[1]<\/p>\n
ik heb ons schelp in uw lade gelegd
\nde schedels op het sloop
\nslaat de hamer zonder knuist<\/p>\n
de slaaplust laat getier weerkaatsen<\/p>\n
de benen zijn zo broos
\nen we dansen het knikken weg
\nzodat het rotsbeen na de steigerende
\nbeugels mits gesplinter<\/p>\n
de aria blijft altoos\u00a0<\/p>\n
[2]<\/p>\n
iemand moet het zand uit geoogte
\nrapen ze tot knuisten die paars merken
\nvan het dragen en met taaie doorzet
\nde tuurders ontvouwen
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 ze
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 het zicht is loos
\nneven de pezen
\nsla het laatste vuil
\ntot een terugwinst van
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 ik zie<\/p>\n
\n[3]<\/p>\n
geen haar op ons dak
\nen het varen van een brein
\nmaar ik kon de zachtheid voelen<\/p>\n
ik heb de dijen van mijn vrouw gekust
\nde harde handen droegen haar
\nen weende water van het schoon<\/p>\n
als een weelde door het leven
\nverplaats ik mij in een slechter ziel – een
\nafgeleefde rots<\/p>\n