Van Oorschot Nieuws

Trouw zeer lovend over Rode kornoeljes
Babyboomavond
Hèt boek van 2015 is verschenen in 1922!
Melissen op zijn best
Wij zijn allen Fransen
J.M.A. Biesheuvelprijs
Voorjaarsaanbieding 2015
'Een sneeuw' door Het toneel speelt
Droomportaal

Rode_kornoeltjes

Trouw zeer lovend over Rode kornoeljes

Rob Schouten van Trouw heeft zich buitengemeen lovend uitgelaten over de debuutroman van Kerim Göçmen, Rode kornoeljes. ‘Een onverwacht juweeltje,’ noemt Schouten het boek, ‘geschreven met een weldadig gevoel voor nuance. Rode kornoeljes is liefdevol geschreven  met een fijn oog voor de kleine zwakheden van  de mens en de ongewisheid van politiek-maatschappelijke ontwikkelingen. Het doet soms eerder denken aan romans van Theodor Fontane of Italo Svevo dan aan (post-)moderne literatuur, maar juist dat ouderwetse patina geeft  deze roman misschien z’n eigen, weldadige karakter. In alle opzichten is Rode kornoeljes een aangenaam anachronisme.’

Göçmen debuteerde in 2013 met de verhalenbundel Het geheim van de kromme neuzen. Jaap Goedegebuure schreef erover in Trouw: ‘Het zorgvuldig aangebrachte patina van een voorbije wereld doet buitengewoon plezierig aan, net als de ingehouden en goed gedoseerde verteltrant, die herinnert aan negentiende-eeuwse grootmeesters als Tsjechov en Maupassant. Een origineel debuut met subtiele verhalen.’

Göçmen (1957) groeide op in Izmit, een stad ten oosten van Istanbul. Hij verhuisde in 1977 naar Nederland. Luister hier naar een interview van Maarten Westerveen met Göçmen.Delen

 
Babyboomboek

Babyboomavond

Op vrijdag 30 januari vindt in De Rode Hoed de publieksavond plaats rondom het nieuwe boek van historicus Ronald Havenaar Babyboomboek, wat ze lazen, wat hen vormde, wat ze dachten.

De auteur schetst de babyboomers aan de hand van zesendertig Nederlandse romans en non-fictieboeken als een generatie met een gespleten wereldbeeld.

Met: Ronald Havenaar, Christien Brinkgreve, Elma Drayer, Cornelis van den Berg, Maarten Doorman, Wytske Versteeg, Philip Huff en muziek van De Biet.

Een avond met een bonte mix van babyboomers en Generatie X'ers. Onder anderen hoogleraar Sociale Wetenschappen Christien Brinkgreve (1949) en Cornelis van den Berg (1975) zullen essays uitspreken over de kwesties die het boek en de babyboomers betreffen. Een panel bestaande uit schrijver Philip Huff, schrijfster Wytske Versteeg en dichter en filosoof Maarten Doorman reageren op dit essay.

Een muzikale bijdrage van de band De Biet die toepasselijke sixties hits spelen. De uitgesproken essays komen tot stand met steun van de Kousbroek-regeling van het Nederlands Letterenfonds.

Ronald Havenaar (1950) was als historicus verbonden aan de Universiteit van Amsterdam. Zijn boek Van Koude Oorlog naar nieuwe chaos (1939-1993) schetste een recente geschiedenis van Europa. In 2003 publiceerde hij Muizenhol, een studie over het werk van Willem Frederik Hermans en diens opvattingen over Nederland. Hij schrijft regelmatig stukken voor NRC Handelsblad.


Organisatie: Uitgeverij Van Oorschot, SLAA i.s.m. Rode Hoed

Bestel hier uw kaarten
Aanvang
20:00 uur

Delen

 
Babbitt

Hèt boek van 2015 is verschenen in 1922!

In de vertaling van Paul Bruijn verscheen Babbitt, van Sinclair Lewis.

Christophe Vekeman verklaarde in het Vlaams kunstprogramma Klara: ‘Hèt boek van 2015 is verschenen in 1922!’ ‘Een verrukkelijke roman, juist vanwege het lage verteltempo, met Monty Pythonachtige humor.’

Als Vekeman zou moeten kiezen tussen Stoner en Babbitt, dan koos hij voor de laatste. (Luister hier naar de recensie, vanaf minuut 42)

Voor Babbitt ontving Lewis als eerste Amerikaan de Nobelprijs voor de Literatuur (1930). De sociale satire behandelt twee belangrijke thema’s: de voor- en nadelen van onze kapitalistische levenshouding en het conformisme: in welke mate ben je bereid om je aan te passen aan wat je omgeving van je verwacht? Zoals Richard Yates’ in Revolutionary Road de zwakheden en de twijfels van de opkomende klasse blootlegt, deed Sinclair Lewis dat eerder al in Babbitt.

Na de lovende bespreking in DWDD ontving Babbitt al veel lof. Met vier sterren **** in De Volkskrant bijvoorbeeld wat Martin Schouten zeer enthousiast. En ook NRC schreef: ‘Lewis heeft er voelbaar plezier in de wereld van Zenith met zijn achterbakse moraal, zijn platte sentimentaliteit en Amerikaanse neiging tot eenvormigheid geheel door de ogen van Babbitt te beschrijven.  Hij heeft heldhaftige dromen, maar hij is geen held.

Juist in dat inzicht zit de angel van Lewis’ satire - en de steek doet, ruim negentig jaar na verschijning van de roman, nog altijd pijn.’

In de boekhandel krijgt Babbitt tot aan de boekenweek extra aandacht, samen met 9 andere mooie klassiekers. Lees hier meer over de Schwob-actie en het Schwobfest.

Delen

 
Oud_Loosdrecht

Melissen op zijn best

Ingrid Hoogervorst besprak de nieuwe roman van Sipko Melissen lovend in de Tros Nieuwsshow: ‘Het is een roman waarboven de geest van Reve en Elsschot zweeft.’ Ze prijst de ‘realistische setting, het vleugje ironie en de zweem melancholie’. Klik hier om haar hele bespreking te beluisteren, vanaf de vijfde minuut.
Sonja de Jong in de regionale kranten: ‘Melissen ziet kans er een glasheldere roman van te maken waarin hij het lijden van zijn hoofdpersoon relateert aan het gedachtegoed van Griekse filosofen en dramatische personages uit de wereldliteratuur. Melissen op zijn best.’ (****)
Rob Schouten in Trouw: ‘Die typische Melissen-mélange: simpel en ingetogen, niet vernieuwend, niet spectaculair maar vol wijsheid en zelfinzicht.’
En Mark Cloostermans in De Standaard (hele recensie hier te lezen): ‘Sipko Melissen verrast zijn lezer hoofdstuk na hoofdstuk. Oud-Loosdrecht is een dorp waarin ik graag gewoond heb.’

Melissens vorige roman, Een kamer in Rome, verscheen in 2012, kreeg lovende kritieken, werd meerdere malen herdrukt en genomineerd voor zowel de AKO als de Libris Literatuurprijs.

Delen

 
typemachine1

Wij zijn allen Fransen

door Wouter van Oorschot

Daags na ‘9/11’ kopte het Franse dagblad Le Monde over de volle breedte van de voorpagina ‘Nous sommes tous Américains’. ‘7/1’ in Parijs is voor mij het pendant van ‘9/11’. Weliswaar met veel minder doden dan bij de val van de Twin Towers, maar qua inbreuk ernstiger, want deze brutale moord op de satirici van het Franse weekblad Charlie Hebdo is een rechtstreekse aanslag op het democratisch kloppend hart van de open samenleving: de vrijheid van drukpers en meningsuiting is nu eenmaal iets anders dan een wereldhandelcentrum.
In Nederland zal, in reactie erop, geen krant of weekblad koppen met ‘Wij zijn allen Fransen’, dus doe ik dat maar, bij wijze van saluut aan dit opmerkelijke volk op een van de donkerste momenten uit zijn recente geschiedenis.
Wereldwijd zal het geruime tijd commentaren en analyses regenen. Wij zullen ongetwijfeld vaak te lezen en te horen krijgen dat dergelijke slachtpartijen ónmogelijk altijd door onze autoriteiten kunnen worden voorkomen en dat wij daarom zullen moeten wennen aan het besef ‘dat zij nu eenmaal de prijs zijn die wij voor onze open samenleving moeten betalen’. Hoe verschrikkelijk ook: het lijkt mij een onbetwistbare stelling want de enige kans om ze voorgoed uit te bannen lijkt het terug in het leven roepen van het type politiestaat dat we nog kennen van de heren Hitler, Stalin, Mao, Pol Pot en anderen. Dat wil niemand, dús zullen wij ‘open’ samenleven, dús zullen wij kwetsbaar zijn. Sterker: we zijn principieel kwetsbaar of hébben geen open samenleving.

Wij kunnen de mankracht van onze geheime diensten uitbreiden om plannen voor aanslagen tijdig op te sporen en te verijdelen. Wij kunnen ‘meer blauw op straat’ brengen. Wij kunnen meer geld aan defensie uitgeven. Wij kunnen wie in vreemde krijgsdienst treedt zijn nationaliteit en paspoort ontnemen en tot ongewenste vreemdeling verklaren. Dat kunnen wij allemaal doen en nog veel meer. Maar relatief kleinschalige moordpartijen als die van ‘7/11’ kunnen wij nooit voorkomen. Ik voorspel dat wat het ‘poor men’s terrorism’ is genoemd onze open samenleving nog decennialang zal begeleiden en met grote regelmaat doen opschrikken.

We moeten nu even wachten met het debat en rouwen met de Fransen. Wie het daar moeilijk mee heeft stelle zich maar even voor dat op dezelfde dag twaalf van de meeste vooraanstaande Nederlandse grappenmakers worden vermoord. Maar als het rouwen officieel gedaan is, en we alle draden van onze onherstelbaar ingewikkeld geworden open samenleving gezamenlijk weer oppakken, dan zullen wij in ons debat enkele overwegiognen moeten toelaten.

Zonder twijfel wordt dit soort ‘poor men’s terrorism’ gevoed door religieus fanatisme, dat bovendien in toenemende mate wordt gefinancierd door een steenrijke Arabische elite met een verziekte politieke cultuur. Hier wil mee gezegd zijn dat de bron van dit kwaad niet uitsluitend in armoede ligt. Toch is het óók zo, dat op een planeet waar 1/3 van de bevolking beslag legt op 2/3 van alle grondstoffen een dwingend verband moet bestaan tussen armemensen-terrorisme en rijkemensen-welvaart die niet te rijmen valt met de universeel verklaarde Rechten van de Mens die nu juist door 1/3 van de bevolking om het hardst worden gepropageerd. Wie daar al is het maar het kleinste zweem van hypocrisie ervaart, zal zijn eigen regering en volksvertegenwoordiging dan ook op zijn minst moeten opdragen om binnen vijf jaar een wetenschappelijk verantwoord lange termijn beleid te presenteren dat ultimo het jaar 2100 moet voorzien in een samenleving die in grote lijnen slechts naar rato beslag legt op de planeet op basis van haar inwonertal.
Dit betekent zonder twijfel, dat onze open samenleving in vandaag nog onvoorstelbare mate welvaart zal moeten prijsgeven. Het betekent ook, dat als wij daartoe niet bereid zijn ‘poor men’s terrorism’ ons zal blijven begeleiden en waar mogelijk in slagkracht toenemen. Tellen wij dus vooral onze zegeningen in die leuke wereld met onze o zo fraaie idealen!

Delen

 
logojmaRGB

J.M.A. Biesheuvelprijs

P.C. Hooft, F. Bordewijk, C.C.S. Crone, Constantijn Huygens, J.M.A. Biesheuvel. Wat is hun overeenkomst? Zij gaven hun naam aan een literaire prijs. De eerste vier van deze grootheden zal men niet snel tegenkomen op een prijsuitreiking. De laatste wel, want Biesheuvel leeft!

Op 14 februari as. is de uitreiking van de J.M.A. Biesheuvelprijs voor het korte verhaal. Op diezelfde avond houdt de meester zijn jongste boek ten doop: Brief aan Vader. Een keuze uit eigen werk.

Overigens is de J.M.A. Biesheuvelprijs een recent initiatief dat in handen is van de SLAA, maar dat financieel gedragen moet worden door crowd funding, dat wil zeggen, iedereen mag een stukje van de prijs bijdragen.

Doe dat ook! Het kan hier. De schenker van de hoogste particuliere donatie van af heden (5 januari), ontvangt bovendien het verzameld werk van Biesheuvel in cassette als dank!
Delen

   
2014-12-08_141609

'Een sneeuw' door Het toneel speelt

Twee ontroerende, klassieke debuten in één herdruk, twee beloftes van een ongebruikelijk veelzijdig oeuvre dat altijd is blijven geloven in verandering en groei. In Een man van horen zeggen (1984)  pakt Otten op zijn lichte, vindingrijke wijze grote kwesties aan: de afwezige vadergestalte, het gemankeerde gezin, de zoon die hoe dan ook de rite de passage naar het ouderschap moet doormaken. De roman vormt een tweeluik met het veel gespeelde toneelstuk Een sneeuw (1983). Ook in dit familiedrama moet een zoon vader zien te worden, terwijl de oudere generatie met een onverdraaglijk verleden worstelt. 

Zelden zal een Nederlands toneelstuk meer gespeeld zijn dan Ottens Een sneeuw. En dit jaar is er een grote reprise! ‘Het Toneel speelt’ heeft het stuk ruim 90 keer verkocht in den lande. Zie hier de speellijst voor een uitvoering in uw buurt. Willem Jan Otten verzorgt inleidingen voorafgaand aan de opvoeringen op de volgende data: Kampen 15 januari, Meppel 31-1, Zutphen 5-2, Hoorn 11-2, Schiedam 15-2, Leeuwarden 17-2, Assen 19-2, IJmuiden 20-2, Bussum 21-2, Oss 25-2, Amersfoort 4-3, Purmerend 5-3, Amstelveen 6-3, Zaandam 25-3, Zoetermeer 26-3, Alkmaar 28-3,

Een sneeuw
is een Nederlandse toneelklassieker.

Met: Anne Wil Blankers - Mevrouw Quint; Joop Keesmaat - Panda;  Marisa van Eyle - Mia, de dochter van Quint; Bart Klever - Frederik, de zoon van Quint; Benja Bruijning - Thomas, een zoon van Mia; David Heijmans - Kaspar, zoon van Frederik; Carine Crutzen - Bibi, ex-vrouw van Frederik; Fockeline Ouwerkerk - Josée, vriendin van Frederik; Anne Lamsvelt - Jeanette, vrouw van Thomas. 

Mette Bouhuijs - regie  Ronald Klamer - dramaturgie Thomas Rupert & Roos Veenkamp -  decor  Bernadette Corstens - kostuums  Stefan Dijkman - licht  Truusje Melissen - geluid
Delen

 
Droomportaal

Droomportaal

‘Er is sinds de eerste mens geen ochtend voorbij gegaan of iedereen afzonderlijk kreeg de geest.’
Zo begint dit boek boordevol meeslepende essays. Voor Willem Jan Otten is het leven een doortocht, een rite de passage, waarvan hij hardop denkend, vechtend met zijn demonen, worstelend met zijn lichaam, vertellend en dichtend verslag doet.
Grote, brandende vragen worden gesteld – wat geloof ik, wat is mijn diepste verlangen, waar komt het kwaad vandaan, wie volg ik na, ben ik mijn eigen werk. Grote liefdes worden verklaard – voor de moeder, voor de filmkunst, voor de taal. Grote geesten bewonderd en toch kritisch en volstrekt persoonlijk benaderd: Pascal, Vincent Bijlo, Ida Gerhardt, Lucian Freud en vele anderen. En voortdurend voltrekt zich het wonder van de leesbaarheid. ‘Onderhoudend is alleen hij die veeleisend durft te zijn, voor zijn lezer, voor zichzelf.’

Eerder dit jaar werd aan Willem Jan Otten de P.C. Hooftprijs 2014 voor beschouwend proza toegekend.Delen

 
2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008
van oorschot rss