We lunchen uitgebreid. Gegrilde visjes, risotto en witte wijn. Ik drink in m\u2019n eentje anderhalve fles. De ervaring leert dat dat mijn weggedrag een beetje tempert. Als de borden zijn afgehaald, wordt er een muntthee en een dubbele espresso neergezet. We praten over school, over buitenlandse musea en ik vertel wat over het komende nummer van Tirade<\/em>. Als we zijn uitgekletst, begint mijn dochter een beetje te swipen op haar iPad<\/em> en lees ik wat in Valeria Luiselli\u2019s De gewichtlozen<\/i> (het boek weegt 252 gram, trouwens).<\/p>\n \u2018Pap?\u2019<\/p>\n \u2018Mmm?\u2019<\/p>\n \u2018Is het waar dat jij van plan bent om mama en mij te vermoorden en met Pam een nieuw leven te beginnen?\u2019<\/p>\n \u2018Wie zegt dat?\u2019<\/p>\n \u2018Iemand op school.\u2019<\/p>\n \u2018Wie?\u2019<\/p>\n \u2018Gewoon, iemand.\u2019<\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ik trek m\u2019n gun uit mijn schouderholster en richt het op mijn dochter:<\/p>\n \u2018Ik vraag het je nog \u00e9\u00e9n keer, eigenwijze tyfusbitch: Wie. Zegt. Dat.\u2019<\/p>\n \u2018Stoer hoor, alsof je je eigen dochter overhoop gaat schieten.\u2019<\/p>\n \u2018Weet je nog dat je een paar jaar geleden zo\u2019n schattig klein broertje had? Met van die krullen? Wat is daar ook alweer mee gebeurd?\u2019<\/p>\n \u2018Ja, maar dat was een jongen<\/em>.\u2019<\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ik haal de trekker over, blaf de halve linkerarm van mijn dochter eraf.<\/p>\n \u2018Ik vraag het je godverdomme nog \u00e9\u00e9n keer. Van wie heb je die bullshit?\u2019<\/p>\n \u2018Van Madelief.\u2019 Mijn dochter verbijt haar tranen \u2013 zo zie ik het graag.<\/p>\n \u2018Nou, zeg maar tegen Madelief dat jouw vader geen vlieg kwaad doet.\u2019<\/p>\n \u2018Zal ik doen,\u2019 zegt mijn dochter terwijl ze met servetten haar stompje afbindt.<\/p>\n \u2018Fijn.\u2019 Ik steek m\u2019n gun terug in m\u2019n schouderholster, sla m\u2019n espresso achterover en leun dan over de tafel tot vlak voor het gezicht van mijn dochter. Terwijl ik mijn oogbollen achtjes laat draaien in hun kassen, zeg ik: \u2018Best een aparte vader heb jij.\u2019<\/p>\n \u2018Pap. Effe normaal doen.\u2019<\/p>\n \u2018Hahaha, schitterend!\u2019<\/p>\n \u2018Pap?\u2019<\/p>\n \u2018Ja, WAT?!\u2019<\/p>\n \u2018Heb jij een relatie met Pam?\u2019<\/p>\n \u2018Nee, absoluut niet. Nooit gehad ook. Pam is een collega<\/i>. We zijn allebei gek op goochelen, dat is alles\u2026 Omdat Pam op het podium altijd zo ijverig fakkels door hoepels staat te smijten, denk jij misschien dat ze backstage ook met vuur speelt, maar niets is minder waar. Pam is gewoon een loyale, lieve, stabiele moeder en echtgenote. Of hoe zeg je dat een beetje ge\u00ebmancipeerd? Maak je maar geen zorgen.\u2019<\/p>\n \u2018Ze jat wel alle trucs uit je poten.\u2019<\/p>\n \u2018Dan jat ik gewoon een paar trucs terug. <\/em>It\u2019s all in the game, <\/i>lieverd. Maar geloof je me nou? Ben je nou een beetje gerustgesteld?\u2019<\/p>\n \u2018Ja.’<\/p>\n ‘…’<\/p>\n \u2018En pap? Elvira zegt dat ze jou laatst zag met de moeder van Pen\u00e9lope, van ballet en dat jullie \u2013 \u2019<\/p>\n \u2018H\u00e9! Zullen we afspreken dat jij je verder niet met het liefdesleven van je vader bemoeit? Wat zullen we nou krijgen.\u2019<\/p>\n De afgelopen weken, maanden, heb ik talloze lezers hopeloos zien verdwalen in het grijze gebied tussen Begrijpend lezen<\/em> en Rorschachtest<\/em>. Betrekkingswanen, projecties, speculaties. Het was vaak amusant, soms griezelig, en ik beken dat ik \u2013 met de beste pedagogische bedoelingen \u2013 af en toe een dwaalspoor heb uitgezet en dat het literaire spel me, behalve een hoop plezier en schuldgevoel, ook een schat aan psychologische en relationele inzichten heeft opgeleverd. Maar nu vind ik het, eerlijk gezegd, wel mooi geweest. Ik maak me geen illusies (woordspeling), maar laat ik voor mijn eigen gemoedsrust nog maar een keer herhalen dat ik hier, op de blog, fictie<\/i> bedrijf.<\/p>\n <\/p>\n II) Haar favoriete liefdesgedicht<\/b><\/p>\n \u2018Weet jij iets?\u2019<\/p>\n \u2018Een gedicht?\u2019<\/p>\n \u2018Ja, of een songtekst. Lezen jullie geen po\u00ebzie op school?\u2019<\/p>\n \u2018Ja, maar dat is allemaal saaie shit.\u2019<\/p>\n \u2018\u2026\u2019<\/p>\n \u2018Kan film ook po\u00ebzie zijn?\u2019<\/p>\n \u2018Dat vraag je aan mij? Natuurlijk! Cinema \u00eds po\u00ebzie.\u2019<\/p>\n \u2018Dan kies ik een stukje uit You the Living<\/i>.\u2019<\/p>\n \u2018Goed idee. Welke sc\u00e8ne?\u2019<\/p>\n \u2018Deze,\u2019 ze reikt me haar iPad<\/em> aan.<\/p>\n \u2018Mooi. Moet ik je keuze nog toelichten?\u2019<\/p>\n \u2018Nee, want dan ga je me toch alleen maar belachelijk maken.\u2019<\/p>\n \u2018Ok\u00e9, dan zet ik het maandag op de blog en dan vertel ik er alleen nog bij dat You the Living<\/i> (2007) is opgenomen in Stockholm en dat het de tweede speelfilm van Roy Andersson is.\u2019<\/p>\n \u2018Ok\u00e9.\u2019<\/p>\n Nou, geloof het of niet: voor mijn tienerdochter is een huwelijk<\/em> het toppunt van romantiek. Hoe dan ook… ga rustig zitten voor deze acht minuten grootse, Europese, humanistische cinema. Eigenlijk ben ik het met mijn dochter eens… betere liefdespo\u00ebzie bestaat niet:<\/p>\n \u00a0![\"\"](\"http:\/\/upload.wikimedia.org\/wikipedia\/en\/6\/60\/Du_levande_movie_Poster.jpg\")
Mijn dochter was tijdens het swipen over de liefde begonnen, doordat ik haar tijdens het eten over het naderende nummer van Tirade<\/i> had verteld. Tirade<\/i> 454, het nummer vol Nieuwe Liefdespo\u00ebzie<\/em>. Ik zei dat Lieke, Marko, Gilles en ik hadden afgesproken dat we in de aanloop naar de presentatie van het nummer \u2013 op 9 mei in De Nieuwe Liefde<\/i> \u2013 aandacht aan onze favoriete liefdesgedichten\u00a0zouden besteden in onze blogstukjes. Onlangs deelde Lieke<\/a> haar favoriete liefdesgedicht al. Ik had nog niet kunnen kiezen.<\/p>\n