![\"Paul](\"http:\/\/http:\/\/www.tirade.nu\/wp-content\/uploads\/2010\/01\/rodenko4-150x150.gif\")
<\/p>\n
In de nalatenschap van Paul Rodenko werden maar weinig ongepubliceerde gedichten aangetroffen. Uit twee titelloze gedichten uit de periode 1945-1950 – hij maakte toen volgens\u00a0mij zijn beste gedichten –\u00a0 blijkt wederom zijn fascinatie voor de zon. Voor de liefhebber publiceer ik ze hier voor het eerst. Het eerste gedicht past in een serie korte gedichten die Rodenko in deze jaren maakte. Het tweede was voor Rodenko nog niet definitief. Hij twijfelde tussen \u2018de zon ligt\u2019 en \u00a0\u2018de zon hurkt\u2019 Ik denk dat hij uiteindelijk vanwege het vervreemdende effect voor de laatste variant zou hebben gekozen.\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n
<\/p>\n
Weten van zon en roze rivieren<\/p>\n
kijken naar kinderen bijtend in \u2019t glas van de wind<\/p>\n
lopen langs paarden en witte gordijnen<\/p>\n
en zich een dag van gitaren herinneren<\/p>\n
<\/p>\n
——\u00a0<\/p>\n
<\/p>\n
de zon ligt\/hurkt nachtelings in de koopren ketel van je ogen<\/p>\n
het blauw van je handen is in duizend safes geborgen<\/p>\n
en duizend blinde ambtenarenlopen tastend langs<\/p>\n
de gouden rozen van je naaktheid<\/p>\n
<\/p>\n
o het ritselen van je opperhuid en kevers hagedissen snelle<\/p>\n
gouden naalden van geluid<\/p>\n
<\/p>\n
wie kent de nachtelingse wiekslag van je ogen<\/p>\n
de forellen van je polsen<\/p>\n
je stem mino\u00efsch blauw<\/p>\n
en je borsten heet als de Bijbel<\/p>\n
<\/p>\n
je glimlach smalgehoefd<\/p>\n
breekt schuchter door het schemerhout<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Paul Rodenko<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"