Undercover<\/p>\n
Ik moet toegegeven dat ik zeer nieuwsgierig werd toen ik hoorde over een undercoveroperatie van een HP\/De Tijd<\/em>-journaliste bij de Tweede-Kamerfractie van de PVV. Eindelijk zou duidelijk worden welke buitenlandse financiers de kas van deze organisatie spekken, hoe Wilders erin slaagt de partijdiscipline te handhaven en hoe zijn fractiegenoten worden getraind in het uitdragen van eendimensionale boodschappen. Ze hebben het immers unisono<\/em> over de islamisering van Nederland \u00e8n de linkse elite \u2013 waartoe tegenwoordig ook de politie en de AIVD behoren – die het met iedereen slecht voor heeft, behalve met zichzelf natuurlijk. Veel wijzer zijn we hierover in de eerste aflevering van \u2018Undercover bij de PVV\u2019 nog niet geworden, want het gaat daarin vooral over de morele dilemma\u2019s van de verslaggeefster \u2013 had ik dit wel mogen doen? \u2013 en een onschuldig fractie-uitje in Monnickendam. Maar wellicht komt de journaliste in volgende afleveringen wel met kamergeheimen van de PVV.<\/p>\n \u00a0In een redactioneel commentaar van NRC-Handelsblad<\/em> van 7 januari 2010 werd de undercoveroperatie een nogal zwaar middel genoemd: \u2018Zouden de PVV\u2019ers echt menen wat ze roepen, vraagt de journalist zich in haar artikel in HP\/De Tijd van deze week af. Over relschoppers die door de knie\u00ebn moeten worden geschoten, de Koran die moet worden verboden, de kopvoddentaks, enzovoorts. Ja, dat meent de PVV echt: hoor maar wat haar Kamerleden zeggen in openbare debatten en lees wat ze schrijven in opinieartikelen. Er is geen undercoveroperatie nodig om dergelijke opvattingen abject te vinden.\u2019<\/p>\n \u00a0Dat is maar de vraag. Het is voor mij nog steeds onduidelijk\u00a0\u00f2f de Kamerleden dergelijke abjecte opvattingen inderdaad hebben. Ik kan me een leven in zo\u2019n monomane grimmige gedachtewereld namelijk niet voorstellen. Het lijkt me oersaai zo’n gesloten wereldbeeld, zeker als je in de naam van je partij ‘vrijheid’ opneemt. Is het niet eerder zo dat de PVV als spreekbuis van een populistische beweging zoveel mogelijk stemmen wil winnen? Om dat doel te bereiken, bedenk je een simpel concept waarin\u00a0een groot deel van bevolking zich\u00a0kan herkennen. Het goed uitventen van het concept, waarbij het in eerste instantie om emotie gaat en niet om reflectie, doet de rest.\u00a0 Een kwestie van marketing en De Telegraaf<\/em>\u00a0 lezen, zoals de PVV- kamerleden in interviews ook zeggen te doen. Of dit inderdaad het geval is, kan denk ik alleen onderzocht worden door een onorthodoxe journalistiek, omdat de PVV immers doelbewust de deuren van haar huis gesloten houdt.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"