Ik weet het, po\u00ebzie hoort niet te ontroeren, en natuurlijk weet ik ook dat po\u00ebzie geen betekenis heeft, moet je luisteren, ik ken mijn Duinker, ik ken mijn Lampe.
\nDus vergeef me dat ik ontdaan ben na het lezen van A scattering van de Engelse dichter Christopher Reid, die dicht over zijn overleden vrouw.\u00a0 Betekenisvol en ontroerend.
\nAls hij langs het ziekenhuis loopt waaraan zij haar organen ter bestudering heeft nagelaten mompelt hij: that’s where my dead wife lives. I hope they’re treating her kindly.
\nEn over dat ziekenhuis dicht hij:<\/p>\n
My wife is in there, somewhere, doing practical work:
\nher organs and tissues are educating young doctors
\nor helping researchers outwit the disease that outwitted her.
\nSo it’s a hallowed patch of London for me now.<\/p>\n
Lang geleden dat ik zo ontroerd was na het lezen van een dichtbundel, maar wees niet bang, po\u00ebziekenners: ik beloof beterschap.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"