Geen Azoren voor ons dit jaar. Geen Horta, mijn tweede thuis, maar\ndoor, door naar jou. We zijn nu al vijf weken op de oceaan, we hebben in die\ntijd drie keer een ander schip gezien, aan de horizon in de verte, en verder\nalleen maar golven, prachtige luchten en zo nu en dan een zeevogel.<\/p>\n\n\n\n
Vorige week nam ik het besluit om niet Horta in te zeilen voor water\nen voedsel. We konden sowieso niet op de kant en ze konden ons niet naar binnen\nslepen vanwege het virus. Ik heb nu de\nhoop dat we met de heersende winden snel in het Kanaal kunnen raken. <\/p>\n\n\n\n
Vijf jaar geleden brak ik een kies onderweg op zee naar de Caribbean.\nOp de eilanden daar werden op de meest vreemde plekken noodvullingen ingezet,\nin sloppenwijken zat ik in provisorische tandartsstoelen. Maar de vullingen\nvielen er allemaal binnen een paar dagen weer uit. Totdat ik op de Azoren kwam\nen ik een tandarts vond die ook nog groot fan van de Beatles bleek te zijn. Hij\nliet mij tijdens de operatie al zijn collectors items zien. Nadat hij klaar was\nmet zijn vullingen dronken we zijn in de achtertuin gemaakte wijn. Ik was nog\nhalf verdoofd maar liggend in zijn tandartsstoel prees ik de smaak van zijn\ngrote flessen zonder etiket. Omdat ik al zeilend toch elk jaar Horta aan doe\nbesloten we ergens tijdens de tweede fles dat hij mijn vaste tandarts moest\nworden. Na een operatie van twee\u00ebnhalf uur kreeg ik de rekening van\ntwee\u00ebndertig euro. Eenmaal buiten ging ik op een van de mooie stille pleintjes\nvan Horta zitten en schreef het volgende gedicht. <\/p>\n\n\n\n
Bomberos voluntarios do Faial<\/p>\n\n\n\n
Ik zal je vertellen dat de mieren
weer rond mijn blote voeten lopen
schijnbaar zonder richting lopen ze
Dat de vliegen zitten te zonnen
op de kleine witte steentjes
van de straten van Horta<\/p>\n\n\n\n
En hoor je dat?
Vogels in de bomen
die heb ik lang niet gehoord
Vrouwen zitten op rode bankjes
auto’s rijden rond met dezelfde
schijnbare richtingloosheid
als de mieren<\/p>\n\n\n\n
Weer land onder mijn voeten
mannen lopen met ladders
er is hier ook te klussen
midden op de oceaan
Horta wordt opgeknapt
wordt steeds minder verlopen<\/p>\n\n\n\n
Tegenover me een brandweerkazerne
de deuren wagenwijd open
de glimmende wagens
mogen best gezien worden
Daarboven wonen ze
kijken ze soms tussen de gordijnen door:
de brandweermannen van Horta<\/p>\n\n\n\n
Lente in Horta
elk jaar denk ik weer
Hier zou ik willen overwinteren
Overwinteren als vrijwillige brandweerman op Faial<\/p>\n\n\n\n
Maar\ndit jaar geen tandarts, geen mieren en geen land onder onze voeten hier midden\nop de oceaan. We hebben oostelijke wind en koersen noord naar de Zuidkust van\nIerland. Het wordt elke dag kouder en de gespreksstof raakt op. Waar ik normaal\nvanuit de kapiteinshut alle nachtelijke gesprekken en het gelach rond het roer\nkan verstaan, is het steeds stiller aan het worden. Het oceaanzwijgen, er valt\nniet zo veel meer te vertellen. Jullie hebben in Europa al wekenlang mooi weer:\neen steady hogedrukgebied hangt boven Engeland. Voor ons betekent dat\noostenwinden: het zal nog een hele klus worden om daar tegenin te kruisen naar\nhuis toe. Het voedselpatroon wordt steeds eentoniger. Nog een week en er is\nalleen nog maar rijst en pap te eten. Water hebben we nog genoeg, maar ik vrees\ndat we binnenkort te weinig gas over hebben. Ik maakte de fout om het\ngasverbruik te berekenen in de Caribische temperaturen. Nu het buiten kouder\nwordt gebruiken we bijna de dubbele hoeveelheden en we hebben nog maar een paar\nflessen over. Laat de wind draaien en we zijn zo thuis, anders moeten we\nmisschien wel Ierland of Engeland in om te paaien. Alle liefs van jouw eenzame\nkapitein, nu zelfs \u2019s nachts slapende in een wollen trui. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"