{"id":262784,"date":"2016-08-08T11:36:03","date_gmt":"2016-08-08T09:36:03","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tirade.nu\/?p=22534"},"modified":"2020-03-28T16:00:19","modified_gmt":"2020-03-28T15:00:19","slug":"my-feet-feel-good","status":"publish","type":"tirade_blog","link":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/tirade_blog\/my-feet-feel-good\/","title":{"rendered":"My feet feel good"},"content":{"rendered":"

We reden in de regen over Noorse haarspeldbochten, ik weet niet waarheen. Misschien gingen we naar Bergen of naar Haugesund of was het die ene keer dat we naar een klein dorp wilden omdat we alle grote plaatsen al gezien hadden en die regen maar bleef komen waardoor we tijdens wandelingen van bergen vol gladde stenen en boomwortels af glibberden –\u00a0 de weg naar dat dorp was afgesloten, de enige manier om er te komen was acht uur omrijden. Om bergen heen, om water heen, dwars door de wolken. We reden niet om. Uit de boxjes van de de Twingo klonk Noorse Radio, iemand die het over het milj\u00f8 en de \u00f8konomi had en toen een popsong. Blues light.<\/p>\n

My feet<\/i>
\nFeel good,\u00a0<\/i>
\nMy feet<\/i>
\nFeel good<\/i><\/p>\n

Dat was wonderlijk, een liedje over je voeten, zo hartstochtelijk ook, ik kon de tranen in de ogen van de zanger horen opwellen. Al kon ik me direct een hit van jaren geleden herinneren, Paolo Nutini die over z\u2019n nieuwe schoenen zong. Dat alles ok\u00e9 is als je die aantrekt. Inderdaad voelde ik me erg ok\u00e9 die weken in Noorwegen, mede doordat ik me er eindelijk toe gezet had bergschoenen te kopen, ze zien er niet uit maar voelen als grote lieve sokken met veel grip. Schoenen zijn fantastisch.<\/p>\n

Maar voeten? In popsongs worden die alleen benoemd omdat erop gedanst wordt, of als onderdeel van wat er allemaal nog meer heel erg goed voelt, misschien komt er zo nu en dan ergens een vrouwenvoet langs omdat alles aan de vrouw immers bezongen moet worden. Feet die on the ground blijven of juist niet, de dingen under your feet.<\/p>\n

My feet<\/i>
\nFeel good<\/i><\/p>\n

\u2018Huh,\u2019 zei I. bij \u2019t tweede refrein, \u2018zingt deze man nu over voeten?\u2019<\/p>\n

\"20160725_174132\"<\/a>Het was een makkelijk refrein, steeds die voeten, we zongen mee. Het was belachelijk. Misschien was het lange tijd erg slecht gegaan met de voeten van de zanger. Dan ben je inderdaad blij als je weer kunt lopen, bijvoorbeeld. Terwijl ik meebl\u00e8rde dacht ik aan vriendinnen die schoenen probeerden te verkopen op Marktplaats en e-mails ontvingen van mannen die foto\u2019s van hun voeten wilden. Of ze misschien ook gedragen slipjes (dat woord, alsof je er de hele tijd in uitglijdt, dit terzijde) hadden. Dat sommige van de vriendinnen met de gedachte speelden, wat kan het verkopen van een ouwe onderbroek kwaad, er wordt best veel geld voor geboden en ze passen gewoon in een envelop, je zit niet met pakketkosten of zo. Je zou een heel bedrijf kunnen starten, zoals Piper dat doet vanuit de gevangenis, in de serie Orange is the New Black<\/i>. Of je zou een automaat neer kunnen zetten met vieze onderbroeken, zoals ze volgens internet in Japan bestaan. Ik dacht aan de keer dat ik op Marktplaats een jurk probeerde te verkopen en daardoor aan de keer dat ik op de echte markt een jurk wilde kopen en dat de verkoper tegen me zei dat ik er vast niks onder zou dragen, geen slipje. Als ik iets anders had gekocht, een pepermolen of een hoekbank, had hij er ook wel iets van kunnen maken.<\/p>\n

So pop that cork from the bottle babe<\/i>
\nWe’re gonna drink it down fast and make love slowly<\/i>
\nMy feet<\/i>
\nFeel good<\/i><\/p>\n

Sommige mensen laten hun voeten schoonvreten door visjes. Ik heb een keer een tv-programma gezien waarin een vrouw bij de bakker haar schoenen uitdeed, de bakker keek heel begripvol, die vrouw had als tiener een half jaar op slechte schoenen gelopen en nu voor het leven verpest, ze huilde. Lotusvoetjes, likdoorns, voetmodellen.<\/p>\n

Vroeger had ik altijd een wegwerpcameraatje bij me en de helft van de foto\u2019s die ik liet afdrukken waren van mijn voeten op vakantiegrond, of gewoon in het Gaasperparkse gras, altijd met schoenen aan, kennelijk kon ik naar mijn voeten staren en denken: dit is een mooi moment. Misschien was ik vaak alleen.<\/p>\n

My feet\u2026<\/i><\/p>\n

Ik heb geen rijbewijs en had niet zoveel te doen in die auto. Ik viel in slaap.<\/p>\n

\"20160731_151328\"<\/a>Een paar dagen na de bochtige rit miezerde het alleen een beetje. We besloten een wandelroute te volgen die volgens een foldertje \u2018moderate\u2019 was, gemiddeld. Steil een berg op, in feite, langs afgronden die je in je ergste nachtmerries nog zullen achtervolgen en met voor de vorm stukjes moeras tussendoor. We waren het brood vergeten. We werden ingehaald door een Noor met maar \u00e9\u00e9n been en een oude hond. We kregen haast geen lucht meer. Als we het bijzonder zwaar hadden, of juist heel soepel van de ene rots naar de andere waren gesprongen, zongen we. My feet, feel good. <\/i>De zin had zich in ons repertoire flauwe grappen genesteld, onder het lemma \u2018goed voelen\u2019, zoals daar ook de zin is I\u2019m five years old, I slept in my bathing suit and i feel good<\/i>, de naam van de com\u00e9dienne die dit zei ben ik al lang kwijt.<\/p>\n

Terug in Nederland zoek ik het liedje op. Natuurlijk zingt een zekere Foy Vance niet dat zijn voeten goed voelen. Was het maar waar, dan had ik ook z\u2019n ouwelullenkrulsnor begrepen en z\u2019n zelfingenomen petje en die bloedserieuze blik, dat was allemaal ironie geweest, hij parodieert een blueszanger die probeert gelukkig te zijn, of hij is gewoon niet helemaal goed en oprecht intens blij met z\u2019n voeten, hij wordt er helemaal hitsig van zo goed voelen ze. Maar Vance is bloedserieus. En upbeat. Onttoverd klap ik de laptop dicht. Daar is \u2019t echte leven weer.<\/p>\n

(My feet\u2026<\/i>)<\/p>\n