Ik denk niet dat Kees Winkler een groot dichter was. Toch pak ik een paar keer per jaar een bundel van hem, uitgegeven door Van Oorschot, uit de kast. Elke keer weer denk ik dan ‘te makkelijk’ en daarna elke keer ook weer ‘maar wel een heel eigen toon’. Ik bezocht hem een keer. Hij woonde, dacht ik, in Buitenveldert. Toen ik aanbelde gebeurde er lange tijd niets. Toen ging de deur op een kier en zei een man in een witte badjas dat hij me helemaal was vergeten, maar dat ik vooral moest binnenkomen. Aan dat moment denk ik, als ik een gedicht van hem herlees.<\/p>\n
<\/p>\n
Poes Eefje weg
\n‘s Morgens heel vroeg liet ik hem uit
\nhij wandelde zijn gewone weggetje
\ndoor de tuin naar het hekje
\nik heb hem nog nagekeken
\nSindsdien is hij spoorloos
\nnet of je kind vermist is
\nen toch verwacht je steeds
\ndat hij aan de achterdeur klauwt
\nHij was gelukkig bij ons en wij met hem
\nde brokjes, het hart en de tuin
\nmaakten zijn leven uit en ook
\nspinnend bij Judy op schoot
\nMisschien is hij wel dood<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"