Als Marie-Antoinette van Oostenrijk is getrouwd met de handschoen, wordt zij – bruid van troonopvolger Lodewijk – naar de grensrivier van Frankrijk gebracht. Daar, in de Chambre de Changement op het midden van de brug, kleedt een dienstmeid haar uit om haar in een nieuwe onderjurk te helpen. Het meisje ziet de aanstaande koningin dus naakt. Bijna vier jaar later, de dag nadat Marie-Antoinette en Lodewijk de troon bestijgen, spoort een gardeofficier haar op omdat haar ogen uitgestoken moeten worden, zogenaamd op bevel van de koning: niemand mag zijn gade naakt hebben gezien.
Gezien volgt dit meisje, Isabelle Blanchet, dat weliswaar niet kan zien, maar zich zeer bewust is van wat er om haar heen gebeurt. Ze treft gaandeweg een aantal boeiende figuren: een grote jongeman die een bijzondere relatie tot dieren heeft, Jean de la Terre die haar begeleidt, en Toi-la, kokkin en verpleegster. En dan de wrede gardeofficier, die Jean en Isabelle naar het leven staat.
Henk Groenewegen weet, in de schaduw van de grote geschiedenis, kleine levens van bijzondere mensen buitengewoon aantrekkelijk voor het voetlicht te brengen. Door deze fijnzinnige historische novelle zal het Parijs van de Franse Revolutie voorgoed op je netvlies staan.
Van Oorschot en Maxim Osipov starten tijdschrift voor Russische exil-schrijvers
Russische schrijvers kunnen niet meer vrij in hun moederland publiceren. Daarom start Uitgeverij Van Oorschot in samenwerking met de gevluchte Russische schrijver Maxim Osipov het tijdschrift Fifth Wave, een platform voor onafhankelijke Russische literatuur. Fifth Wave zal vier keer per jaar in het Russisch verschijnen. Een selectie daarvan verschijnt twee keer per jaar in het Engels. Het… Lees verder
Willem die Madoc maakte
Na een storm in het jaar 1196 halen kustvissers een kleuter uit de branding. Die blijkt de enige overlevende van een schipbreuk te zijn. De jongen, vermoedelijk een koningskind, brengt zijn jeugdjaren door in een klooster nabij Brugge. Dat ontvlucht hij om zijn familie terug te vinden. Onder de naam Madoc leidt hij een leven… Lees verder
De wereld is niet stuk te krijgen
In zijn krachtige, onsentimentele en verrassende verhalen richt de Russische schrijver Maxim Osipov zijn blik op mensen die door ingrijpende gebeurtenissen – verraad, maatschappelijke commotie, ziekte of dood – grote veranderingen ondergaan. Net zo geraffineerd en veelzijdig als in een roman belicht hij de mensen van verschillende kanten en legt hen bloot tot in de… Lees verder
Uwe Johnsons Jahrestage: meer lovende kritieken
Onlangs verscheen het magnum opus van Uwe Johnson voor het eerst in Nederlandse vertaling. Een jaar uit het leven van Gesine Cresspahl weet op overweldigende wijze een veelheid aan verhalen te vervlechten. Het is het dagdagelijkse relaas van Gesine en haar dochter Marie die naar New York zijn uitgeweken. Gesine vertelt haar dochter over haar… Lees verder
Pastorale alom juichend ontvangen
Met een korte roffel werd Pastorale van Stephan Enter verkozen tot Boek van de Maand november in De Wereld Draait Door. Het boekenpanel keek al lang uit naar dit boek, volgens Grietje Braaksma: ‘Kan Stephan Enter zich overtreffen? Ja dat kan-ie. (…) De zinnen zijn gebeeldhouwd en de metaforen zijn werkelijk om te smullen. Dit… Lees verder
In memoriam Lieke Marsman
Met verdriet hebben wij kennisgenomen van het overlijden van dichter, schrijver en filosoof Lieke Marsman. Een aantal van haar eerste gedichten werd in 2009 gepubliceerd in literair tijdschrift Tirade. Haar debuutbundel Wat ik mezelf graag voorhoud verscheen bij Uitgeverij Van Oorschot in 2010. Ze ontving voor deze bundel de C. Buddingh’-prijs, de Lucy B. en… Lees verder
Toen ik je kwijtraakte
toen ik je kwijtraakte,de eenentwintigste keer, liep ik naar buiten, het weefsel in, dat jou gauw niet meerzou bevatten. zag de enormiteit,de almaar uitdijende ruimte. het duizeldeme, maar ik voelde je neerwaartsekracht, mijn innige, immerimploderende ster. Negen jaar na zijn succesvolle, geprezen en bekroonde debuut Binnenplaats verschijnt Joost Baars’ langverwachte tweede bundel. Toen ik je… Lees verder
Benader
daar duw ik de slanke deuren– glas en staal – voorzichtig open de sneeuw van mijn laarzensmelt plassen in de hal. ik loopde trap op, raak de houten leuning aandraai naar het raam en kijk naar buiten houten roeden verdelen de sneeuwin vakken, tonen takken van een boomde leuning buigt, ik neem de laatste tredennaar… Lees verder
Dageraad
’S OCHTENDS ZIET ALLES ER ANDERS UIT: het leven, de wereld, wijzelf. Bij het geluid van hanenkraaien en wekkerradio’s overdenken we het ritme, de belofte en het verlies van de tijd. Historicus en schrijver Guido van Hengel buigt zich in Dageraad over de metafoor van het morgenrood in de geschiedenis, en het verlangen naar een nieuw begin…. Lees verder