[p. 189] Over de veronachtzaming van SlauerhoffGuus Middag Ik sloeg het dunne boek open en las op de eerste bladzijde een kort gedicht. Het trof me meteen, door de eenvoud vermoedelijk, en door de onbevangen toon. Het leek wel een liedje, een Chinees bootjesliedje: Wachten Mijn bootje is van dun riet Gebonden door…
Lees verder op 
[p. 34] Over de domme en geborneerde literaire naschrijf-kritiek in dag- en weekbladen, of zelfs het geheel ontbreken daarvanRob Schouten Dom en geborneerd, dat vond ik in mijn puberteit in de eerste plaats mijn ouders. Het waren bezweringen waarmee ik ze vrij gemakkelijk weg kon zetten want domme en geborneerde mensen doen niet alleen niet…
Lees verder op
[p. 529] Guus Middag Het Van Geel AlfabetZevende supplement Gevonden voorwerp teruggevonden Een objet trouvé is, letterlijk, een gevonden voorwerp. In de beeldende kunst is het de naam voor een voorwerp dat door een kunstenaar ergens kant en klaar gevonden is, als mooi of bijzonder of kunstzinnig herkend, en daarna zonder verdere ingrepen als kunstwerk…
Lees verder op
[p. 163] M.C.A. de Graaf Friesland Ik denk dat ik wakker geworden ben van de koude ruit tegen mijn wang. Of van de haperende motor. Of van het bleke zonlicht dat overal hing – buiten verstrooid op de mist, hier binnen op de rijen rode stoelen van de bus. We reden in een heldere wolk,…
Lees verder op
[p. 141] Wilbert Cornelissen De warme man Over het meegeloof van Willem Jan Otten De hemel, dat zijn wij In de novelle Een man van horen zeggen van Willem Jan Otten is de verteller van het verhaal een overledene die bestaat bij de gratie van de aandacht die anderen aan hem schenken. Onverbiddelijk begint het…
Lees verder op
[p. 140] Paul Willems Maarten Koning ‘Ik wil met je rijen, langs de rozen rood, maar je mag niet schreien, ik ben immers bij je, en je bent al groot, en je bent al groot.’ (Het Bureau 1, p. 679 en hb 2, p. 33) ‘jan. 1957-juli 1959, sept. 1959-maart 1962’ staat er op blz….
Lees verder op
[p. 297] Eric de Kuyper Weense wafels en Luikse operettes Gare de Liège-Guillemins. Telkens wanneer ik er kom, moet ik constateren: nee, niet Mechelen, niet Hasselt, niet Berchem, niet een van die vele deprimerende stations waar België zo rijk aan is, nee Luik heeft het meest deprimerend station van dit land. Je bent de stad…
Lees verder op
[p. 214] Wim Raven ‘Are the Germans driving you crazy?’ Notities van een emigrant Zaterdag 28 maart 1998 Op mijn vraag waar in Frankfurt de arme mensen wonen luidde het antwoord: in Griesheim en de Gallus-wijk. Maar in deze wijken waren nauwelijks tekenen van armoede te zien. Dat kwam onder andere omdat de huizen zoveel…
Lees verder op
[p. 88] Guus Middag Het Van Geel AlfabetEerste supplement A en B Wat zou het eerste gedicht moeten zijn van het Dierenalfabet, een bundel diergedichten in alfabetische volgorde, waaraan Chr.J. van Geel jarenlang werkte? In een van de vele voorlopige versies, in een ordner, ligt, op een los vel, later ingevoegd, bij de letter A:…
Lees verder op
[p. 300] [Serge Onnen en George Moormann Ingezeept / Uitgegomd] [p. 301] Voor de flits We zouden ons op de vlakte kunnen houden, het er niet over hebben, maar zeg nou zelf, zonder nijd of spijt genadig te zijn voor leven dat anders nooit op zou houden, dit mag je…
Lees verder op
[p. 119] Thomas Vaessens Aanvallig als een naakt kind Morriën en de ironische romantiek van Lucebert Ik houd van de schroom waarachter poëtische romantiek zich verbergt. Paul van Ostaijen, Lucebert, Hugo Claus en nu ook Miguel Declercq en Ilja Leonard Pfeijffer zijn dichters die best weten dat zij de wereldrevolutie niet zullen aanzwengelen, maar die…
Lees verder op
[p. 74] A. van Dantzig Vestdijk en de Psychiatrie Toen mij gevraagd werd iets te zeggen over de verhouding tussen Vestdijk en de psychiatrie, wist ik meteen dat ik mij zou moeten beperken. Ik kon onmogelijk het hele oeuvre van Vestdijk in mijn beschouwingen betrekken en besloot dat ik uit zou gaan van die werken…
Lees verder op