Historisch
  • Omslag Tirade nr. 297
    Nr. 297, 1985
  • Omslag Tirade nr. 311
    Nr. 311, 1987
  • Omslag Tirade nr. 465
    Nr. 465, 2016
  • Omslag Tirade nr. 351
    Nr. 351, 1994
  • Omslag Tirade nr. 324
    Nr. 324, 1989
  • Omslag Tirade nr. 63
    Nr. 63, 1962
  • Omslag Tirade nr. 126
    Nr. 126, 1967
  • Omslag Tirade nr. 325
    Nr. 325, 1989
  • Omslag Tirade nr. 270
    Nr. 270, 1981
  • Omslag Tirade nr. 218
    Nr. 218, 1976
  • Omslag Tirade nr. 418
    Nr. 418, 2007
  • Omslag Tirade nr. 46
    Nr. 46, 1960

  • Bestel !

    Omslag Tirade nr. 482
    Nr. 482, 2020
  • Omslag Tirade nr. 12
    Nr. 12, 1957
  • Omslag Tirade nr. 300
    Nr. 300, 1985
  • Omslag Tirade nr. 196
    Nr. 196, 1974
  • Omslag Tirade nr. 195
    Nr. 195, 1974
  • Omslag Tirade nr. 331
    Nr. 331, 1990
  • Omslag Tirade nr. 51
    Nr. 51, 1961
  • Omslag Tirade nr. 230
    Nr. 230, 1977
  • Omslag Tirade nr. 307
    Nr. 307, 1986
  • Omslag Tirade nr. 301
    Nr. 301, 1986
  • Omslag Tirade nr. 299
    Nr. 299, 1985
  • Omslag Tirade nr. 135
    Nr. 135, 1968
  • Omslag Tirade nr. 131
    Nr. 131, 1967

  • Afbeelding bij Mij is de wrake – over vechtfilms

    Mij is de wrake – over vechtfilms

    Mijn eerste vechtfilms waren ongetwijfeld met Bud Spencer en Terence Hill, die eigenlijk Carlo Pedersoli en Mario Girotti heetten. Zeer opmerkelijk: helden in de zogenaamde spaghetti-westerns (gemaakt in Italië) moesten blijkbaar een Amerikaanse naam om het spaghetti-aspect te verdoezelen. Bud was een vriendelijke iets domme dikke reus die mensen het liefste met een vuist als...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Onder de moede blaren - over het bos

    Onder de moede blaren - over het bos

    De encyclopedie van het geluk 31 Het is warm en ik verlang intens naar de koelte van het bos. Ik ben opgegroeid op de scheidslijn tussen bos en veld dus je kon altijd beide kanten uit, maar ik zat van jongs af aan het meest in het bos. Zoals je in een oceaan op een...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Veerkracht

    Veerkracht

    Of hij zich inliet met Oosterse wijsbegeerte of een geschoold stoïcijn was weet ik niet, maar zonder dit soort levenskunsten kan ik niet begrijpen met welke onthechtheid dichter Chris van Geel het lot dat hem ten deel gevallen was tegemoet schijnt te hebben getreden. Het gebeurde in 1972, twee jaar voor zijn overlijden, toen hij...
    Lees verder
Tirade bloggers