\u2018Francesco, alsjeblieft\u2026 concentreer je\u2026 hoofd stil houden, gewoon recht in de lens kijken. Niet naar \u2019t statief, in de l\u00e9ns.\u2019<\/p>\n
\u2018Denk je dat de lezers van Tirade<\/i> \u2019t niet suspect vinden dat ik een blauw oog heb?\u2019<\/p>\n
\u2018Waarom? Een ongelukje kan de beste overkomen\u2026 Van een verstrooide professor verwachten de mensen niet anders dan dat ie de hele dag overal tegenaan loopt\u2026 Zo\u2019n blauw oog is juist goed voor je geloofwaardigheid als academicus en onthecht, vergeestelijkt cultuurmens. Bovendien heeft de gemiddelde Tirade<\/i>-lezer echt veel meer oog voor dat mooie maatpak van je, dan voor zo\u2019n alledaags ongerechtigheidje als een opgezwollen ooglid.\u2019<\/p>\n
\u2018Ja, denk je?\u2019 Francesco straalt.<\/p>\n
\u2018Ik weet het wel zeker.\u2019<\/p>\n
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ik controleer of het statief stevig staat, stel de richtlamp wat bij, ga dan weer op m\u2019n houten kruk zitten. Het is net een uniform, dat pak van Lucarotti.<\/p>\n
\u2018Ja, mag ik?\u2019<\/p>\n
\u2018Ontspannen\u2026 schouders nog wat losser\u2026 en probeer vriendelijk te blijven kijken\u2026 Rustig praten, h\u00e8?\u2026 En\u2026 actie!\u2019<\/p>\n
\u2018Hallo! Hierbij verklaar ik, Francesco Lucarotti, geboren in 1967 in Luca, werkzaam aan\u00a0de Sapienza, Universit\u00e0 di Roma<\/em> waar ik ook geschoold ben in de Nederlandse taal en letterkunde, uit eigen vrije wil mijn oordeel over het 452e<\/sup> nummer van literair tijdschrift Tirade <\/i>uit te drukken en te laten vastleggen voor eventuele verspreiding onder een massapubliek. Tevens en bovendien geef ik literair tijdschrift Tirade <\/i>dus <\/i>nadrukkelijk toestemming om deze opname te gebruiken in haar publicitaire uitingen.\u2019<\/p>\n \u2018Ga door. En nu mag het wat minder formeel\u2026 \u2019<\/p>\n \u2018Hallo. Mijn naam is professor Francesco Lucarotti\u2026 De redactie van literair tijdschrift Tirade<\/i> heeft mij gevraagd om, als onafhankelijk wetenschapper, mijn oordeel te geven over het jongste nummer van tijdschrift Tirade<\/i>, Tirade<\/i> 452\u2026 Het is voor een wetenschapper altijd wat lastig, ik zou haast zeggen: tegennatuurlijk, om stellige of zelfs absolute uitspraken te doen over literaire kwaliteit, maar met het pistool op de borst zou ik zeggen: Tirade<\/i> 452 bevat de allerbeste teksten die ik\u00a0in mijn professionele leven ooit heb gelezen, die ik ooit onder ogen zal krijgen en die ooit ter perse zijn gegaan of zullen gaan. Dit meen ik oprecht. Zowaar ik Francesco Lucarotti heet. Ik dank Uitgeverij Van Oorschot, Tirade<\/i> gastredactrice Judith Uyterlinde, de Tirade<\/i> redactie, en de hele Nederlandse en internationale intellectuele gemeenschap voor de onvergetelijke leeservaring die Tirade<\/i> 452 mij heeft bezorgd\u2026 Zou ik in de beste contemporaine dagbladtraditie mijn waardering moeten uitdrukken in icoontjes, dan zou ik mij genoodzaakt zien de opdracht terug te geven, want kort en goed: Tirade<\/i> 452 verdient meer sterren dan er op een heldere winternacht aan de hemel staan\u2026 Abonneert u zich alstublieft allemaal op Tirade<\/i>, koop zoveel losse Tirade<\/i>-nummers als uw armen maar dragen kunnen en verspreidt het tijdschrift onder al die hunkerende zielen die tot nog toe van deze literaire pracht verstoken zijn gebleven. Tirade<\/i> \u2013 daar zit geen woord Spaans bij.\u2019<\/p>\n \u2018\u2026\u2019<\/p>\n \u2018Deed ik \u2019t goed? Hoe vond je de pay off?\u2019<\/p>\n \u2018Ik had het zelf niet beter kunnen doen, Francesco\u2026 Mijn dank is groot. Ik zet alles meteen op de blog maandag.\u2019<\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ik berg camera en statief op en loop naar de keuken voor koffie, thee en een schaaltje kaasvlinders.<\/p>\n \u2018Lekker pittig,\u2019 zegt Francesco meer tegen zijn kopje dan tegen mij. \u2018Beter dan de automatenkoffie die ik altijd op de universiteit drink.\u2019<\/p>\n Als ik aan mijn thee nip, herinneren mijn lippen me eraan dat ik bij het eerste glas m\u2019n bovenlip heb verbrand. Ik reik naar een kaasvlinder.<\/p>\n \u2018Waar is je assistente eigenlijk?\u2019<\/p>\n \u2018Mijn collega. In de logeerkamer, denk ik\u2026 ze werkt aan een nieuwe goochelshow\u2026 kostuums tekenen, decors schetsen.\u2019<\/p>\n Eigenlijk ben ik nu wel uitgeluld met Lucarotti. Het liefst zou ik \u2019m gewoon overhoop schieten, maar dan moet ik zelf de rotzooi opruimen en daar heb ik natuurlijk geen zin in. Ik herschik m\u2019n gun in m\u2019n schouderholster, ga een paar keer verzitten.<\/p>\n \u2018Ik weet eigenlijk niet hoe dat in Nederland zit,\u2019 zegt Lucarotti die van plan lijkt me uitputtend kennis te gaan laten maken met zijn verbale kwaliteiten, \u2018maar in Itali\u00eb is het Existentialisme enorm aan het opleven\u2026 wist je dat? Het is bij ons al veel groter dan de New Sincerity<\/i>\u2026 Als je op zaterdag door Trastevere of San Lorenzo slentert, dan waan je je in het Parijs van Sartre en De Beauvoir, werkelijk\u2026 overal zitten jongeren druk te discussi\u00ebren over politiek, moraal en literatuur, overal zitten studenten kranten, boeken, literaire tijdschriften te lezen en te bespreken\u2026 en nooit vrijblijvend h\u00e8? Voor die jongelui zijn de Existentialisten weer echte rolmodellen.\u2019<\/p>\n \u2018O, dat wist ik niet.\u2019 Ik neem nog een kaasvlinder. Ze vallen zwaar en toch blijf je er van eten.<\/p>\n \u2018Ken je dat standaardwerk van Hans van Stralen over het Existentialisme?\u2019<\/p>\n \u2018Beschreven keuzes<\/i>? Zeker.\u2019<\/p>\n \u2018Van Stralen beschouwt de \u2018gesloten ruimte\u2019 als een typisch Existentialistisch motief en \u2013 \u2019<\/p>\n \u2018Wat zeg ik nou net?\u00a0Ik heb dat boek\u00a0godverdomme ook\u00a0gelezen. Dan hoef je me toch niet te vertellen wat er in staat?\u2019<\/p>\n \u2018En nou vroeg ik mij af\u2026 die rechtbank in Alles kan kapot<\/i> waar Serafijn op een gegeven moment woont en die school waarin ze dan exposeert en zo, zou je die plekken volgens jou ook als Existentialistische \u2018gesloten ruimten\u2019 kunnen duiden? Of is dat – \u2019<\/p>\n \u2018Ik heb echt geen flauw idee professor Francesco.\u2019 Ik kom\u00a0overeind.\u00a0\u2018Bovendien denk ik dat jij het soort salaris opstrijkt waarvoor de Europese belastingbetaler wel wat intellectuele autonomie mag terugverwachten. Kom, we gaan naar buiten, ik wil je iets laten zien.\u2019<\/p>\n \u2018Je gaat me toch niet vermoorden?\u2019<\/p>\n \u2018Hahahaha!,\u2019 ik gooi mijn hoofd in mijn nek en door een interne serverfout of door \u00e9\u00e9n of andere bug<\/em> blijf ik een kwartier zo schokkend staan lachen \u2013 na een hikje vervolg ik: \u2018Zoiets kan alleen een Italiaan vragen. Je vindt de maffia nog eerder in het uiterste noorden van Zweden of in IJsland dan in Zwitserland hoor.\u2019<\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 We lopen het behaaglijke huis uit, de sneeuw in. De buitenlamp springt aan. Naast m\u2019n Jeep staat de grote legergroene Kliko die ik ooit uit Nederland heb meegenomen. Vanmorgen geleegd.<\/p>\n \u2018Ga d\u2019r maar in staan,\u2019 zeg ik tegen Francesco.<\/p>\n \u2018Huh?\u2019<\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ik houd de bak scheef, Francesco klimt erin. Ik zet de Kliko weer recht, duw het hoofd van Francesco naar beneden, sluit het deksel.<\/p>\n \u2018Ik ben benieuwd!,\u2019 roept Francesco blij vanuit de gesloten ruimte.<\/p>\n \u2018Nu stevig met je hoofd tegen de binnenkant van \u2019t deksel duwen.\u2019<\/p>\n Met m\u2019n ene hand houd ik de Kliko dichtgeklemd, met de andere trek ik m\u2019n gun uit m\u2019n schouderholster. Zodra ik het deksel in het midden zie opbollen, zet ik de loop van m\u2019n gun erop, haal dan twee, drie, vier keer de trekker over. In de Kliko verschuift iets \u2013 daarna blijft het stil.<\/p>\n Ik rek me uit, neem een teug van de ijskoude nachtlucht. Pinkelende lichtjes in het dal. Op de weg die twee dorpjes in de bergen aan de overkant met elkaar verbindt een piepkleine sneeuwschuiver met brandend zwaailicht, daarachter twee strooiauto\u2019s. Terwijl ik m\u2019n gun weer in m\u2019n schouderholster steek, gaat boven een raam open. Pam steekt haar hoofd naar buiten.<\/p>\n \u2018Wat was dat voor geluid, collega? Je hebt toch niet die Italiaan door z\u2019n hoofd geschoten?\u2019<\/p>\n \u2018Natuurlijk niet.\u2019<\/p>\n \u2018Godverdomme, klojo\u2026 door jouw rottige\u00a0verdwijntrucs mag ik straks nergens meer komen goochelen! Sorry dat ik \u2019t zeg, maar ik vind \u2019t eigenlijk een heel onsympathieke\u00a0gewoonte. Die jongen zou nota bene \u2019t adres van een leuk eethuisje in Rome nog voor me opschrijven.\u2019<\/p>\n \u2018Vraag zo iemand een volgende keer dan om dat meteen doen. Maar who cares<\/em>\u2026 m\u2019n iPhone<\/em> kent meer leuke eettentjes dan drie generaties Lucarotti bij elkaar hoor.\u2019<\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Pam schiet in de lach. \u2018Jezus, wat\u00a0een onverbeterlijke hufter ben je toch.\u2019<\/p>\n \u2018Ik ben een professional.\u2019 Ik knijp met mijn ogen, kijk door het schijnsel van de buitenlamp heen naar boven. \u2018Heb je al gezien hoe helder \u2019t nog is? Als jij nou je jas aandoet, warme shawl om, je guitige muts op, dan kunnen we nog\u00a0een eind gaan lopen.\u2019<\/p>\n \u2018Ik heb net een \u2013 \u2019<\/p>\n \u2018Pitten kan de hele nacht nog, oma.\u2019<\/p>\n \u00a0———————<\/p>\n Tirade<\/i> \u2013 veelgeprezen, veelgelezen.<\/p>\n