Tirade 489 is een editie vol muziek. In Shusaku Endo\u2019s \u2018Pianoconcert nr. 21\u2019 klinkt het andante van Mozarts pianoconcert als er iets gruwelijks plaatsvindt. In \u2018De Tutcheffs. Mensen zonder kinderen: Notities voor een roman\u2019 van Kees Verheul is \u2018een opera maar zonder intrige\u2019 te horen. Fluitmuziek. Hoornsignalen. Slagwerk. In het proza van Thomas Heerma van Voss klinken vooral elektrische zagen en stemmen op de radio. De hoofdpersoon probeert eraan te ontsnappen door zijn oortjes in te doen en naar James Newton Howard, Nick Cave en Mark Kozelek te luisteren. In de kroeg van het verhaal van Jan van Mersbergen wordt nog wel wat muziek gedraaid, maar als er een man met een gitaarkoffer binnenkomt, moet zijn instrument in de koffer blijven. \u2018Ga anders maar alvast buiten staan met je gitaar. Hier geen selfkickerij, ok\u00e9!\u2019 In stilte door naar de po\u00ebzie. Yasmin Veenman debuteert; verder nieuw werk van Kevin Amse, Steff Geelen, Ferdy Karto, Idwer de la Parra en Harm Hendrik ten Napel. Maarten Buser schreef een inleiding bij gedichten van Gail McConnell, die hij ook vertaalde. Arjaan van Nimwegen en Orsolya R\u00e9thelyi vertaalden werk van Mikl\u00f3s Radn\u00f3ti: \u2018Al tijden probeer ik het jou uit te leggen: \/ mijn stelsel van liefde \u2013 zoals dat van sterren; \/ een wezenlijk beeld moet het ooit kunnen zeggen.\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"