[p. 33] Kees Verheul Bevrijde jeugd Hoe betrouwbaar is het geheugen? Nog een jaar of tien geleden meende ik duidelijk te weten wat mijn vroegste herinnering was. Negentiendrie-, misschien zelfs tweeënveertig. Onze voorkamer in een hard, glansloos ochtendlicht. Kennelijk zondag want mijn vader is thuis. Ik troon op een wollig kussen – het dure, vol…
Lees verder op 
[p. 323] Wim Raven Notities van een emigrant 3 Donderdag 23 mei 1996 ‘Dokter, ik voel mij de laatste tijd zo gelukkig; is daar nog iets aan te doen?’ Hoe het kan is onbegrijpelijk: ik zit hier moederziel alleen in een vreemde stad, zou ik niet juist ongelukkig moeten zijn? Nee, de gedachte dat je…
Lees verder op
[p. 579] Paul Gorter Maris en Mondriaan Eigenlijk kwam ik alleen om de executeur-testamentair te helpen bij de identificatie van een paar schilderijtjes die ik drieëntwintig jaar geleden voor de dames Maris had schoongemaakt. Tante Noot en tante Mies, zoals ik hen van kind af aan noemde, waren moeder en dochter en bewoonden sinds 1941…
Lees verder op
[p. 537] Eric de Kuyper Kinders ‘Ce sont des choses à quoi les femmes pensent beaucoup, des années, et qui font le lit de leur pensée quand les enfants sont petits: comment leur éviter le mal. Et cela, pour presque toujours n’aboutir à rien.’ Marguerite Duras ‘Kinders’, zei mijn moeder wanneer ze ons – de…
Lees verder op
[p. 308] Carola Kloos God Tegen het eind van het tweede millennium, nu de sprong naar het derde nabijkomt en ons een griezelig besef geeft van verglijdende aeonen, is denkend Nederland zich aan het bezinnen. Ik lees sinds jaar en dag de NRC en heb nog nooit meegemaakt dat daarin zoveel aandacht aan de godsdienst…
Lees verder op
[p. 548] Guus Middag De stenen trouw ‘Heeft u ooit staan snikken voor een schilderij? Heeft u ooit iemand gezien die dat deed?’ Dat vroeg Gary Schwartz zijn lezers in zijn column ‘Kunst om te huilen’ in NRC Handelsblad van 15 november 1996. Zelf was hij altijd wat sceptisch geweest over de mogelijkheid om tot…
Lees verder op
[p. 543] Rein Bloem Ach, laat ons uw paden betreden voor Stella en Rob den Does Wie kent er niet het beeldhouwwerk van Gijs – Gislebertus hoc fecit – in Autun, Bourgondisch pelgrimsoord van belang. Het is lang geleden dat ik in het kapittelzaaltje, éénhoog, van de St. Lazare, oog in oog stond met de…
Lees verder op
[p. 508] George Moormann Oorspronkelijkheid Notabene in een krant, vijand van menslievendheid, staat geschreven dat juist de hartstocht aller hartstochten, de liefde, niets te maken heeft met de vrije wil. Zij wordt opgewekt door de geur van de moeder. Komt de geur van de kandidaat overeen met die van de moeder, dan is het bingo….
Lees verder op
[p. 320] Igor Cornelissen ‘Je weet alleen watje weet’ (De BVD in de Koude Oorlog) Ruim dertig jaar geleden zat ik op de Dam met een protestbord om de nek. rode hand en bvd een pot nat, stond erop. Het handjevol activisten (een bewaarde foto toont een kaalhoofdige pacifistische bioloog wiens naam ik ben vergeten,…
Lees verder op
[p. 182] Hier vraag ik mijn lezer [p. 183] Guus Middag Een goddelijk godvergeten Eden In november 1993 kreeg ik een brief van Huub Beurskens. In zijn functie van redacteur van De Gids vroeg hij mij of ik ervoor voelde mee te werken aan een nummer over de literatuurkritiek. Het zou moeten gaan over veranderingen…
Lees verder op
[p. 76] Hier vraag ik mijn lezer Guus Middag Psalmen en algen Gerard Reve heeft er meen ik in een van zijn brievenboeken ook al eens op gewezen: mensen die in reïncarnatie geloven zijn er in hun huidige leven meestal niet op vooruit gegaan. Ze waren vroeger koning, keizer of admiraal. Ze waren Jeanne d’Arc,…
Lees verder op
[p. 30] De reus in mijn hoofd Rogi Wieg De ontroerende buitenkant van A. Alberts 1 In zijn aan A. Alberts gewijde essay ‘Het zwijgende goud’ citeert J. Bernlef met kennelijke instemming Rob Nieuwenhuys: ‘Essentieel voor Alberts is het verbergen van zijn “grondvorm”.’ Het leven is een grondvorm van de mens, maar de mens zelf…
Lees verder op