Op een donderdagavond werd ik gebeld. Een onbekend nummer. Ik nam niet op.
\nEr was een bericht ingesproken door Gijs M\u00fcller, het afdelingshoofd van de afdeling Beeld en Taal aan de Gerrit Rietveld Academie.
\nIk hoorde hem vragen hoe het met me ging.
\nIk hoorde hem zeggen: nou ik hoor het wel.
\nEn ik dacht: moet ik nou aan hem gaan vertellen hoe het met me gaat?<\/p>\n
Een paar weken daarvoor was er een jongen van de Rietveld Academie doodgereden waarmee ik vier jaar in de klas had gezeten. Hij was een groot schrijftalent.
\nIk dacht dat Gijs daarover belde. Hoe het was, hoe het met de bloemen zat, wat er gezegd werd, wie er waren, dat soort dingen.
\nDus ik belde niet terug. Ik zat op en de bank en keek uit het raam.<\/p>\n
Gijs belde zelf nog een keer. Ik dacht: ik neem op, dan ben ik er vanaf.
\nHij zei niets over de jongen, geen woord.
\nWel vroeg hij nog een keer hoe het met me ging, alsof het antwoord er daadwerkelijk toe deed.
\nGoed, zei ik. Het gaat goed.
\nOk\u00e9, zei hij.
\nEn toen vroeg hij of ik les kon komen geven op de Rietveld Academie.
\nEen paar weken, een project. Er was alleen een ding: of ik de volgende dag (vrijdag) om tien uur kon beginnen.<\/p>\n
*<\/p>\n