‘I am Monica Langley’ zegt Monica Langley,

de vrouw van de Ambassadeur uit Ierland.

Ik laat haar binnen in de tuin met

ijskoude nachtwind en lijzige pauwen.

Op het terras prijkt Henri Salvador, Aartshertog

van Oostenrijk, en vertoont een treffende gelijkenis

met Wim Kolstee, trombone, van de Dutch Swing College Band.

(Deze opname werd niet gemaakt in het Kurhaus

te Scheveningen op 12 april 1962).

De Duques de Bailén drinken rosé champagne.

Als Napoleon maar beter naar Talleyrand

had geluisterd zou de rampzalige slag

bij Bailén trouwens nooit hebben plaatsgevonden.

Meneer de Novera (mevrouw de Novera is ook

aardig) geeft een korte uiteenzetting over

het ontwerpstatuut voor de Spaanse Sahara.

Een andere hoge gast is opgehouden in Rome

(zie verder onder Concordaat) en heeft dus

op het laatste moment helaas moeten afzeggen.

De heesters worden onder complimenten

bedolven en bij het zwembad klinkt

beschaafd gelach. Big Butter and Egg Men.

De Franse Ambassadeur verwisselt zijn

witte smokingjasje (vorige standplaatsen:

Singapoure en ‘s-Gravenhage) voor een zwart.

Aan Mrs. Langley vertel ik in het Holland Festival