Voorbij het pompstation lichtte het neonbord van de Sports Bar een kluitje mannen op witplastic terrasstoelen uit. Niemand leek Evander op te merken terwijl hij naderde, in beslag genomen als ze waren door een kleine aap die op de tafel tussen hen in zat, een rijtje lege shotglaasjes aan zijn zij. De aap was met een ketting verbonden aan de pols van een bebaarde grijsaard, en leek stomdronken. Een jonge vrouw kwam met een blad volle shotglazen naar buiten, die ze over de aap en mannen verdeelde. <\/p>\n\n\n\n
\u2018Wat drinken ze?\u2019 vroeg Evander toen ze hem groette, het blad onder haar arm.<\/p>\n\n\n\n
Ze trok haar wenkbrauwen op en keek hem een paar tellen aan. Haar huid was zo gaaf dat ze met cacaopoeder bestoven leek, ze had bijna onnatuurlijk grote ogen en wimpers die naar hem leken te reiken. <\/p>\n\n\n\n
\u2018Pisang.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Evander volgde haar naar binnen, starend naar haar brede schouders en slanke taille, haar billen in de gebleekte spijkerbroek. Wie bedacht had dat zij tot laat in de nacht in haar eentje een Sports Bar moest draaien, was gek of geniaal: in geen van de tentjes die hij onderweg gezien had leek meer volk te vinden. <\/p>\n\n\n\n
De vrouw stapte op een vlonder achter de bar, dat haar een kop groter maakte dan de drinkers ervoor. De fles zette ze terug op een hoge plank, waarbij haar met glimmertjes versierde zwarte T-shirt opkroop en de glooiing van haar heup te zien was. De mannen op de krukken stootten elkaar niet aan, knikten niet, fluisterden niets in elkaars oor. <\/p>\n\n\n\n
\u2018Hier,\u2019 zei een stem achter Evander. Faisel Groen zat aan een chromen tafel naast een spelletjeskast, een fles Red Label en een pakje sigaretten bij zijn elleboog. \u2018Ik heb een glas voor je.\u2019<\/p>\n\n\n\n
\u2018Ik probeer niet te drinken,\u2019 zei Evander. <\/p>\n\n\n\n
De lijnen in Groens gezicht leken donkerder te worden, dieper. ‘En hoe bevalt dat?’<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"