De junizon scheen uitbundig terwijl ik vanaf het balkon van mijn\nmoeders zomerappartement naar het Griekse eiland Simi keek. Gisterenavond waren\nwe na een reis van acht uur uit Konya aangekomen.<\/p>\n\n\n\n
Sinds de dood van mijn vader in 1997, gebruikte mijn moeder dit\nappartement van juni tot oktober als toevluchtsoord. Ze kon het in haar huis in\nIzmir waar mijn vader was overleden niet uithouden. Herinneringen aan mijn\nvader en de zomerse hitte speelden haar parten.<\/p>\n\n\n\n
Mijn moeder zat tegenover me te dommelen \u2013 haar korte benen bengelden op een hoogte van\ntien centimeter boven de vloer \u2013 en mijn\nvrouw maakte een rondgang langs de zee.<\/p>\n\n\n\n
In het oord was het opvallend stil en rustig voor de tijd van het\njaar. Naar verluidt wachtten de vakantiegangers die in Istanbul woonden de opnieuw\nuitgeschreven verkiezingen op 23 juni af om te kunnen stemmen voor een nieuwe\nburgemeester in hun stad. Daarna zou het opeens druk kunnen worden.<\/p>\n\n\n\n
Het besef dat elke stem telde hield de vakantiegangers thuis. De uitslag\nvan de verkiezingen van 31 maart 2019 voor het burgemeesterschap van Istanbul\nhad een nipte overwinning voor de oppositie opgeleverd. Bijna niemand had\nverwacht dat Binali Y\u0131ld\u0131r\u0131m, de kandidaat van Erdogans AKP, jarenlang minister\nvan Vervoer, voormalig voorzitter van het parlement en gedurende een korte\nperiode minister president, het zou afleggen tegen de kandidaat van de grootste\noppositiepartij CHP, de jongere en minder bekende Ekrem Imamoglu, voormalig\nburgemeester van een district in Istanbul, telg uit een behoudende\nimmigrantenfamilie, oorspronkelijk afkomstig uit Trabzon en wiens vrouw geen\nhoofddoek draagt. Het partijkader van de AKP in Istanbul was volkomen verrast\nen vocht de uitslag aan. De Kiescommissie besloot om de verkiezingen over te\ndoen.<\/p>\n\n\n\n
Voor Erdogan stond er veel op het spel: met 16 miljoen inwoners is Istanbul te belangrijk om het burgemeesterschap te verliezen, terwijl zijn partij de meerderheid in de gemeenteraad wel had behouden. Deze stad, waar hij tussen 1994 en 2002 burgemeester was geweest, heeft een symbolische betekenis voor hem. Erdogans verkiezing tot burgemeester luidde destijds de eerste overwinning in van de islamitische beweging op het seculiere establishment. <\/p>\n\n\n\n
Voor we naar Nederland zouden terugvliegen zou de uitslag bekend\nworden gemaakt.<\/p>\n\n\n\n
Mijn vrouw had veel foto\u2019s gemaakt die ze mij op haar camera liet zien. Mijn moeder werd wakker en vroeg haar een paar pannen van een hoge plank te pakken. Ze kreeg elke zomer bezoek van haar kinderen, kleinkinderen, achterneven en -nichten. Er was altijd iemand in de buurt om haar te hulp te schieten. In het ergste geval belde ze de overbuurman.<\/p>\n\n\n\n
De pannen zouden de komende maanden vaak hun weg vinden naar het\nfornuis waar mijn moeder de lekkerste maaltijden bereidde voor haar log\u00e9s. Wij\nverheugden ons op gevulde aubergines, gebakken courgette met yoghurt, opgerolde\nwijnbladeren en geroosterde paprika.<\/p>\n\n\n\n
Voorlopig was er een einde gekomen aan de spanning die reizen altijd\nbij me teweegbrengt. Tijd om te ontspannen.<\/p>\n\n\n\n
Op 23 juni om negen uur \u2018s avonds maakten de tv-stations de\ndefinitieve uitslag van de verkiezingen voor het burgemeesterschap van Istanbul\nbekend. De AKP leed er een historische nederlaag. Ekrem Imamoglu (CHP)\nvergrootte de voorsprong op zijn opponent van 13.000 naar ruim 800.000 stemmen\nen werd tot de nieuwe burgemeester benoemd.<\/p>\n\n\n\n
Wij vertrokken op 27 juni 2019 per bus en reisden \u2013 via tolwegen \u2013\nnaar Izmir waar onze vakantie in Turkije van start was gegaan en nu ten einde\nliep.<\/p>\n\n\n\n
Met dit negende blog sluit ik mijn reisverslag af. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"