U kunt Hier sneeuwt het nooit hier bestelen en thuis laten bezorgen.
Persgeluiden
‘Als ik moet kiezen’ schrijft Janet Luis in NRC-Handelsblad ‘dan heb ik een lichte voorkeur voor de verhalen van Gilles van der Loo, die in alle opzichten wat ronder zijn en warmbloediger. In al zijn vijftien verhalen gaat het om verlies of dreigend verlies. Hoe gaat een zoon om met zijn stervende vader? Hoe moet een man verder nadat zijn vrouw is verongelukt? Of een vrouw nadat zij gedumpt is voor een jonger ding?’
Janet Luis is onder de indruk van de trefzekere toon, de internationale allure en de diversiteit van de verhaalfiguren.
Sonja de Jong eerder al in het Noordhollands Dagblad over Hier sneeuwt het nooit van Gilles van der Loo: ‘Zijn verhalen verrassen steeds opnieuw, zijn taal zindert en leeft. Kortom, debutant Gilles van der Loo zet zichzelf met deze verhalenbundel in een klap op de kaart van het Nederlandse literatuurlandschap. De vijftien verhalen zijn stuk voor stuk overtuigend. […] Een feest om te lezen.’
In Het Parool noemde Arie Storm de verhalen ‘vakkundig’.
Hier sneeuwt het nooit
In Hier sneeuwt het nooit kruipt Gilles van der Loo in de levens van een bejaard echtpaar dat een zoon verloor, een zwarte buschauffeur in New York net voor een fatale aanslag, twee getrouwde mannen die door een halfjaar niet in elkaars nabijheid te verkeren heel belangrijke informatie over elkaars bestaan mislopen. Daarnaast een zakendame en haar echtscheidingsadvocaat, een dochter die de droom van haar ouders naleeft, een man met een gelukkig gezin dat in een volmaakte wereld rondloopt en langzaam de barsten in dat bestaan begint waar te nemen. Hier sneeuwt het nooit is een voldragen debuut dat niet alleen in de empathie van de schrijver voor zijn personages uitnemend is, maar ook in de gehanteerde vertelstrategieën en zijn sterke ritmische taal een uitzonderlijke bijdrage aan de Nederlandse verhaalkunst vormt.
Literatuur aan de muur zorgt voor literaire graffiti in de stad: de mooiste zinnen uit Hier sneeuwt het nooit zijn nu in het wild te bezichtigen.
Arjan Vlakveld (NTR) maakte korte filmpjes ter promotie van het korte verhaal in het algemeen en Hier sneeuwt het nooit in het bijzonder.
Gilles van der Loo (1973) debuteerde in Tirade. Hij schrijft aan een bundel zeer korte verhalen bij foto’s van bekende en minder bekende fotografen. Het korte verhaal ‘David’ uit zijn debuut bundel werd door Bram van Splunteren verfilmd voor vpro’s Café de Liefde.
Hier sneeuwt het nooit is zijn debuut.
Bekijk ook de website van Gilles van der Loo.
Gilles van der Loo in NRC
‘Als ik moet kiezen’ schrijft Janet Luis in NRC-Handelsblad ‘dan heb ik een lichte voorkeur voor de verhalen van Gilles van der Loo, die in alle opzichten wat ronder zijn en warmbloediger. In al zijn vijftien verhalen gaat het om verlies of dreigend verlies. Hoe gaat een zoon om met zijn stervende vader? Hoe moet een man verder nadat zijn vrouw is verongelukt? Of een vrouw nadat zij gedumpt is voor een jonger ding?’
Janet Luis is onder de indruk van de trefzekere toon, de internationale allure en de diversiteit van de verhaalfiguren.
Hier kunt u Hier sneeuwt het nooit van Gilles van der Loo bestellen.
Sonja de Jong eerder al in het Noordhollands Dagblad over Hier sneeuwt het nooit van Gilles van der Loo: ‘Zijn verhalen verrassen steeds opnieuw, zijn taal zindert en leeft. Kortom, debutant Gilles van der Loo zet zichzelf met deze verhalenbundel in een klap op de kaart van het Nederlandse literatuurlandschap. De vijftien verhalen zijn stuk voor stuk overtuigend. […] Een feest om te lezen.’
In Het Parool noemde Arie Storm de verhalen ‘vakkundig’.
Een auteur die nooit in De Wereld Draait Door zal komen
In de roman Een kamer in Rome van Sipko Melissen gaat de dromerige student Daniël op zoek naar de mysterieuze schrijver van een onbekende novelle die hij in handen heeft gekregen. Hij reist naar Italië en belandt in een duizelingwekkende wereld van raadsels, literaire verwijzingen en mystificaties. Op de website van Athenaeum is een fragment uit de roman te lezen. In Trouw verscheen de eerste, paginagrote recensie van het boek: “De auteur treft heel mooi de ziel van de dromer (lezer en schrijver) die altijd een buitenstaander is, en misschien alleen in zijn boeken echt bestaat.” – Jann Ruyters.
Over Sipko Melissen:
“Een auteur die nooit in De Wereld Draait Door zal komen, maar prachtige boeken schrijft.” – Tzum
“Melissen houdt van mooie verhalen met een raadsel erin, zoals dat hoort in goede klassieke literatuur.” – Kees ’t Hart
Pierre Michon in Nederland
Maandag 23 april a.s. om 17.00 uur gaat in het Maison Descartes in Amsterdam Pierre Michon in gesprek met Isabelle Mallez ter gelegenheid van de Nederlandse vertaling van zijn roman Les Onze (De Elf) Het boek werd – in de vertaling van Rokus Hofstede – zeer goed ontvangen in de Nederlandse pers: Trouw: ‘briljant minipanorama van Frankrijk rond de Revolutie’. De Standaard vond het ‘een weerbarstig en wondermooi boek’. En De Volkskrant (vijf sterren) sprak van ‘een intense literaire sensatie’.
Maarten van Buuren voegde daar in Vrij Nederland een uiterst lovende recensie aan toe. Hij noemt De Elf de nieuwste ‘parel aan een schitterend snoer van kleine uiterst compacte meesterwerkjes’.
Meer informatie alhier.
[zonder titel]
De wind is het al begonnen
je profiel te slijpen, je haar te fronsen
je ogen donker aan te blazen
de wind is het al begonnen
het papier om mij los te maken
mij uit te pakken, om te woelen.
Er is iets groots, iets wilds en rustigs gaande
in ons, aan de kant van het water staande
als stemvorken staan onze hoge benen
en zoemen op de zoemende grond,
het is te horen als we even
stilstaan, luistrend, mond op mond.
Uit: M. Vasalis, Verzamelde gedichten
[zonder titel]
Zo vaak jij, mijn muziek, muziek speelt op ’t
Gezegend hout, door jouw gebaar beroerd,
Waaraan je zoete hand zacht klank ontlokt,
Akkoord van snaren dat mijn oor vervoert,
Benijd ik toetsen die ik op zie veren
Naar jouw teer handje dat zich kussen laat,
Terwijl mijn mond, die’t zelf wil savoureren,
Om zoveel driestheid blozend naast je staat.
Graag zou hij ruilen met die kitteling
En voor die toetsendans zijn staat opgeven,
Zolang jouw vingers’ lieve trippeling
Dood hout meer zegent dan een mond vol leven.
Die koene toetsen zijn er blij mee, dus:
Bied hun je hand, je mond mij, voor een kus.
Uit: Shakespeare, Sonnetten
[zonder titel]
Soms lijken het edelstenen
en soms brokjes schroot.
Het licht valt zoals het wil.
Maar of het ochtend is
of avond, gisteren of overmorgen,
het blijven scherven.
Uit: Hanny Michaelis, Verzamelde gedichten
Haar hoofd lag in een perk van haar
Haar hoofd lag in een perk van haar,
Als bloemen in een bed –
Haar hand witter dan walschot dat
Het heilig kaarslicht voedt.
Haar tong was teerder dan het lied
Dat wiegelt in het loof –
Wie ’t hoort kan ongelovig zijn,
Maar wie het ziet, gelooft.
Uit: Emily Dickinson, Verzamelde gedichten
Achteraf
Alsof die vrouw ook anders had gekund.
Omdat ze mijn naam droeg meen ik
beter te weten dan zij, vertel ik haar
de lange jaren die zij niet, betreur ik
haar keuzes, verwijt haar mijn leegte.
Ze sprong van de stoep voor de bakker
waste haar beddegoed, poetste de glazen
van haar bril, wachtte op de telefoonstem
van de liefde. Ze bestudeerde de toekomst
verzamelde indrukken voor mij, later.
Geen foto brengt haar naderbij, soms
een brief in mijn handschrift, de weg
binnendoor leidt slechts naar beelden
vers als kadetjes oud als een leven
van traptreden, lakens, zon in een ruit.
Uit: Marjoleine de Vos, Zeehond graag
Mark Strand in Nederland
Mark Strand treedt op zondag 22 april op in het city2city festival in Utrecht, om 16.00 uur op de Korte Nieuwstraat 24.
Van Strand verscheen recent bij Van Oorschot de tweetalige bundel Bijna onzichtbaar / Almost Invisible, in de vertaling van Wiljan van den Akker en Esther Jansma.
Klik hier voor het programma.