![\"Lolita\"](\"http:\/\/www.tirade.nu\/wp-content\/uploads\/2010\/10\/Lolita.jpeg\")
<\/p>\n<\/p>\n
In de besprekingen van P.F. Thom\u00e9se\u2019s nogal geslaagde roman De weldoener<\/em> die ik tot nu zag, wordt geen melding gemaakt van de frequentie waarmee het thema \u2018oudere man raakt geobsedeerd door een jong meisje\u2019 in de recente Nederlandse literatuur opduikt. En dan denk ik niet meteen aan Louis-Paul Boon, die niet alleen over nymphets schreef maar ze ook met honderden tegelijk uit pedofiele blaadjes knipte, maar allereerst aan Geerten Meijsings roman Dood<\/em> meisje<\/em> en aan De zeemeermin<\/em> en De loden schoentjes<\/em> van de onderschatte en veel te vroeg overleden Paul Marijnis.<\/p>\n Meijsing en Marijnis waren net als de neo-Haarlemmer Thom\u00e9se gefascineerd door de perverse binnenkant van het Hollandse burgerdom, dat Meijsing bekend was uit zijn Haarlemse jeugd. Meijsing schreef eerder dan Thom\u00e9se over een puberale borderline case. Marijnis evoceerde in De loden<\/em> schoentjes <\/em>met veel kennis van zaken en met een pen waar de vitriool van afdruipt de amour fou <\/em>tussen een dolende vijftiger en een veertienjarig secreet. Het nabij Haarlem gelegen duingebied biedt daartoe het toneel.<\/p>\n Ook als gemani\u00ebreerde stilisten gingen de heren M & M collega Thom\u00e9se voor. Benieuwd of hij ze ooit de eer zal geven die hun toekomt.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"