- Anna Tilroe Over de passie van Lucian Freud
- Rutger Kopland Dankzij de dingen
- Willem Jan Otten Losse ribben
- Elisabeth Eybers
- Robert Anker Hier m'n hoofd, daar de wereld
- J. Bernlef De storm
- Hans R. Vlek
- Leo Vroman Jessewou
- Charles B. Timmer
- Charles B. Timmer Russische notities
- Herlezen Bewogen maar zonder beweging
- Poëziekroniek
- Medewerkers aan dit nummer
[p. 441]
Eeuwigheid, eeuwigheid,
in magma kolkend onder hem, naakt-
gewapend in marmeren fries boven hem.
Hij in zijn tempel, hum en sas.
Hij laadt zijn kanonnen
met de boules du jeu, beschouwt
z’n lid als Chammoerabi’s stêle, stui-
tend tegen de hardstenen labia minora van
Haifestos elegante testesdochter.
Sex: gelukkig verlost is hij, en
hysterische reien roepen mythisch
in koor: ‘Oh, daar heb je hem weer, hij,
met z’n pen zonder penis! Hij, de
bastaard van Lord Elgin die Mercouri
en Muze mokken laat bij ‘n Delftse kop
mokka uit Mecca!
Terwijl hijzelf geniet
van het bitter godenbloed der gristlijk-
dionysische noodtransfusiedienst
en vrolijk brult: ‘Aids,
aids to the people!’
[p. 442]
Bij het speerwerpen
ziet men soms winnaarsworpen van 113
yards waarbij de spies vlak en deparabolisch
de zuurstof klieft, en, zonder
trillendfallisch de punt in magmamater
aarde te planten, plat
de grasklei raakt, ter
wijl de olympische elfde soms
met een prachtig halfovale lansworp
de speer op 87 meter diagonaal
in de groene arena zeven seconden natrillen
laat, en daarmee naar elk gezond oordeel
de dekadrachme heeft verdiend.
Aldus de weemoed van Pindarus, aldus alles
wat er over de vorm dient gezegd.

Onder de moede blaren - over het bos
De encyclopedie van het geluk 31 Het is warm en ik verlang intens naar de koelte van het bos. Ik ben opgegroeid op de scheidslijn tussen bos en veld dus je kon altijd beide kanten uit, maar ik zat van jongs af aan het meest in het bos. Zoals je in een oceaan op een...
Lees verder
Veerkracht
Of hij zich inliet met Oosterse wijsbegeerte of een geschoold stoïcijn was weet ik niet, maar zonder dit soort levenskunsten kan ik niet begrijpen met welke onthechtheid dichter Chris van Geel het lot dat hem ten deel gevallen was tegemoet schijnt te hebben getreden. Het gebeurde in 1972, twee jaar voor zijn overlijden, toen hij...
Lees verder
Verlangen naar wat ongedaan bleef – de kunst van het nietsdoen
De encyclopedie van het geluk 30 Na 55 jaar ben ik er nog steeds niet achter of ik lui ben of niet. Op school spijbelde ik veel. Maar spijbelen is nog steeds en probaat middel om dingen gedaan te krijgen: spijbel van je administratie en de afwasmachine wordt ingeladen. Spijbel van het opruimen en je...
Lees verder
Blog archief



