Historisch
  • Omslag Tirade nr. 11
    Nr. 11, 1957
  • Omslag Tirade nr. 410
    Nr. 410, 2005
  • Omslag Tirade nr. 332
    Nr. 332, 1991
  • Omslag Tirade nr. 423
    Nr. 423, 2008
  • Omslag Tirade nr. 465
    Nr. 465, 2016
  • Omslag Tirade nr. 421
    Nr. 421, 2007
  • Omslag Tirade nr. 291
    Nr. 291, 1984
  • Omslag Tirade nr. 161
    Nr. 161, 1970
  • Omslag Tirade nr. 177
    Nr. 177, 1972
  • Omslag Tirade nr. 415
    Nr. 415, 2006
  • Omslag Tirade nr. 180
    Nr. 180, 1972
  • Omslag Tirade nr. 430
    Nr. 430, 2009
  • Omslag Tirade nr. 295
    Nr. 295, 1984
  • Omslag Tirade nr. 267
    Nr. 267, 1981
  • Omslag Tirade nr. 425
    Nr. 425, 2008
  • Omslag Tirade nr. 336
    Nr. 336, 1991
  • Omslag Tirade nr. 466
    Nr. 466, 2017
  • Omslag Tirade nr. 370
    Nr. 370, 1997
  • Omslag Tirade nr. 53
    Nr. 53, 1961
  • Omslag Tirade nr. 195
    Nr. 195, 1974
  • Omslag Tirade nr. 487
    Nr. 487, 2022
  • Omslag Tirade nr. 478
    Nr. 478, 2020
  • Omslag Tirade nr. 178
    Nr. 178, 1972
  • Omslag Tirade nr. 382
    Nr. 382, 1999
  • Omslag Tirade nr. 373
    Nr. 373, 1998

  • Afbeelding bij Mij is de wrake – over vechtfilms

    Mij is de wrake – over vechtfilms

    Mijn eerste vechtfilms waren ongetwijfeld met Bud Spencer en Terence Hill, die eigenlijk Carlo Pedersoli en Mario Girotti heetten. Zeer opmerkelijk: helden in de zogenaamde spaghetti-westerns (gemaakt in Italië) moesten blijkbaar een Amerikaanse naam om het spaghetti-aspect te verdoezelen. Bud was een vriendelijke iets domme dikke reus die mensen het liefste met een vuist als...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Onder de moede blaren - over het bos

    Onder de moede blaren - over het bos

    De encyclopedie van het geluk 31 Het is warm en ik verlang intens naar de koelte van het bos. Ik ben opgegroeid op de scheidslijn tussen bos en veld dus je kon altijd beide kanten uit, maar ik zat van jongs af aan het meest in het bos. Zoals je in een oceaan op een...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Veerkracht

    Veerkracht

    Of hij zich inliet met Oosterse wijsbegeerte of een geschoold stoïcijn was weet ik niet, maar zonder dit soort levenskunsten kan ik niet begrijpen met welke onthechtheid dichter Chris van Geel het lot dat hem ten deel gevallen was tegemoet schijnt te hebben getreden. Het gebeurde in 1972, twee jaar voor zijn overlijden, toen hij...
    Lees verder
Tirade bloggers
  • "Foto van Jasmijn Kenselaar"
    Jasmijn Kenselaar

    Jasmijn Kenselaar studeert in de zomer van 2025 af als toneel- en filmschrijver. Het samenbrengen van mensen en het aanbieden van nieuwe perspectieven kenmerken haar signatuur. Ze schrijft veel voor en over jongeren en plaatst haar verhalen vaak in werelden die een beetje – of heel erg – verschillen van de onze. Haar eindwerk De Ongewilden is een komische, sciencefiction-dramafilm over een zestienjarige wees die zich staande probeert te houden in een wereld die niet voor haar gemaakt is. Haar afstudeerscriptie As if! is een praktijkgericht onderzoek naar hoe schrijftechnieken kunnen worden ingezet om films en series te creeëren met een positieve impact op tieners. Voor afstuderend regisseur Julija Filipović schreef ze daarnaast De Golven – een vrije bewerking van de gelijknamige roman van Virginia Woolf. Haar korte film GENIUS is in juni 2025 te zien tijdens het Rotterdams Open Doek Filmfestival.

  • "Foto van Greet Kuipers"
    Greet Kuipers

    Greet Kuipers (1962) is psychiater. Onder het pseudoniem Minke Douwesz publiceerde zij bij uitgeverij Van Oorschot twee romans, Strikt en Weg. Voor de laatste ontving zij de Opzij Literatuurprijs 2009 en de Anna Bijns Prijs 2012.

  • "Foto van Gilles van der Loo"
    Gilles van der Loo

    Gilles van der Loo (Breda, 1973) is schrijver en schrijfdocent. Tussen 2011 en 2015 was hij redacteur van Tirade. Bij Van Oorschot publiceerde hij de verhalenbundel Hier sneeuwt het nooit en de romans Het laatste kind, Het jasje van Luis Martín, Dorp en  Café Dorian. Meest recent verscheen Mens blijven aan het front bij Hollands Diep, dat hij samen met zijn Oekraïense vriend Andrii Kobaliia schreef.