![\"Unknown\"](\"http:\/\/www.tirade.nu\/wp-content\/uploads\/2013\/09\/Unknown.jpeg\")
Voor mijn veertigste verjaardag kreeg ik een gebundelde briefwisseling tussen Paul Auster en John Coetzee. Een toepasselijk cadeau*, gezien mijn leeftijd en grote liefde voor het werk van beide schrijvers.\u00a0<\/p>\nVoor mijn veertigste verjaardag kreeg ik een gebundelde briefwisseling tussen Paul Auster en John Coetzee. Een toepasselijk cadeau*, gezien mijn leeftijd en grote liefde voor het werk van beide schrijvers.\u00a0<\/p>\n
Eigenaardig aan de briefwisseling is dat hij moedwillig lijkt te zijn opgestart. In de eerste brieven spreken de mannen af eens lekker te gaan pennen om te zien of hun wisseling niet wat ‘vonken’ op kan leveren. Misschien vonden ze dat nodig.<\/p>\n
Auster en Coetzee schrijven in hun fictie heel dicht op de persoon. De toon in hun brieven is – al wordt hij geleidelijk warmer – wat droog, alsof ze weten dat ze elk moment door een groot publiek gelezen kunnen worden.\u00a0Coetzee lijkt\u00a0\u00fcberhaupt geen humor te hebben. Pogingen van Auster hem tot grappen te verleiden lopen op niets uit.<\/p>\n
Hoewel de wisseling tussen 2008 en 2011 loopt, beginnen de mannen per brief en eindigen ze per brief (Auster) en fax (Coetzee), omdat ze inzien dat de post** er wat te lang over doet.\u00a0<\/p>\n
Auster wil het hebben over sport, wat Coetzee een beetje afhoudt. Coetzee zet nogal na\u00efeve bomen op over het verhelpen van de kredietcrisis door geld bij te drukken, die Auster respectvol laat staan.\u00a0<\/p>\n
Here And Now<\/em>\u00a0toont twee oude mannen aan wie de wereld voorbijgeraasd is: aan het eind ontstaat er zelfs een discussie over het toelaten van ‘nieuwigheden’ als email en de mobiele telefoon in hun proza.<\/p>\n Dit is geen recensie.<\/p>\n