Vandaag is het, zoals inmiddels bekend, 38 jaar geleden dat Salvador Allende stierf. Het mag ook gezegd dat 108 jaar geleden Theodor Wiesengrund Adorno geboren werd. Hebben ze iets gemeen? Gevoelsmatig wel, maar Adorno zou zich tegen dat soort argumentatie gekant hebben (Allende had domweg vermoedelijk minder tijd). Evengoed is er verschil: dat Allende harstochtelijk verlangde naar een gemeenschap terwijl Adorno afstand leek te willen houden, vreemd en vervreemd te zijn, om te kunnen formuleren en denken. In Minima Moralia: ‘Waar zijn slechts die gedachten die zichzelf niet begrijpen.’ Dan maar morgen verder.

Mij is de wrake – over vechtfilms
Mijn eerste vechtfilms waren ongetwijfeld met Bud Spencer en Terence Hill, die eigenlijk Carlo Pedersoli en Mario Girotti heetten. Zeer opmerkelijk: helden in de zogenaamde spaghetti-westerns (gemaakt in Italië) moesten blijkbaar een Amerikaanse naam om het spaghetti-aspect te verdoezelen. Bud was een vriendelijke iets domme dikke reus die mensen het liefste met een vuist als...
Lees verder
Onder de moede blaren - over het bos
De encyclopedie van het geluk 31 Het is warm en ik verlang intens naar de koelte van het bos. Ik ben opgegroeid op de scheidslijn tussen bos en veld dus je kon altijd beide kanten uit, maar ik zat van jongs af aan het meest in het bos. Zoals je in een oceaan op een...
Lees verder
Veerkracht
Of hij zich inliet met Oosterse wijsbegeerte of een geschoold stoïcijn was weet ik niet, maar zonder dit soort levenskunsten kan ik niet begrijpen met welke onthechtheid dichter Chris van Geel het lot dat hem ten deel gevallen was tegemoet schijnt te hebben getreden. Het gebeurde in 1972, twee jaar voor zijn overlijden, toen hij...
Lees verder
Blog archief


