\u2018Welke bonte avond?\u2019<\/p>\n
\u2018Die van de manege,\u2019 ze begon al te swipen<\/em>, \u2018moet ik je geheugen even opfrissen?\u2019<\/p>\n Nee, haha, opeens herinnerde ik me die avond weer haarscherp\u2026 Wat grappig dat ze dat had gefilmd! En ja: bij nader inzien zag ook ik de lol van die Romeinse Ammaniti anekdote niet meer\u2026 wat een onzin om over die onbeantwoorde kalverliefde een stukje te schrijven!… wat flauw van mij!… ok\u00e9\u2026 mijn vrouw en ik hadden er smakelijk en vertederd om gelachen, maar om er nou over te bl\u00f3ggen\u2026 hoe had ik het in m\u2019n hoofd gehaald?… dat is voor andere mensen helemaal niet interessant om te lezen zo\u2019n geschiedenis\u2026<\/p>\n Ik gaf mijn dochter geld – een briefje van zevenentwintig euro – om met een vriendin, een vriendin van h\u00e1\u00e1r om precies te zijn, naar Richard Linklaters Before Midnight<\/em> te gaan (\u2018WhatsApp je eindoordeel maar\u2019) en hees me – \u00a0m\u2019n vrouw zat een stukje verderop met een belangstellende glimlach\u00a0contemporaine Franse po\u00ebzie te lezen, dus ik kon moeilijk een beetje gaan liggen chatten of gamen – met m\u2019n drie\u00ebnnegentig kilo in de hangmat om wat in de nieuwe Rudi Fuchs<\/a> te bladeren.<\/p>\n <\/p>\n 2)\u00a0 <\/b>Film:\u00a0 <\/b>\u2018Snoozers are losers<\/em>\u2019 \u2013 Before Midnight<\/em> (2013)<\/b><\/p>\n Film: Before Midnight<\/em> (2013). Regie: Richard Linklater.<\/p>\n Genre: relatiefilm\/praatfilm.<\/p>\n Verhaal: getrouwd stel heeft opeens een avond voor zichzelf. Beetje lopen, beetje lachen, beetje lullen. In de gesofisticeerde termen van het julinummer van het Britse filmmagazine Sight & Sound<\/i> gaat BM<\/em> over: \u2018The quest for true communication, real intimacy between people \u2013 and the obstacles to sustaining it, above all the passage of time<\/i>.\u2019<\/p>\n Flauwe grap: \u00a0wanneer de vrouw van het stel, Celine, zich over haar schrijvende man beklaagt, zegt ze wanhopig: \u2018Nu begrijp ik waarom Sylvia Plath haar hoofd in een broodrooster stopte.\u2019<\/p>\n Leuke grap: wanneer vader\u00a0Jesse tijdens een autorit de appel van \u00e9\u00e9n van zijn slapende dochtertjes opeet, doet hij dat onder het motto \u2018snoozers are losers<\/i>\u2019.<\/p>\n Eindoordeel: zwakker dan Linklaters Before Sunrise<\/i> (1995) en Before Sunset<\/i> (2004), eigenlijk alleen de moeite waard als je die vorige delen ook hebt gezien. Twee opblaasbare zwembadkrokodillen (2\/5). Maar wat ons betreft wel: op naar deel vier.<\/p>\n \u00a0<\/b><\/p>\n 3)\u00a0 <\/b>Zondag<\/b><\/p>\n Ik had mijn dochter drie keer beloofd & gezworen, op het graf van haar hond, dat ik oprecht niet over Ammenooitniet zou schrijven en dat ik het stukje dat ik nu in zit te tikken zondagavond even zou voorlezen, bij het eten.<\/p>\n Ik hield woord, als altijd.<\/p>\n We aten buiten, in de tuin, onder de grote hazelaar. Lathyrus, kamperfoelie, lindebloesem. Ik had twee vaasjes gevuld met havikskruid. Mijn vrouw zorgde voor de drankjes. Op het rooster boven de gloeiende houtskool lagen met tijm gevulde forellen te garen en groentespiesen die ik had gemaakt door paprika, courgette, witte ui aan kweepeertwijgen te rijgen. In een pan op tafel: gekookte rijst.<\/p>\n De zon was zacht en warm.<\/p>\n Tussen de happen door las ik dit tekstje. Toen ik klaar was zei mijn dochter:<\/p>\n \u2018Dat was \u2019t?\u2019<\/p>\n \u2018Ja.\u2019<\/p>\n \u2018Gaat. Maar sterk is anders.\u2019<\/p>\n \u2018Ik mis ook iets,\u2019 zei mijn vrouw.<\/p>\n \u2018Wat dan? Humor?\u2019<\/p>\n \u2018Nee,\u2019 mijn dochter schoot in de lach, \u2018daar zit echt niemand op te wachten\u2026 zeker niet op die \u2018humor\u2019 van jou\u2026 Iedereen kijkt altijd meteen weg als jij een grapje hebt gemaakt.\u2019<\/p>\n \u2018Is dat waar?,\u2019 vroeg ik aan mijn vrouw.<\/p>\n \u2018Soms,\u2019 zei ze.<\/p>\n \u2018Godverdomme.\u2019<\/p>\n \u2018Laten we nou eerst je stukje even fiksen,\u2019 zei mijn dochter, \u2018dan kun je de rest van de avond weer gezellig vloeken\u2026 Volgens mij is je tekst gewoon nog een beetje te soft\u2026 Wat voor films heb j\u00edj de laatste tijd gezien?\u2019<\/p>\n \u2018Chan-Wook Park: Stoker <\/i>(2013). Michel Gondry, L’\u00e9cume des jours <\/i>(2013).\u2019<\/p>\n \u2018Mmm\u2026 nee, dat wordt \u2019m niet\u2026 Je moet je blogje wat meer kloten geven\u2026 Tommy en jij zijn van de week toch ook nog naar die knokfilm geweest? Daar moet je iets over schrijven.\u2019<\/p>\n \u2018Only God Forgives<\/i>. Dat is niks voor de Tirade-blog<\/i>. Veel te hard.\u2019<\/p>\n \u2018Nee, moet je kijken wat je d\u2019r zelf voor zieke kutstukken opzet.\u2019<\/p>\n \u2018Watch your language<\/i>, lady<\/i>,\u2019 zei mijn vrouw.<\/p>\n \u2018Yes<\/i>,\u2019 viel ik haar bij, \u2019listen to your mother<\/i>. Maar misschien heb je gelijk.\u2019<\/p>\n Mijn vrouw maakte espresso en gedrie\u00ebn keken we naar de zon, zwijgend, nippend. Het Hawa\u00ef shirt dat ik altijd aantrek als we gaan BBQ-en detoneerde enigszins met de smaakvolle, vrolijke zomerjurken die mijn vrouw en dochter droegen, maar verder was het, alles bij elkaar, een behoorlijk perfect avondje.<\/p>\n ‘Pap?’<\/p>\n ‘Ja, lieverd.’<\/p>\n \u2018Heeft Gilles zijn vrouw echt oorbellen gegeven?\u2019<\/p>\n \u2018Ik denk \u2019t wel.\u2019<\/p>\n \u2018Jij geeft mama nooit oorbellen.\u2019<\/p>\n \u2018Wat? Wat krijgen we nou? Mama heeft vorige week nog een cabriolet van papa gekregen.\u2019<\/p>\n \u2018Ja, duh, een tweedehands,\u2019 zei mijn vrouw.<\/p>\n \u2018O, maar als ik \u2019t me goed herinner was ik ook niet bepaald jouw eerste vriendje, h\u00e8?\u2019<\/p>\n \u2018O, dat is vals,\u2019 zei m\u2019n dochter waarna ze helemaal dubbel lag. \u2018De vergelijking gaat mank, maar hij is toch raak.\u2019<\/p>\n \u2018Hoezo gaat die vergelijking mank?\u2019<\/p>\n Ik kreeg al geen antwoord meer. Mijn dochter was mijn vrouw aan het ondervragen over alle knappe, interessante, sexy, succesvolle, hoogbegaafde, grappige, charmante, zoet- en goedgevooisde \u00a0vriendjes die ze in haar leven heeft gehad.<\/p>\n \u2018Ik zou eigenlijk geen woord willen missen van deze boeiende conversatie,\u2019 zei ik, \u2018maar ik moet echt nog iets over die knokfilm intikken.\u2019<\/p>\n <\/p>\n 4)\u00a0 <\/b>Film (II):\u00a0 <\/b>\u2018I apologize for my behavior<\/em>\u2019 \u2013 Only God Forgives<\/i> (2013)<\/b><\/p>\n Film: Only God Forgives<\/i> (2013). Regie: Nicolas Winding Refn.<\/p>\n Genre: knokporno.<\/p>\n Verhaal: wraak gewroken, gewroken wraak bestraft.<\/p>\n Eindoordeel: aangenaam statisch, prettig kunstmatig\/gestileerd, prima muziek. Maar ook \u2013 zoals het genre vraagt\/voorschrijft – sentimenteel, vooral waar het geweld wordt gerechtvaardigd door het verlangen naar een betere wereld die dan natuurlijk wordt gesymboliseerd door de \u2018onschuld\u2019 en \u2018puurheid\u2019 van een kind.<\/p>\n Geweld als entertainment \u2013 met de suggestie dat wraak de weg is naar een betere wereld \u2013 blijft akelig. Only God Forgives<\/i> is wel minder naar dan Drive (2011),<\/i> het vorige project van dezelfde combi van regisseur Nicolas Winding Refn + steracteur Ryan Gosling.<\/p>\n Laten we maar in onze oortjes knopen wat de politieagent in de film tegen zijn dochtertje zegt als zij zich zorgen maakt over het gedrag van \u00e9\u00e9n van haar knuffelbeesten: \u2018Hoe zorgen we ervoor dat hij geen streken meer uithaalt? Lief zijn voor elkaar.\u2019<\/p>\n Volgende week: zie vorige week<\/a>.<\/p>\n Tirade \u2013 \u00e9\u00e9<\/i>n woord zegt meer dan duizend beelden.<\/i><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"![\"BM\"](\"http:\/\/www.stedelijk.nl\/upload\/agenda\/presentatie-van-het-boek-van-rudi-fuchs-kijken-2\/13996_Kijken%202%20cover%20lowres%20-%20kopie_original.jpg?w=500&404=backup\" "\\"BM\\"")
<\/p>\n<\/p>\n