<\/p>\n
Kouwenaar, Kouwenaar, Kouwenaar<\/i><\/p>\n
men vindt \u2019t mooi, men vindt \u2019t waar<\/i><\/p>\n
Kouwenaar, Kouwenaar, Kouwenaar<\/i><\/p>\n
al honderd jaar betekenaar \u2013<\/i><\/p>\n
<\/p>\n
Dit refrein eindeloos herhalen.<\/p>\n
Net zolang doorgaan tot iedereen meezingt. Net zolang doorgaan tot iedereen helemaal melig is, net zo lang doorgaan tot iedereen de slappe lach krijgt, net zo lang doorgaan tot de eersten zich beginnen te ergeren (\u2018Nu weten we het wel\u2019 \u2018Nu gaan ze te lang door\u2019 \u2018Je moet ook weten wanneer je moet stoppen\u2019), net zo lang doorgaan tot je het verzamelde establishment het bloed onder de nagels vandaan hebt getreiterd, net zolang doorgaan tot de eersten vertrekken (ze naroepen: \u2018Dag blanke, welgestelde, hoogopgeleide, zelfingenomen, geprivilegieerde papkindjes \u2013 veel succes daarbuiten in de echte wereld!\u2019), net zo lang doorgaan tot iedereen weg is. Totaal\/compleet lege feestzaal.<\/p>\n
\u2018Wat is \u2019t nou \u2018totaal\u2019 of \u2018compleet\u2019?\u2019<\/p>\n
\u2018Ja, sorry\u2026 die details worden meestal net voor de show nog snel even geregeld door m\u2019n side kick, maar die heeft \u2019n weekje vrij omdat ie vorige week een extra dienst heeft gedraaid.\u2019<\/p>\n
\u2018Hahaha, schitterend!\u2019<\/p>\n
\u2018Ja, volgende week weer.\u2019<\/p>\n
\u2018\u2019t Was maar een grapje\/gebbetje\/geintje.\u2019<\/p>\n
\u2018Als een side kick vroeger, pakweg voor de millenniumwisseling, begon te zeiken dat ie een beetje moe gewerkt was, dan trapte je \u2019m een paar keer onder z\u2019n hol en je hield 20% van z\u2019n bruto maandloon in en dan was het afgelopen met die overgedomesticeerde fratsen, maar nu willen ze na een dagje overwerken meteen \u2018compenseren\u2019\u2026 en als je \u2019t lef hebt om te weigeren, halen ze de Stichting Betere Behandeling Sidekicks erbij\u2026 vind je \u2019t gek dat de economie een vrije val maakt?\u2019<\/p>\n
\u2018Los dat lekker in je eigen tijd op, Tyn. The show must go on<\/i>, jongen.\u2019<\/p>\n
\u2018Wanhoop is er altijd, dat is het punt niet.\u2019 \u2013 Gerhard Richter, Painting<\/i><\/b><\/p>\n
![\"gh\"](\"http:\/\/static2.r23.de\/2011\/08\/gerhardrichterpainting.jpg\")
Film\/docu: Gerhard Richter, Painting (2011), nu pas in NL roulatie. Regie: Corinna Belz.<\/p>\n
\u2018Ik had eigenlijk iets heel anders in gedachten,\u2019 zegt de oude Richter als hij, een tikje beteuterd, naar twee zwarte doeken staat te kijken. \u2018iets met veel kleur erin.\u2019 Richter kan alles \u2013 schildertechnisch gesproken – maar uiteindelijk is zijn oeuvre hem, tot op zekere hoogte, ook maar overkomen. De grootste kunstenaars zijn instrumenten in de handen van krachten die nog groter zijn dan zijzelf.<\/p>\n
De camera rijdt, verspreid over GRP<\/em>, een keer of vier, vijf langs witte wanden met een wilde selectie uit Richters oeuvre. Dankzij deze docu begrijp je dat Richters stilistische vari\u00ebteit – van fotorealisme en fijnschilderen tot wilde abstractie en pop art en alles daar tussenin \u2013 weinig\u00a0te maken heeft met relativisme of opportunisme, maar voortkomt uit Richters drang om zijn beeld van \u2018de werkelijkheid\u2019 steeds opnieuw te verversen. Of liever: hij honoreert en celebreert – gedreven door scepsis ten aanzien van kapitale Waarheden – diversiteit, de gelaagdheid en rijkdom van \u2018de werkelijkheid\u2019.<\/p>\n De documentaire toont openingen van exposities in Europa en de VS, work in progress<\/em>, innemende gesprekken met de mensen om Richter heen, archiefmateriaal, impressies van verfmengende schilderassistenten, babbels met museumdirecteuren, galeriehouders en administratieve krachten. Een autorit door het lelijke Keulen.<\/p>\n Maar de documentaire wordt gedragen door de opnamen die zijn gemaakt in het atelier van Richter .<\/p>\n De schilder vindt het verschrikkelijk om gefilmd te worden terwijl hij aan het werk is. \u2018Het is net zo erg als in het ziekenhuis liggen.\u2019 Zijn beeldende intu\u00eftie raakt verstoord door de aanwezigheid van de documentairemaakster, hij verstart. Als ze hem vraagt of die aanwezigheid van andere mensen, van de camera, hem wanhopig <\/i>maakt antwoordt Richter: \u2018wanhoop is er altijd, dat is het punt niet.\u2019 Het probleem blijkt: schaamte. Hij vindt het ongemakkelijk om kunst te maken in de aanwezigheid van anderen, omdat schilderen voor hem au fond een daad van agressie is. \u2018Een schilderij duldt ook eigenlijk geen ander schilderij naast zich.\u2019 Wie schept vernietigt.<\/p>\n Op de praktische kant van het in situ filmen is, blijkens de credits op de aftiteling, iets gevonden: de tweede camera-unit werd bemand door\u2026 Gerhard Richter. Dat is, gok ik, de reden waarom we Richter in de openingssequentie in zijn atelier zien klungelen met een camerastatief: de film is half portret, half zelfportret.<\/p>\n De momenten waarop Richter zijn doeken bewerkt met wat de distributeur een \u2018trekplank\u2019 noemt zullen net zo iconisch worden als de filmregistraties van een schilderende Pollock, Appel, Picasso. Het is prachtig om te zien hoe Richter worstelt om de verf in een vorm te dwingen die voor hem \u2018waar\u2019 is. Inspiratie is woede.<\/p>\n Ik begrijp overigens niet dat een documentaire over een groot analoog kunstenaar met een digitale camera is geschoten: uiteindelijk zit je anderhalf uur naar bewegende ministeck te kijken. Die low budget look<\/i> valt moeilijk te rijmen met de status & marktwaarde van Richters werk.<\/p>\n Eindoordeel: mooi project, interessant product. Drie met blauwe verf besmeerde maar toch maar niet over het klaarhangende doek heengesleurde trekplanken (3\/5). Niet te missen voor wie ook maar de flauwste belangstelling voor beeldende kunst heeft.<\/p>\n \u2018Wanneer komt je sidekick weer terug?\u2019<\/p>\n \u2018Volgende week. Hoezo?\u2019<\/p>\n \u2018\u2026\u2019<\/p>\n \u00a0Verveel je je?\u2019<\/p>\n \u2018Nee, nou\u2026 Het is meer\u2026 Eerlijk gezegd: zoiets als dat grafschrift van vorige week\u2026 zulke tekstjes vind ik eigenlijk het allerleukst.\u2019<\/p>\n \u2018Dan doen we speciaal voor jou nog een paar grafschriftjes\u2026 ik zou zeggen: Muze… kom d\u2019r maar in!\u2019<\/p>\n Grafschrift op een mede-weggebruiker<\/b><\/p>\n Hier rust Marianne van der Sloot<\/p>\n ze ging te snel, ze reed door rood.<\/p>\n <\/p>\n Grafschrift op een middenstander<\/b><\/p>\n Hier rust uw keurslager, Peter van Hes,<\/p>\n noodlottig uitgegleden op zijn mes.<\/p>\n <\/p>\n Grafschrift op een glazenwasser<\/b><\/p>\n Hier rust Jaap van der Akker, dacht halver-<\/p>\n wege dat ie er al was, de stakker.<\/p>\n <\/p>\n Grafschrift op een frontsoldaat<\/b><\/p>\n Hier rust korporaal Henk Jamin,<\/p>\n hield de granaat, maar wierp de pin.<\/p>\n <\/p>\n Grafschrift op een fotomodel<\/b><\/p>\n Hier rust, na 83 maanden lijnen,<\/p>\n het gezicht van Spa<\/i>: Annechien van Wijnen.<\/p>\n <\/p>\n Grafschrift op een stuntman<\/b><\/p>\n Hier rust Gerard van der Vlis,<\/p>\n heel gek\u2026 er ging iets mis.<\/p>\n <\/p>\n Grafschrift op een autocoureur<\/b><\/p>\n Hier rust World Champion<\/i> Fabian Brinks,<\/p>\n hij moest naar rechts. Maar ging naar links.<\/p>\n <\/p>\n Grafschrift op een schoonmaker<\/b><\/p>\n Hier rust, opgeruimd staat netjes, Adriaan Mat.<\/p>\n Te laat gezien, zijn eigen bord: pas op \u2013 glad<\/i>.<\/p>\n <\/p>\n \u2018Hahaha, schitterend! Vooral die van – \u2019<\/p>\n \u2018Het is al goed.\u2019<\/p>\n Na-gedachte – imperfectie<\/b><\/p>\n Johan Simons zei een paar weken geleden, in Zomergasten<\/em>, dat hij aan imperfectie de voorkeur geeft boven perfectie, omdat achter imperfectie \u2018een grotere humaniteit\u2019 schuilt. Een terloopse opmerking van Richter bij een foto van een beschadigd vrouwentorso nuanceert, wat mij betreft, die zachte, sympathieke gedachte van Simons: imperfecte schoonheid, zegt Richter, verenigt het schone met het niet-schone waardoor het niet-schone onze sensatie van het schone verhevigt. In die visie hebben we dus geen moreel, maar een esthetisch belang bij het niet\u2013schone. Zoals die andere Zomergast, Daan Roosegaarde, zou zeggen: \u2018Ik vind het een interessante.\u2019<\/p>\n Tirade<\/i> \u2013 lees gevarieerd en matig.<\/p>\n Soundtrack bij deze post: die andere Richter<\/a> (m\u00e9t sidekick).<\/p>\n Toegift – klapstoelkoorts<\/b><\/p>\n Mijn goede vriend Dani\u00ebl Rovers heeft zich weer eens in de nesten gewerkt\u2026 een paar maanden geleden heeft ie \u00e9\u00e9n of ander polemisch stuk gepubliceerd op De Reactor<\/i> en nu vinden een paar intellectuelen dat ie verbannen moet worden naar Afrika of China. De zaak dient aanstaande vrijdag in Rechtbank Perdu<\/a> (Amsterdam).<\/p>\n Martijn gaat<\/i>.<\/p>\n Volgende week:<\/b> M\u2019n vrouw is ge\u00efnterviewd door de Libelle, hahahaha! Over mij! Kop: \u2018Martijn heeft mij geleerd de schoonheid van het leven te zien\u2019. De lead: \u2018Naomi Zomerfruit (21) is getrouwd met schrijver, goochelaar en acteur Martijn Knol (34). Hoe is het nu echt om met zo\u2019n wildeman en glamourboy te leven? Never a dull moment<\/i>? Of vooral vermoeiend? \u2018Mensen die Martijn alleen van de bestsellerlijsten en de televisie kennen, weten vaak niet dat hij ook een heel kwetsbare en onzekere kant heeft. Dat vind ik weleens jammer. Want achter al die grappen en dat ruziezoeken schuilt gewoon een\u00a0lieve, onschuldige jongen. Martijn is eigenlijk zijn hele leven een pluizige, speelse puppy gebleven. En dat ontroert mij ontzettend.\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"