Ik weet niet waarom, misschien omdat ik ouder word – ik zie steeds slechter, dat zal het zijn. Hoe dan ook: het overkomt me steeds vaker dat ik in de grote stad waar ik woon – ook in buitenwijken – opeens een man zie lopen die op mijn vader lijkt. Vroeger was dat niet zo:<\/p>\n
De jas<\/p>\n
Maar eerst is er een oude jas. Nu hangt hij
\naan de kapstok, binnenkort wordt hij
\nverbannen naar het hok.<\/p>\n
En eerst is er een avond waarop ik aarzel
\nnaar buiten te gaan. Buiten is het koud.
\nIn gedachten trek ik voor het eerst<\/p>\n
die oude jas aan. Ik ben alleen op straat.
\nWie had dat durven hopen. Ik kijk
\nin de ruiten en zie<\/p>\n
voor het eerst mijn vader in deze stad lopen.
\n\u2018Waar ga je heen?\u2019 \u2018Nergens heen.\u2019
\n\u2018Dan gaan we dezelfde kant op.\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"