r\n

Mijn moeder vindt dat ik, nu ik vakantie heb, naar haar zomerhuisje moet komen. Amtoft is lastig bereikbaar, waar je ook vandaan moet komen. Je moet eerst met de trein en vervolgens een paar keer overstappen met de bus, en die gaan elk maar een \u00e0 twee keer per dag. \u2018Ik haat blauwe bussen,\u2019 zeg ik. \u2018Haat is een sterk woord,\u2019 zegt mijn moeder. Ik zeg dat het stom is om te investeren in een vakantiehuisje in Amtoft als je graag contact hebt met je familie tijdens vakanties en feestdagen. Ze begint over de Limfjord en de vredige omgeving. Ik zeg dat de krabben in de Limfjord bekend staan als de meest agressieve in Denemarken. Mijn moeder noemt me lieve schat en vindt dat ik negatief doe. Ik zeg dat ik gewoon informatie verschaf over de slechte busverbindingen en kruipdieren van Denemarken. \u2018Schaaldieren,\u2019 roept de man van mijn moeder op de achtergrond. Ik zeg dat krabben waarschijnlijk toch meer kruipen dan schalen en dat mijn vriendin dierenverzorgster is, dus dat soort dingen weet ik waarschijnlijk toch wel het beste. \u2018Die traint toch zeeleeuwen en geen krabben?\u2019 zegt mijn moeder. Ik steek een sigaret op. Mijn moeder zegt dat er iets bestaat wat Reisplanner heet, op het internet, en dat ik toch echt zou moeten proberen om een openbaarvervoerboekje te vinden. Ik zeg dat ik Reisplanner best ken. Ze begint het te spellen. Ik zeg dat ik Reisplanner best kan spellen. \u2018Dot dk,\u2019 roept haar man. \u2018D-O-T,\u2019 zegt mijn moeder. Ik haal diep adem. Mijn moeder is bang dat ik Amtoft nooit ga vinden en begint over mijn ori\u00ebntatievermogen. \u2018Het is toch ongelooflijk dat je zo’n slecht gevoel voor richting kunt hebben.\u2019 Ik vraag of er \u00fcberhaupt iets is waar ik volgens haar goed in ben. Nu zegt ze dat ik eigenlijk al helemaal foutloos kon praten toen ik anderhalf was. Dat ik niet kon lopen totdat ik bijna drie was, was iets anders. Een beetje g\u00eanant in het \r\nmoedergroepje. \u2018Maar je houdt toch van je kinderen, hoe ze ook zijn,\u2019 zegt mijn moeder. \u2018Op het consultatiebureau hadden ze nog nooit een motorisch zwakker kind gezien,\u2019 zegt ze. Op een gegeven moment had ze bijna gedacht dat ik een ontwikkelingsachterstand had. Ik zeg niets. \u2018Nou is het geen schande om een\r\n<\/p>

[p. 47]<\/div>

beetje achtergebleven te zijn, motorisch gezien,\u2019 zegt mijn moeder. \u2018En vandaag de dag heb je toch geen problemen meer met lopen. Denk maar eens aan mensen met spierdystrofie.\u2019 \u2018Die krijgen tenminste nog de opbrengst van het liefdadigheidsconcert van het Spierfonds,\u2019 zeg ik. Mijn moeder vertelt dat ze een fantastische thriller aan het lezen is. \u2018Dat klinkt spannend,\u2019 zeg ik. Mijn moeder zegt dat ik een snob ben, een echte snob, en als ik dan per se zo elitair moet doen, dan moet ik ook stoppen met naar Shu-bi-dua te luisteren. Je moet wel consequent zijn. Ik zeg dat ik waarschijnlijk ook uit de buurt van Amtoft moet blijven. \u2018Hou nou op, schat,\u2019 zegt ze en lacht. Ze had gedacht dat we gezellig haar zestigste verjaardag konden gaan voorbereiden. Ze heeft het over uitnodigingen en de tafelschikking en bloemstukken. \u2018Dat duurt nog bijna een jaar,\u2019 zeg ik. \u2018Tienenhalve maand,\u2019 zegt mijn moeder. \u2018Dat is nog meer dan de tijd vanaf het moment van de conceptie tot aan de geboorte,\u2019 zeg ik. \u2018Dat halen we nog wel.\u2019 \u2018Je bent net je vader,\u2019 zegt mijn moeder. \u2018Altijd alles op het laatste moment.\u2019 Ze wil graag dat ik even bel vanuit Aalborg, zodat we het er dan over eens zijn welke trein ik moet nemen. Ik zeg dat ik een jaar lang in mijn eentje in India heb rondgereisd, dus dat het waarschijnlijk wel zal lukken allemaal. Ze zegt dat India en Amtoft niet te vergelijken zijn. Ik zeg dat ze mogelijk gelijk heeft. \u2018Dat hebben moeders over het algemeen,\u2019 zegt mijn moeder.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Voordat ik de deur achter me dichtknal, schreeuw ik dat ze op het punt staat de fout van haar leven te begaan. \u2018Kan zijn,\u2019 zegt ze. \u2018Maar er valt niets aan te doen.\u2019 \u2018Er valt altijd wel iets aan te doen,\u2019 zeg ik. \u2018Ik heb geen zin om er iets aan te doen,\u2019 zegt ze. \u2018Ik ben niet gelukkig.\u2019 \u2018Je kunt niet de hele tijd gelukkig zijn. Ellende hoort bij het leven,\u2019 roep ik. \u2018Heb je Camus nooit gelezen?\u2019 Ze zegt dat we ons op twee verschillende plekken in ons leven bevinden. Ik zeg dat we ons op precies dezelfde plek bevinden, waarbij ik vlak voor haar in onze woonkamer sta, en dat ze moet ophouden ruimtelijke metaforen te gebruiken. \u2018Vergeet niet om adem te halen,\u2019 zegt ze en reikt me mijn inhaler aan. Ik vraag haar of dit over kinderen gaat. \u2018In zeker opzicht,\u2019 zegt ze. \u2018Ok\u00e9,\u2019 zeg ik. \u2018Prima, dan nemen we een kind.\u2019 Ik zwaai met mijn armen en gooi per ongeluk een plant om. Er is een scheur in de pot gekomen. \u2018Patina, zeg ik. Dat is heel erg in op dit moment. Dingen hoeven niet zo nodig een glad oppervlak te hebben, het moet rustiek zijn.\u2019 Ze zegt dat ik niet klaar ben voor kinderen, terwijl ze de aarde van de vloer opveegt. Ik voel me eigenlijk wel enorm klaar. \u2018Ik kan mijn biologische klok echt voelen,\u2019 zeg ik. Ze zegt dat het niet alleen dat is, maar dat het ook om het leeftijdsverschil tussen ons gaat. \u2018Lieve hemel,\u2019 zeg ik. \u2018Tien jaar, dat komt toch wel vaker voor, honderd keer erger.\u2019 Ik kon ze zo opnoemen. \u2018Simon en Janni Spies, Jozef en Maria. Zo zou ik\r\n<\/p>

[p. 48]<\/div>

wel door kunnen gaan,\u2019 zeg ik omdat ik er niet meer kan bedenken. \u2018Dit gaat over ons,\u2019 zegt ze. \u2018Ulrik Wilbek heeft een boek geschreven genaamd Diversiteit maakt sterk<\/i>,\u2019 zeg ik. \u2018Dat zou je eens moeten lezen.\u2019 Ze zegt dat dat over handbal gaat en niet over relaties. \u2018Teamwork is teamwork,\u2019 zeg ik. \u2018Stil nou maar,\u2019 zegt ze. Ik vraag haar wanneer ze begonnen is grenzen te trekken. Ze zegt niets.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Ik zit in de woonkamer van mijn vader. Ik kijk uit op de kerk waar hij werkt. Als hij thuiskomt ziet hij er moe uit. Hij zou willen dat de middernachtsdiensten op een ander tijdstip waren, zegt hij. Ik heb een lp van Pink Floyd opgezet. \u2018Hey you, would you help me to carry the stone, open your heart, I’m coming home,\u2019 zing ik en vorm met mijn handen een luidspreker voor mijn mond. Mijn vader klopt me op mijn hoofd en zet de muziek wat harder. Ik zeg dat zij bij me moet blijven, dat ik niet het type ben dat je verlaat. Mijn vader bromt wat en gaat op de stoel tegenover me zitten. Hij kijkt de kamer rond. Mijn kleding staat er in zwarte zakken, en ik heb een poster van Karen Blixen opgehangen waar zijn Asger Jorn normaal hangt. Mijn vader opent een fles wijn en zet twee glazen op tafel. Ik zeg dat ze verdomme geen verstand heeft van kwaliteit of van vrouwen of van wat dan ook. Hij kijkt verschrikt en lijkt te denken \u2018oh nee, het huilt\u2019 en grijpt naar een pakje speelkaarten. Hij schraapt zijn keel en zegt dat ik het als een kans moet zien en iets moet doen waar ik eerder niet de mogelijkheid voor had. Ik zeg dat ik een drugshoer wil worden in Berlijn en dat ik een boek wil schrijven over ellende en pijn, zoals Christiane F. Hij deelt ons elk zeven kaarten en schrijft onze namen op een stukje papier. Zo, zegt mijn vader, nu spelen we Rummy 500. Ik zeg dat ik me ook net zo goed gewoon in een rivier kan gaan verdrinken. Dat zal haar leren. Hij zegt dat de verdrinkingsdood de ergste moet zijn en is uit in de tweede ronde, maar dat is ook wel makkelijk met drie jokers. Ik staar woedend naar zijn slag. Hij schenkt meer wijn in mijn glas. Mijn vader zegt dat aan alles een einde komt. Ik drink het glas wijn in drie slokken leeg en zeg lelijke dingen over vrouwen terwijl ik de kaarten deel, en hij geeft me gelijk in mijn overwegingen. Deze keer is hij pas na de derde ronde uit, terwijl ik met 135 minpunten overblijf. Mijn vader kijkt een beetje \r\nangstig. Hij praat over strategie, het stellen van doelen en het belang van niet alleen maar op een bepaalde kaart zitten wachten. Ik kijk uit het raam. Hij schudt de kaarten en zegt dat het niet is om mij goede raad te geven. Over relaties, dan. Hij heeft het over prioriteiten en compromissen en elkaar niet voor lief nemen. Ik attendeer hem erop dat hij zelf drie keer getrouwd is. \u2018Bisschop Kingo ook,\u2019 zegt mijn vader. Hij wordt gegrepen door zijn eigen woorden en heeft het over spontane boswandelingen, kleine attenties in het dagelijks leven en openheid. \u2018Dat is het belangrijkste,\u2019 zegt mijn vader. \u2018Openheid.\u2019 Ik\r\n<\/p>

[p. 49]<\/div>

knik, terwijl hij voor de derde keer uit is, en het meest vernederende is zijn verontschuldigende gezichtsuitdrukking. Hij geeft me een vuurtje en schenkt meer wijn in mijn glas. \u2018Heb je geen oblaten?\u2019 vraag ik. Ik kijk naar de verhuisdozen die opgestapeld staan in de woonkamer. Hij praat over jong zijn, zegt dat zijn communicanten hem ook ontworteld voorkomen. Sociaal werkster Tine Bryld neemt zijn lichaam over op een manier die me nerveus maakt. Ik leg mijn hoofd in mijn handen. Hij klopt me op mijn haar en ik voel me net een hondje. Zo een met van die melancholieke ogen. Die van die jamreclame van Den Gamle Fabrik. Ik kijk hem aan en vraag welke hond ik zou zijn als ik er een was. Hij lijkt van zijn stuk gebracht en zegt dat ik dat toch niet ben. Ik zeg dat je van dat soort dingen nooit zeker kunt zijn en hij geeft me gelijk en zegt dat het waarschijnlijk een Labrador zou zijn. Ik kan aan hem zien dat ik moet vragen waarom. \u2018Waarom?\u2019 vraag ik. \u2018Omdat dat mijn favoriete hond is,\u2019 zegt hij glimlachend. Ik neem aan dat dat een soort van compliment is en de Labrador sjokt de kamer uit, gevolgd door Tine Bryld, en alleen hij en ik blijven over. Ik zeg dat alles wat ik aanraak stukgaat. Hij kijkt verschrikt naar het glas rode wijn in mijn hand. Ik kijk naar hem. Hij is echt een goede vader. Ik vraag me af of hij door de staat wordt betaald om het met me uit te houden. Of er een invaliditeitstoeslag bestaat voor bijzonder zwaar belaste ouders. Hij zegt dat dat zo niet werkt. Dat je altijd van je kinderen houdt. Hij neuriet wat en kijkt me verwachtingsvol aan. Ik herken een paar tonen van het liedje van \u2018De oude tuinman\u2019. Iets over het toelaten van licht en vreugde.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n

Mijn moeder is net thuisgekomen van haar zomerhuisje. Zij wil me graag een diavoorstelling van haar foto’s van Amtoft laten zien. \u2018Ik weet wel hoe je zomerhuisje eruitziet,\u2019 zeg ik. \u2018Hier zit ik buiten in de tuin,\u2019 zegt mijn moeder, en wijst op een foto. \u2018Echt waar?\u2019 zeg ik. \u2018Hier barbecuen we dus op het strand,\u2019 zegt mijn moeder. Ze toont mij een foto van haar man die glimlachend een steak omkeert. \u2018Aha,\u2019 zeg ik. \u2018Er is iets mis,\u2019 zegt mijn moeder. \u2018Ik kan het aan je stem horen.\u2019 Ik schud mijn hoofd en kijk weg. \u2018Voor je moeder kun je nooit iets verborgen houden,\u2019 zegt mijn moeder. Haar ogen glimmen en ze lijkt een detective die een moordmysterie gaat oplossen. \u2018Ik ben gewoon niet geschikt voor relaties,\u2019 zeg ik langzaam. Mijn moeder zegt dat dat typerend is voor enig kinderen. Dat ik misschien te veel aandacht kreeg toen ik klein was. \u2018Oh,\u2019 zeg ik. Ze streelt mijn wang. \u2018Ik ben naar de pastorie verhuisd,\u2019 zeg ik. \u2018Ben je erg ongelukkig?\u2019 vraagt ze. Ik knik. Nu kijkt mijn moeder ook ongelukkig. \u2018Kun je niet met je dokter gaan praten?\u2019 vraagt ze. \u2018Hij kan haar er vast ook niet van overtuigen dat ze de vrouw van mijn leven is,\u2019 zeg ik. Mijn moeder vraagt of ik soms fatalistisch ben geworden en zegt dat de ware niet bestaat. \u2018Het is een sociale constructie,\u2019 zegt ze en heeft het over de filmindustrie en\r\n<\/p>

[p. 50]<\/div>

Interflora en waar moesten die anders van leven. Mijn moeder begint uit te rekenen met hoeveel mensen in Denemarken ik potentieel een relatie zou kunnen aangaan. Ze deelt mijn aantal geliefden door het aantal jaren dat ik seksueel actief ben. \u2018Dat is ongeveer 1,5 per jaar,\u2019 zegt ze, \u2018als je die Arabier meetelt.\u2019 \u2018Er zijn er nog massa’s over,\u2019 zegt mijn moeder. Ze noemt mensen uit mijn sociale netwerk, namen van vrienden over wie ze me heeft horen praten, en suggereert ook een paar beroemdheden waarvan ze denkt dat die wat kunnen zijn. Ze vond prins William altijd zo aantrekkelijk. \u2018Die is net getrouwd,\u2019 zeg ik. \u2018Kate is een eendagsvlieg,\u2019 zegt mijn moeder. \u2018Die gaat op in het behang.\u2019 Ik zeg dat ik weiger om te gaan discussi\u00ebren over de vraag waarom ik niet met Prins William getrouwd ben. \u2018Het draait allemaal om je instelling,\u2019 zegt mijn moeder. \u2018Het gaat erom dat je open staat.\u2019 \u2018Het klinkt alsof je een appartement aan het verkopen bent,\u2019 zeg ik. \u2018Je bent beroepsgedeformeerd. Waarom moet alles wat je zegt als een slogan klinken.\u2019 \u2018Dat is levenservaring,\u2019 zegt mijn moeder. Ze vraagt wat ik van plan ben te gaan doen. \u2018Naar de bliksem gaan,\u2019 zeg ik. \u2018Of het klooster in, misschien ergens in de buurt van de Himalaya.\u2019 \u2018Dat gaat niet,\u2019 zegt ze. \u2018Je hebt toch geen ori\u00ebntatievermogen? Bedenk hoe lastig je het vindt om naar Amtoft te komen. Je komt nooit bij de Himalaya aan. Dan moeten papa en ik je gaan zoeken met Interpol en Vermist en ik weet niet wat allemaal.\u2019 Ze rolt met haar ogen. \u2018En je weet hoe langzaam je vader is,\u2019 zegt ze. \u2018We zouden te laat komen voor elke vlucht en elkaar tot waanzin drijven voordat we bij vliegveld Kastrup aankwamen.\u2019 Ze zucht en zegt dat ze best kan zien dat het een puinhoop is. \r\n\u2018Nu is de tafelschikking voor mijn verjaardag naar de maan,\u2019 zegt mijn moeder. \u2018Zij was de enige die met tante Jette kon praten.\u2019 \u2018Ik maak alles kapot,\u2019 zeg ik. \u2018Weet je wat, schat,\u2019 zegt mijn moeder. \u2018Ik zet Jette gewoon aan een tafeleinde, kein Problem.\u2019 Mijn moeder zet de diavoorstelling uit. \u2018Ik haat het als mensen uit mijn leven verdwijnen,\u2019 zeg ik. \u2018Haat is een sterk woord,\u2019 zegt mijn moeder. Ze opent het raam en zet het op de haak. \u2018Je mag vandaag best binnen roken,\u2019 zegt mijn moeder.<\/p>\r\n<\/div>

\n

Over dit hoofdstuk\/artikel<\/h3>\n

Stine Pilgaard<\/a><\/p>\n

Ang\u00e9lique de Kroon<\/a><\/p>\n

Denemarken<\/a><\/p>\n
\n<\/div><\/div><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[p. 46] Stine Pilgaard Mijn moeder zegt Vertaling Ang\u00e9lique de Kroon Mijn moeder vindt dat ik, nu ik vakantie heb, naar haar zomerhuisje moet komen. Amtoft is lastig bereikbaar, waar je ook vandaan moet komen. Je moet eerst met de trein en vervolgens een paar keer overstappen met de bus, en die gaan elk maar… Lees verder <\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","class_list":["post-304954","dbnl","type-dbnl","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\nStine Pilgaard Mijn moeder zegt Vertaling Ang\u00e9lique de Kroon · Uitgeverij Van Oorschot<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"en_US\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Stine Pilgaard Mijn moeder zegt Vertaling Ang\u00e9lique de Kroon · Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"[p. 46] Stine Pilgaard Mijn moeder zegt Vertaling Ang\u00e9lique de Kroon Mijn moeder vindt dat ik, nu ik vakantie heb, naar haar zomerhuisje moet komen. Amtoft is lastig bereikbaar, waar je ook vandaan moet komen. Je moet eerst met de trein en vervolgens een paar keer overstappen met de bus, en die gaan elk maar... Lees verder\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Uitgeverij Van Oorschot\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2021-06-04T18:03:09+00:00\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Est. reading time\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"12 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/\",\"name\":\"Stine Pilgaard Mijn moeder zegt Vertaling Ang\u00e9lique de Kroon · Uitgeverij Van Oorschot\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\"},\"datePublished\":\"2012-12-31T23:00:44+00:00\",\"dateModified\":\"2021-06-04T18:03:09+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"en-US\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"DBNL\",\"item\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"Stine Pilgaard Mijn moeder zegt Vertaling Ang\u00e9lique de Kroon\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website\",\"url\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/\",\"name\":\"Uitgeverij Van Oorschot\",\"description\":\"\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"en-US\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Stine Pilgaard Mijn moeder zegt Vertaling Ang\u00e9lique de Kroon · Uitgeverij Van Oorschot","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/","og_locale":"en_US","og_type":"article","og_title":"Stine Pilgaard Mijn moeder zegt Vertaling Ang\u00e9lique de Kroon · Uitgeverij Van Oorschot","og_description":"[p. 46] Stine Pilgaard Mijn moeder zegt Vertaling Ang\u00e9lique de Kroon Mijn moeder vindt dat ik, nu ik vakantie heb, naar haar zomerhuisje moet komen. Amtoft is lastig bereikbaar, waar je ook vandaan moet komen. Je moet eerst met de trein en vervolgens een paar keer overstappen met de bus, en die gaan elk maar... Lees verder","og_url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/","og_site_name":"Uitgeverij Van Oorschot","article_modified_time":"2021-06-04T18:03:09+00:00","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Est. reading time":"12 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/","name":"Stine Pilgaard Mijn moeder zegt Vertaling Ang\u00e9lique de Kroon · Uitgeverij Van Oorschot","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website"},"datePublished":"2012-12-31T23:00:44+00:00","dateModified":"2021-06-04T18:03:09+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/#breadcrumb"},"inLanguage":"en-US","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/stine-pilgaardmijn-moeder-zegtvertaling-angelique-de-kroon\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"DBNL","item":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/dbnl\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"Stine Pilgaard Mijn moeder zegt Vertaling Ang\u00e9lique de Kroon"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/#website","url":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/","name":"Uitgeverij Van Oorschot","description":"","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"en-US"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl\/304954","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/dbnl"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/dbnl"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=304954"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=304954"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}