[p. 753]
Kees Winkler
Drie gedichten
Souvenir d’èze
De zee en het ruisen der branding
een boemeltje stopt langs ‘t perron
de Côte bracht een grote verandering
wij stoven er bruin in de zon
Des morgens eten we croissants
met geitekaas van de négociants
des middags wijn aan het diner
en ‘s avonds stokbrood bij ‘t souper
Wij doen een slaapje na het eten
willen de thuisreis niet meer weten
slenteren wat langs de Corniche
of brengen een bezoek aan Nice
Zo luieren we de Meimaand door
vroeger dan anders op één oor
en later weer terug in ‘t land
zijn wij het meeste bruingebrand
[p. 754]
Santa Margherita
Het terras van onze villa
is opgenomen in het lila
van de baai. Rapallo en Sestri
liggen aan de voet der bergen
te trillen in de zon. Palmen
wuiven er in de wind en ver op zee
deinen de vissers met de blauwte mee
Dit is de parel van Ligurië
wij gaan de trappen naar beneden
om inkopen te doen: olijven, vijgen, ansjovis
en wijn, die hier bijna voor niets te krijgen is,
we wandelen zeewaarts onder sinaasappelbomen
zwemmen, zonnen en weer omhoog gekomen
zien wij het speelgoedtreintje rijden langs de zee
en prijzen het geluk der Méditerranée
[p. 755]
Dreiging
Kaal en dood is de herfstmorgen
de zon wil haast niet opkomen
wolken versperren het licht
plotseling een regenboog
Onheil of geluk? Misschien beiden
we zijn overgeleverd aan de heidenen
nu het grote waaien gaat beginnen
de regengordijnen de dag verhullen
Men kan als dichter kort of lang lullen
eens komt een dag van het einde der dingen
als de zonneënergie is uitgeput
en de elementen aaneensluiten
[p. 757]
