Omdat onze vriendengroep door aanvullende kinderen en huisdieren bijna alle vakantiehuizen ontgroeid is en de resterende vakantiehuizen hatelijk duur zijn geworden, bedacht ik een alternatief. <\/p>\n\n\n\n
We zouden een tentenkamp opslaan bij S en L, die sinds kort een boerderij met flink wat grond in Wardoe bewonen. Fikkie stoken, buiten koken, disco met de kinderen, sterrenstaren in de nacht. <\/p>\n\n\n\n
Ik kijk nooit naar weersvoorspellingen omdat ze je humeur be\u00efnvloeden met onbetrouwbare wetenschappelijkheid, maar de anderen keken w\u00e9l: een week tevoren werd duidelijk dat het hoogstwaarschijnlijk zou gaan gieren van de regen. <\/p>\n\n\n\n
Als vrienden zijn wij niet voor \u00e9\u00e9n gat te vangen. Er was open vuur, er was een droge loods, er was een houtgestookte hottub. Er was veel meer wijn mee dan er ooit regen zou kunnen vallen. <\/p>\n\n\n\n
Aan het einde van de eerste avond, toen onze mensensoep klaar was, de hottub weer leegliep en iedereen zich had afgedroogd, trok men zich voor de nacht terug in tenten en woonwagens. <\/p>\n\n\n\n
De wind zette er nog een tandje bij en de woonwagen waar B en ik in lagen leek wel een bootje op woelige baren, maar al snel sliep iedereen. <\/p>\n\n\n\n
In het holst van de nacht werd ik wakker van B’s onrust. <\/p>\n\n\n\n
‘Moeten we niet naar buiten,’ zei ze. ‘Kijken hoe het met die jongens in de tent gaat?’<\/p>\n\n\n\n
‘Maak je niet druk,’ zei ik. ‘Nadim en zijn maat vinden dat alleen maar spannend. Plus die tent staat achter de heg.’<\/p>\n\n\n\n
Toen ik bijna weer in slaap gevallen was landde er een druppel op mijn schouder. Ik wachtte een klein uur tot de tweede zou vallen en ik een emmer voor deze lekkage zou moeten zoeken, maar een tweede druppel kwam heel lang niet \u2013 pas toen ik net weer droomde petste er eentje op mijn kin. <\/p>\n\n\n\n
Na een gebroken nacht bleek dat de tent van de jongens was weggewaaid. S en L waren om vier uur ‘s ochtends opgestaan om hen naar binnen te halen en in het bed van een van hun eigen kinderen te leggen. <\/p>\n\n\n\n
Gelukkig leken Nadim (13) en zijn vriend het allemaal als een avontuur te hebben ervaren. In de verwarring hadden ze hun tassen w\u00e9l buiten laten staan, waardoor ze verder moesten met de kleren die ze aanhadden. <\/p>\n\n\n\n
We ontbeten, keken vanonder een afdakje naar de regen. In de middag reden we met bakbrommers naar het strand; er werd geracet op een zanderige bouwplaats. Ik hield mijn hart vast toen Ada (8) voorop de opgevoerde bak van L tegenhing terwijl hij ermee driftte<\/em> en donuts draaide. <\/p>\n\n\n\n Mijn broer P kwam \u2013 zoals te doen gebruikelijk \u2013 een dagje later aan met uitstekende zin en een blokkie hasj om te delen. In de middag maakte ik een gigapan curry op het houtvuur, bakte daar boternaan bij en grillde kip voor de kinderen. <\/p>\n\n\n\n Van lange reizen herinner je je de files meestal niet, van weekends weg verdwijnen met de jaren wind en regen. <\/p>\n\n\n\n Wat van ons pinksterweekend in Wardoe zal overblijven: al die kinderen, over het erf razend in een stoet van skelters en driewielers; B die huilend van het lachen over de rand van de hottub hangt; de lange tafel in de loods vol vrienden. <\/p>\n\n\n\n Hoe de kleinste kinderen mijn nog dampende brood met grote ogen vasthielden voor ze er een hap van namen. <\/p>\n\n\n\n De wind ging liggen en het regende iets minder hard. We zaten nog een tijdje in de hottub en gingen daarna vrij vroeg naar bed. Iedereen sliep diep, zelfs de kinderen met slaapproblemen. <\/p>\n\n\n\n Op de laatste ochtend was het zonnig. Ik bedacht dat in de zon zitten hetzelfde werkt als het inhalen van slaap: hoeveel dagen en nachten het ook geregend heeft, \u00e9\u00e9n warm uurtje en het lijkt allemaal best mee te zijn gevallen. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"