<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
In mijn hoekje van de bank las ik de laatste regels van Gustaaf Peeks Ik was Amerika<\/em>. Ik sloeg het boek dicht en liet mijn handen op de kaft rusten, die plakte aan de kringels op mijn vingers. Daaronder gonsden de duizenden opgestapelde zinnen nog na. Ik wist dat het er duizenden waren omdat ik ze \u00e9\u00e9n voor \u00e9\u00e9n gelezen had. \u00a0<\/p>\n \u2018Kut\u2019, zei ik.<\/p>\n Birre trok haar benen op en liet Arjen Lubachs Magnus <\/em>zakken.<\/p>\n \u2018Cijfer?\u2019<\/p>\n Zonder na te denken zei ik: \u2018Tien.\u2019<\/p>\n \u2018Echt?\u2019<\/p>\n Ik knikte. \u2018Het is een geweldig boek. Net toen ik dacht: Dat einde is een beetje een anticlimax, <\/em>als hij zijn vriend eindelijk vindt, toen vond ik het \u00f3\u00f3k meteen zoveel mooier dan dat het een echte climax was geweest, omdat het zoveel \u00e9chter is dat het loopt zoals het nu loopt\u2026\u2019<\/p>\n \u2018Gil.\u2019<\/p>\n \u2018Wat?\u2019<\/p>\n \u2018Ik moet \u2018m nog lezen.\u2019<\/p>\n \u2018O. Ok\u00e9. Sorry.\u2019<\/p>\n Ze legde Magnus <\/em>neer en liet haar voeten over de rand van de bank zakken, waar ze blind als mollen de openingen van haar sloffen vonden. Op weg naar de wc vroeg ze: \u2018Nummer hoeveel was dit nou?\u2019<\/p>\n \u2018Dertien, denk ik.\u2019<\/p>\n \u2018Heb je \u2019t wel opgeschreven?\u2019<\/p>\n Birre is een fervent lijstjesmaakster. Als klein kind schreef ze al schriften vol toptienen van al het denkbare. Het mag dan ook geen wonder heten dat het Gillesch Nederlandsch Leeschoffensief haar idee was.<\/p>\n Zolang ik me herinner las ik uitsluitend Amerikaanse en Engelse fictie. In het Engels. Al op de Schrijversvakschool leverde dit problemen op, maar toen ik begon met publiceren werd het alleen maar erger. Je moet toch op zijn minst een drietal Nederlandse Helden hebben, als Nederlandse schrijver? Ik wilde niet worden zoals onze groentenman Wim, die bij bijna al zijn groenten kan toelichten dat hij ze zelf nooit eten zou.<\/p>\n \u2018Daar moet je wat aan doen\u2019, had Birre gezegd.<\/p>\n Maar ik dacht dat ik in het Nederlands niet kon vinden waar ik het meest van hield. Dat mijn soort verhalen hier niet bestonden.<\/p>\n \u2018Dat kan niet\u2019, zei Birre. \u2018En je zal het ook nooit weten als je het niet probeert.\u2019<\/p>\n Ik wilde daar graag iets tegenin brengen, maar niet alleen heeft Birre bijna altijd gelijk, ze w\u00e9\u00e9t het als ik weet dat ze gelijk heeft.<\/p>\n \u2018Goed\u2019, zei ik. \u2018Wat stel je voor?\u2019<\/p>\n \u2018Ik stel voor dat de komende twintig boeken die je leest Nederlandse zijn.\u2019<\/p>\n \u2018Allemaal? Je bedoelt een soort Nederlandsch Leeschoffensief?\u2019<\/p>\n \u2018Ja. Waarom slis je?\u2019<\/p>\n