- Arthur Schnitzler 1862-1931 Vermoedens, problemen en kleine spreuken
- Van roddelpraat tot literatuur door R. Nieuwenhuys
- [Gedichten]
- [Vervolg Van Roddelpraat tot literatuur]
- Gedichten door J.A. Emmens
- Brief uit Londen door Gerard Kornelis van het Reve
- Jonge Sovjet-Russische schrijvers door Charles B. Timmer
- [Gedicht]
- Veldhoen etsen en litho's
- vervolg van pag. 204
- Tiny's Grootje door Ismat Chugtai
- Nieuws
- [Vervolg Tiny’s Grootje]
- Brief uit New York door Leo Vroman
- Humanistisch achterhoedegevecht
- Chaque homme dans sa nuit door Julien Green
- Vrouw B. en haar dienstmeisje door Regina Ullmann
Der barden modieuze plaatjeskijken,
Het herfstig zingen over blaadjeslijken
Of waar de gaatjes prijken bij een zwam of vrouw;
Rochester zei het in een enkel vaers:
When you have seen all that, then kiss mine arse.
Stond daar, de nap op het hoofd,
Een oog in ‘t vizier, de groene Hieronymus, bosbaas?
Richtt’ hij het roer op de kraaien en kranen
die poten omlaag overdreinden?
Ja wis en waarachtig en hij:
‘Ik heksenmeester, voorwaar …!, heksenmeter,
ts mars!’ En af ging het schot. Bij het zien
van mijn angst: ‘Toch nog bang, Kreupelbout?
Kruip dan door de trechter mijn aers in.’
theodor sontrop
Lees de Tirade Blog
Nog niet voorbij te zijn
We waren vroeg opgestaan, Ada (8) en ik. Vandaag zou ze gaan logeren op de Parade in Utrecht. Ada’s nichtje woont daar in een pipowagen op de personeelscamping. Als Ada op bezoek gaat dan krijgen de kinderen passen met Paradekind erop en mogen ze eindeloos in de zweefmolen, onbeperkt dierenpannenkoeken, snoep van de snoepmeisjes en...
Lees verderEen levend werken
Een psycholoog bij wie ik liep vroeg eens hoeveel uur ik per week werkte. Ik had in die tijd een bedrijfje naast mijn schrijverschap, kluste ook nog bij als kok. ‘Een uur of vijfendertig,’ zei ik, en begon te vertellen waar mijn werkweek uit bestond. Toen ik klaar was met mijn opsomming vroeg ze hoeveel...
Lees verderTerug
Na drie dagen rijden kwamen we aan in Cilento, waar de hitte middagslaapjes afdwong in ons huisje op de steile heuvel aan zee. Er waren geen buitenlandse toeristen in San Marco di Castellabate. Hoewel mijn Italiaans beter was, stonden de jongens die een kiosk aan de kade beheerden er steeds op Engels met me te...
Lees verder
Blog archief