In Martelaarschap, het derde deel van zijn dagboeken, verkeert J.J. Voskuil in een diepe existentiële crisis. Zijn laatste strohalm, het dagboek dat hem al 27 jaar dag in dag uit lucht geeft, biedt hem geen uitweg meer. Halverwege 1966 houdt hij helemaal op met zijn notities. Hij ploetert dan nog wanhopend door aan Binnen de huid, zijn geniale zelfafrekening, die hij begin 1968 voltooit (maar die pas na zijn dood verschijnt). Daarna valt hij stil, tot hij in 1972 de pen weer oppakt en het schrijven herontdekt. Eerst wat plichtmatig, maar al snel raakt Voskuil in een ware schrijfkoorts, alsof een slapende vulkaan tot uitbarsting komt.
De lezer krijgt Voskuil dan op zijn scherpst te zien. In zijn haat tegen het Bureau, belichaamd door Dick Blok (Jaap Balk) en Jo Daan (Dé Haan). In de bizarre verslagen van soms dagenlange echtelijke botsingen. In zijn fulmineren tegen de auto. In zijn schets van een snel veranderende samenleving waarin hij en zijn vrouw verworden tot relicten. Dit alles doorspekt met anekdotes, confidenties en onweerstaanbaar komische dialogen.
Martelaarschap is voer voor intellectuelen, en ook voor iedereen die wel eens een intellectueel de nek om heeft
willen draaien. Maar bovenal is het een feest voor alle liefhebbers van Het Bureau, die in Martelaarschap volledig aan
hun trekken komen.
