{"id":265209,"date":"2013-10-07T08:41:16","date_gmt":"2013-10-07T06:41:16","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tirade.nu\/?p=11501"},"modified":"2020-03-31T13:23:09","modified_gmt":"2020-03-31T12:23:09","slug":"the-grand-budapest-hotel-2014","status":"publish","type":"tirade_blog","link":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/tirade_blog\/the-grand-budapest-hotel-2014\/","title":{"rendered":"The Grand Budapest Hotel<\/em> (2014)"},"content":{"rendered":"

We zijn nog zes, zevenhonderd kilometer verwijderd van de grens. En we zijn de hele dag al onderweg. Pam* zit achter het stuur. Af en toe, als ze in de verte een andere personenauto ziet, trapt ze het gas dieper in, blijft dan een tijdje naast die andere auto rijden tot ze \u2018gaat ie!\u2019 zegt, haar stuur een ruk naar rechts geeft en we zo\u2019n andere bak via de vluchtstrook de berm in rijden.<\/p>\n

\u2018Slecht voor de lak, maar de beste manier om je kop erbij te houden,\u2019 zegt ze. \u2018Ik denk dat het iets met je adrenalinepeil doet, denk je ook niet?\u2019<\/p>\n

\u2018Ongetwijfeld. Maar was dit niet de automobiel die je van je zus hebt geleend?\u2019<\/p>\n

\u2018Zeker. Je dacht toch niet dat ik dit met mijn eigen auto deed?\u2019<\/p>\n

We lachen.<\/p>\n

Ik kan niet ontkennen dat ik soms geneigd ben wat morele vraagtekens te plaatsen bij dit specifieke onderdeel van Pamela\u2019s rijgedrag. Maar sommige mensen vergeef je alles \u2013 of bijna alles. Bovendien houdt het stuntwerk Pam inderdaad scherp en draagt zo dus bij aan mijn persoonlijke verkeersveiligheid. Eerlijk gezegd vind ik het ook best grappig om te zien op wat voor manieren auto\u2019s allemaal van de weg kunnen raken. De \u00e9\u00e9n slaat een paar keer over de kop, een ander komt meteen tot stilstand in het hoge gras en een derde wordt eerst gelanceerd op een heuvel of talud en landt dan na een fotogeniek suizen vol in de glazen pui van een wegrestaurant of tankstation of crasht dwars door het dak van een verlichte tuinbouwkas tussen werkbanken vol jonge tomatenplanten.<\/p>\n

Op de achterbank liggen cadeautjes voor Pamela\u2019s kinderen. Ernaast een kartonnen doos met Snickers. Pam is gek op die dingen. Af en toe reik ik tussen onze stoelen door naar achteren om een Snickers te pakken die ik dan uit z\u2019n wikkel haal en in Pam\u2019s mond stop.<\/p>\n

Het is herfst, maar alleen in theorie. Het landschap is uren geleden al opgelost in het donker. Omdat we geen Schnittke, Berg, Mozart en Haydn meer kunnen horen, omdat al mijn typetjes en impersonaties liggen te slapen in hun stapelbedjes en omdat ik geen zin heb om voor de zoveelste keer op te scheppen over de nieuwe goocheltruc die ik aan het opzetten ben, spelen we het spel: \u2018eet een Snickers, doe een wens\u2019. Na mijn zesde Snickers, ik heb tot nog toe vooral wensen moeten uitspreken op het gebied van de goochelarij, zegt Pam: \u2019Ok\u00e9\u2026 Snickers weggewerkt?\u2019<\/p>\n

\u2018As you speak<\/i>.\u2019<\/p>\n

\u2018Doorgeslikt? Of heb je nog een chocoladeklont in je mond?\u2019<\/p>\n

\u2018Doorgeslikt. Kijk maar.\u2019<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ik draai mijn gezicht naar haar toe en doe mijn mond open.<\/p>\n

\u2018Gadverdamme!\u2019 ze lacht. \u2018Je bent soms net een klein kind.\u2019<\/p>\n

\u2018\u2026\u2019<\/p>\n

\u2018Je mag een wens doen in de categorie cinema<\/i>.\u2019<\/p>\n

\u2018Eindelijk! Kom maar op\u2026\u2019<\/p>\n

\u2018Welke nog-niet-bestaande film zou je op korte termijn in de bios willen zien?\u2019<\/p>\n

\u2018Hoe bedoel je?\u2019<\/p>\n

\u2018Gewoon\u2026 hoe ziet je ideale film eruit? Waar gaat ie over? Wie mag \u2019m regisseren?\u2019<\/p>\n

\u2018Ok\u00e9, fijne vragen\u2026 Regie: Wes Anderson. Daar beginnen we mee.\u2019<\/p>\n

Hortend associeer ik mijn droomfilm bij elkaar. De film moet om te beginnen zijn gesitueerd in een Grand Hotel \u2013 zie Aphinar<\/i> (2007) \u2013 en moet zorgvuldig en slim zijn gestileerd\u2026 bij voorkeur met gebruikmaking van analoge decors en rekwisieten. Ik zou het leuk vinden als er schrijvers of kunstenaars in voorkwamen, als personages bedoel ik\u2026 de verteltoon moet licht blijven, het camerawerk zwierig en doordacht\u2026 Ik zou het verder interessant vinden als ie aan het begin van de twintigste eeuw speelt\u2026 gedurende het interbellum\u2026 in de hoogtijdagen van het Modernisme\u2026 Artistieke vernieuwing!, politieke hoogspanning!\u2026 Dreigende conflicten, intelligent kosmopolitisme\u2026 En als ik dan toch mijn verlanglijstje aan het afwerken ben: ik zou het ook wel erg waarderen als de schilderkunst een rol in de film zou spelen\u2026 Het liefst schilderkunst uit de Renaissance.<\/p>\n

\u2018Ok\u00e9,\u2019 zegt Pam zonder haar blik van de snelweg\u00a0te halen, \u2018ik geloof dat ik wel zo\u2019n beetje weet wat je bedoelt.\u2019<\/p>\n

Ze sluit haar ogen, houdt dat een zwalkende kilometer vol en net als we met een vaart van 180 kilometer per uur op de pijlers van een viaduct afstevenen, slaat ze volkomen uitgeput haar ogen op en zegt: ‘volgens mij is \u2019t gelukt.\u2019<\/p>\n

En verdomd\u2026 een paar dagen later leert het internet me dat Wes Anderson een film opneemt die The Grand Budapest Hotel<\/i> of Grand Hotel Budapest<\/i> gaat heten en die in 2014 al in roulatie zal gaan. Dit is wat de IMDB<\/a> over TGBH <\/i>meldt:<\/p>\n

\u2018The Grand Budapest Hotel tells of a legendary concierge at a famous European hotel between the wars and his friendship with a young employee who becomes his trusted prot\u00e9g\u00e9. The story involves the theft and recovery of a priceless Renaissance painting, the battle for an enormous family fortune and the slow and then sudden upheavals that transformed Europe during the first half of the 20th century.<\/i>\u2019<\/p>\n

Het wachten is op de trailer.<\/p>\n

Er valt al veel aardigs over het oeuvre van Wes Anderson te zeggen. Wat mij zo aanspreekt in zijn films is de combinatie van esthetiek en compassie die je ook vindt in de teksten van, bijvoorbeeld, Salinger, Nabokov, F. Scott Fitzgerald en David Foster Wallace.<\/p>\n

Andersons beste films zijn Hotel Chevalier<\/a>\/Darjeeling Limited<\/em> (2007), The Royal Tenenbaums<\/em> (2001), Moonrise Kingdom <\/em><\/a>(2012).<\/p>\n

Kenmerkend voor zijn werk is niet alleen het samengaan van schoonheid, warmte en humor, maar ook de vanzelfsprekende aanwezigheid van hoge cultuur (klassieke muziek, schilderkunst, theater, literatuur, mode, toptennis). Opvallend is trouwens Andersons gebruik van de kleur geel\/goud \u2013 het maakt hem tot de kopersectie van de\u00a0internationale cinema. Hij heeft verstand van geluk en verlangen.<\/p>\n

Andersons dialogen \u2013 meestal tussen de leden van een al dan niet samengesteld disfunctioneel gezin of dito familie – zijn letterlijk onvergetelijk. \u00c9\u00e9n voorbeeld uit The Darjeeling Limited<\/i>. Drie broers reizen door India naar hun moeder toe. Onderweg proberen ze \u2018spirituele ervaringen\u2019 op te doen. Tijdens een poging tot meditatie\/gebed wijst de oudste broer naar de broekband van de middelste en vraagt: \u2018Is that my belt<\/i>?\u2019 Waarop zijn broer opkijkt en antwoordt: \u2018Can I borrow it<\/i>?\u2019<\/p>\n

Dat is zo goed! Eerst lenen, dan pas toestemming vragen – onder vrienden, familieleden en huisgenoten is het eerder een bewijs van verbondenheid dan een blijk van disrespect. De combinatie van verheven en alledaags maakt de sc\u00e8ne bovendien zo grappig. Het fragment zit ook in deze trailer<\/a> (op 0.26 al).<\/p>\n

Zoals vaker het geval is bij supertalenten, doet Anderson niet moeilijk over zijn vak. Bij wijze van toegift zijn college film maken in twee minuten:<\/p>\n

\u2018My life is about telling stories<\/em>.\u2019 \u2013 toegift<\/b><\/p>\n

‘Making movies, how do you do it? First: think up a good story. Two: how do you tell it<\/em>?’<\/p>\n