{"id":326049,"date":"2023-04-20T10:27:50","date_gmt":"2023-04-20T09:27:50","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/?post_type=tirade_blog&p=326049"},"modified":"2023-04-28T08:27:32","modified_gmt":"2023-04-28T07:27:32","slug":"de-mengkroes-caraiben","status":"publish","type":"tirade_blog","link":"https:\/\/www.vanoorschot.nl\/en\/tirade_blog\/de-mengkroes-caraiben\/","title":{"rendered":"De mengkroes – Cara\u00efben"},"content":{"rendered":"\n

(De wereld in stukken<\/a> 14)<\/p>\n\n\n\n

Er zijn van die kaarten waar het werkelijk ritselt van de verhalen. En waar je hard enorm van gaat kloppen. Starend naar dit kaartje overvalt me een soort Aleph gevoel: in het verhaal van Jorge Luis Borges met die titel  beschrijft hij een punt waar alles tegelijkertijd gebeurt en te zien is. Een kaart kan dat bewerkstelligen. Er zit zo intens veel leven en zo veel geschiedenissen in deze paar vierkante centimeter dat je altijd tekortschiet. Kiezen kan bijna niet, ik beperk me noodzakelijkerwijs tot drie verhalen die iets te maken hebben met de beweging van Afrika en Azi\u00eb naar de Cara\u00efben naar de VS en terug. (De Cara\u00efben zijn over vier kaartjes verdeeld maar neem ik bij elkaar.)<\/p>\n\n\n\n

1. In een der meesterwerk van de Amerikaanse journalistiek Joseph Mitchells McSorley\u2019s wonderbaarlijke saloon <\/em>bezoekt Mitchell een Calypso-avond in New York. Op Trinidad is de muzieksoort Calypso groot. \u2018Excuses voor de onderbreking,\u2019 zei Houdini, terwijl zijn blik het meisje volgde. \u2018Wat ik maar wil zeggen, ik ben een echte Calypsoniaan, de enige in dit land. Al moet ik natuurlijk af en toe terug naar Trinidad om nieuwe inspiratie op te doen. Het is als een deur die lang geleden dicht is gedaan. De scharnieren zijn roestig. Maar zodra de roest van de scharnieren valt, wordt de deur weer soepel. Ik moet terug naar Trinidad om de roest van me af te laten vallen. Ik moet terug en wat calaloo <\/em>eten. Dat is soep van blauwe zwemkrab. Het is een zondagssoep. Ik moet terug om gin juleps <\/em>te drinken. Dat is melk van groene kokosnoten met gin.\u2019 Calypso-zangers houden wedstrijden waarin het best beledigende lied wint. Roasts<\/em> avant la lettre dus. Veel zangers hebben een schimmig verleden.<\/p>\n\n\n\n

\u2018De voornaamste weldoener van de Calypsonianen is een Portugese zakenman die Edward Sa Gomes heet en een keten van muziekwinkels drijft op Trinidad en Tobago, een nabijgelegen eiland. Hij leent hen geld, betaalt hun borgsom als ze in de gevangenis terechtkomen en treedt als scheidsrechter op in hun eindeloze disputen. Als de zangers worden uitbetaald, geven ze hun geld onmiddellijk uit aan kleren en drank. Ze maken voortdurend ruzie met elkaar, soms uit geslepen zakelijke overwegingen. Houdini heeft bijvoorbeeld ooit een beledigend plaatje gemaakt dat \u2018Executor, the Homeless Man\u2019 heette. De Lord Executor antwoordde met een even beledigend plaatje, \u2018My Reply to Houdini\u2019. Mensen in Trinidad kochten beiden plaatjes, louter om te zien wiens reputatie er meer werd geschaad.\u2019<\/p>\n\n\n\n

\n