Dertig jaar geleden had een onverlaat mijn boeken uit mijn boekenkast gehaald en door de gang van het studentenhuis gestrooid.
\nDe dader stond boven aan de trap en schreeuwde: ik ben de diceman, ik ben de diceman.<\/p>\n
Op internet las ik:
\n‘Vanochtend werd ik wakker en trok enkel mijn tijgerprintpanty aan tot mijn oksels om vervolgens ontslagen te worden wegens het beplakken van mijn baas met inlegkruisjes.
\nToen ben ik de supermarkt ingegaan om een pak vla te kopen dat ik leeg heb gedronken in een showmodel vrieskist van een electrostore.
\nDe rest van de dag heb ik bouwvakkers helpen metselen in mijn mooiste jurk. Wie ik ben? Iedereen en niemand die je kent. Een diceperson.’<\/p>\n
Luke Rhinehart, een Amerikaanse psychiater, was op een dag de verveling die zijn bestaan teisterde zat. Hij besloot dat de dobbelstenen zouden beslissen wat hij deed.
\nHuilend als een kind door Central Park?
\nEven ja, oneven nee.
\nIn de boekhandel zag ik een nieuwe editie van The Dice Man liggen – koop het.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"